II GZ 105/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia S O Z w J na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 marca 2019 r. sygn. akt VI SA/Wa 2056/18 w zakresie wezwania do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi S O Z w J na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [..] sierpnia 2018 r. nr [..] w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej postanawia: oddalić zażalenie

Zarządzeniem z 18 marca 2019 r. Przewodniczący Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał S O Z w J do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem w kwocie 100 zł, stosownie do art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej: p.p.s.a., w sprawie ze skargi tego stowarzyszenia na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [..] sierpnia 2018 r., w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej. Przewodniczący Wydziału wskazał, że ww. kwotę należy uiścić w kasie Sądu lub na rachunek bankowy Sądu w terminie 7 dni od dnia otrzymania odpisu zarządzenia o wezwaniu. Stowarzyszenie złożyło zażalenie na powyższe zarządzenie, zarzucając naruszenie art. 239 § 2 p.p.s.a. polegające na nieuwzględnieniu statusu skarżącego jako organizacji pożytku publicznego nieprowadzącej działalności gospodarczej oraz przyjęciu, że skarga nie dotyczyła sprawy własnej stowarzyszenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 234 § 2 p.p.s.a. Nie mają obowiązku uiszczania opłat sądowych organizacje pożytku publicznego, działające na podstawie przepisów o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, w sprawach własnych, z wyjątkiem spraw dotyczących prowadzonej przez te organizacje działalności gospodarczej, a także organizacje pozarządowe oraz podmioty wymienione w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2018 r. poz. 450, 650 i 723) w sprawach własnych dotyczących realizacji zleconego zadania publicznego na podstawie przepisów o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie. Ze złożonej do akt sprawy informacji odpowiadającej odpisowi aktualnemu z Krajowego Rejestru Sądowego wynika, że skarżące stowarzyszenie posiada status organizacji pożytku publicznego, której celem jest: 1) działanie na rzecz humanitarnego traktowania zwierząt, ich poszanowania oraz zapewnienia im opieki 2) kształtowanie wśród społeczeństwa właściwego stosunku do zwierząt 3) działanie w zakresie ekologii, ochrony zwierząt oraz ochrony dziedzictwa przyrodniczego. Z dokumentu tego wynika również, że stowarzyszenie prowadzi szeroką działalność statutową, zarówno odpłatną jak i nieodpłatną. Podkreślenia wymaga, że zasadą w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest ponoszenie kosztów postępowania przez strony. Art. 239 § 2 p.p.s.a. przewiduje zwolnienie od obowiązku uiszczenia opat ale pod pewnymi warunkami, w przeciwieństwie do art. 239 § 1 p.p.s.a., który stanowi bezpośrednio o zwolnieniu w wymienionych tam sprawach i wymienionych tam podmiotów. Zatem w przypadkach określonych w art. 239 § 1 p.p.s.a. sądowi wystarczy jedynie informacja o przedmiocie bądź podmiocie postępowania. W przypadku określonym w art. 239 § 2 p.p.s.a. zwolnienie organizacji pożytku publicznego następuje pod określonymi warunkami. Przewodniczący wydając zaskarżone zarządzenie nie dysponował informacjami umożliwiającymi odstąpienie od dokonania wezwania do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za uzasadnienie. W rozpoznawanej sprawie skarga została wniesiona w przedmiocie w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej. Strona wnosząc skargę do sądu nie przedstawiła takich danych i do tej pory ponosiła koszty sądowe. Pomimo zanegowania zażaleniem zarządzenia Przewodniczącego o wezwaniu do uiszczenia opłaty, nadal nie jest wiadome, czy skarga dotyczy sprawy własnej stowarzyszenia niedotyczącej prowadzonej działalności gospodarczej. Sprawa jest tym bardziej otwarta, że z informacji odpowiadającej odpisowi aktualnemu z Krajowego Rejestru Sądowego wynika, że skarżące Stowarzyszenie prowadzi szeroką działalność odpłatną. W ocenie NSA wezwanie do uiszczenia opłaty kancelaryjnej było zasadne, tym samym zażalenie należało oddalić. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 w zw. z art. 198 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.