II GZ 1013/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. z dnia 18 listopada 2015 r. sygn. akt III SA/Po 1150/14 w zakresie odmowy wyłączenia sędziego w sprawie ze skargi R. P. na postanowienie Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego postanawia: oddalić zażalenie

Postanowieniem z dnia 18 listopada 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. odmówił wyłączenia Sędziego Walentyny Długaszewskiej w sprawie ze skargi R. P. na postanowienie Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] lipca 2014 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Sąd I instancji wskazał, że skarżący wnioskiem z dnia 31 marca 2015 r. wystąpił o wyłącznie Sędziego Walentyny Długaszewskiej. W związku z wnioskiem Sędzia WSA Walentyna Długaszeswska złożyła pisemne oświadczenie, że nie zachodzą żadne z okoliczności określonych w art. 18 i 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Sąd I instancji przywołując treść art. 18 i art. 19 p.p.s.a., stwierdził, że wobec niewykazania przez skarżącego w uzasadnieniu wniosku jakichkolwiek okoliczności mogących wywoływać uzasadnioną wątpliwości co do bezstronności sędziego lub wskazujących na wystąpienie którejś z przesłanek określonych w art. 18 p.p.s.a., strona nie podważyła prawdziwości oświadczenia Sędziego złożonego w związku z wnioskiem. Wobec tego Sąd odmówił wyłączenia Sędziego Walentyny Długaszewskiej. R. P. w zażaleniu na to postanowienie wniósł o jego uchylenie jako niezgodnego z prawem i stanem faktycznym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw. Mając na uwadze treść sformułowanego w piśmie z dnia 14 października 2015 r. wniosku skarżącego o wyłącznie sędziego, który orzekał w postanowieniu z dnia 1 października 2015 r. i był sprawozdawcą w sprawie wywołanej skargą R. P., za prawidłową uznać należy ocenę, jakiej dokonał Sąd I instancji odmawiając wyłączenia tego Sędziego od orzekania w sprawie. Zgodnie z treścią art. 19 p.p.s.a. niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, a więc przyczyn obligatoryjnego wyłączenia sędziego od orzekania w sprawie, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony jeśli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywoływać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Przesłanką wyłączenia sędziego, w ujęciu powołanego przepisu, mogą być, zatem wszelkie obiektywne okoliczności dające podstawę do podniesienie uzasadnionych zastrzeżeń co do bezstronności sędziego orzekającego w danej sprawie. Istotnym jest również to, że skoro to strona może żądać wyłączenia sędziego to na niej spoczywa obowiązek przestawienia okoliczność powodujących w jego ocenie wątpliwości co do bezstronności sędziego lub powodujących podejrzenie jego stronniczości. Okoliczności te, co podkreślono, mają mieć charakter obiektywny, a więc niezależny od subiektywnych odczuć lub nastawienia strony. Skarżący domagając się wyłączenia ze sprawy Sędziego Walentyny Długaszewskiej wskazał, że "jest to sędzia stronniczy i poświadczający nieprawdę". To stanowisko strony nie została poparte jakimikolwiek okolicznościami mogącymi wskazywać, że w istocie może zaistnieć uzasadniona wątpliwość co do bezstronności Sędziego, o wyłączenie którego skarżący wnosił. Wniosek w ogóle nie został przez stronę uzasadniony i sprowadzał się wyłącznie do przywołanego stanowiska. Nie było zatem żadnych podstaw do uznania, że rozpoznająca sprawę Sędzia Walentyna Długaszewska budziła wątpliwości co do swojej bezstronności. Zasadnie w tym zakresie Sąd I instancji wskazał, że wymieniona ułomność wniosku prowadziła do nieskutecznego podważenia oświadczenia wymienionego Sędziego złożonego w trybie art. 22 § 2 p.p.s.a. Słusznie i zgodnie ze stanem faktycznym – treścią wniosku, Sąd I instancji stwierdził również, że wniosek R. P. nie zawierał wskazania na zaistnienie w sprawie którejś z podstaw obligatoryjnego wyłączenia sędziego, określonych w art. 18 § 1 pkt 1 – 7 p.p.s.a. Reasumując, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że objęte zażaleniem postanowienie Sądu I instancji jest zgodne z prawem wobec czego brak było podstaw do jego uchylenia. Zauważyć nadto należy, że tak jak wniosek tak również i zażalenie pozbawionej jest uzasadnienia, co czyni gołosłownym stanowisko strony w nim zawarte. Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.