II GW 62/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Dorota Dąbek (spr.) Sędzia NSA Gabriela Jyż Sędzia NSA Krystyna Anna Stec po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku Prezydenta Miasta Katowice z dnia 12 sierpnia 2022 r. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Prezydentem Miasta Katowice a Prezydentem Miasta Szczecina w przedmiocie potwierdzenia prawa do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanej ze środków publicznych postanawia: umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Prezydent Miasta Katowice, działający przez Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Katowicach, wystąpił w dniu 19 sierpnia 2022 r. na podstawie art. 22 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz.735; zwanego dalej: k.p.a.) z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Prezydentem Miasta Katowice reprezentowanym przez Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Katowicach (zwanym dalej w skrócie: MOPS) a Prezydentem Miasta Szczecina reprezentowanym przez Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w Szczecinie (zwanym dalej w skrócie: MOPR), w sprawie rozpoznania wniosku Górnośląskiego Centrum Medycznego im. Prof. Leszka Gieca ŚUM w Katowicach o potwierdzenie prawa Pana W.M. (świadczeniobiorca) do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. We wniosku wskazano, że podaniem z dnia 14 czerwca 2022 r. Dyrektor Górnośląskiego Centrum Medycznego im. Prof. Leszka Gieca ŚUM w Katowicach, zwrócił się o potwierdzenie prawa do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych świadczeniobiorcy. We wniosku wskazano numer PESEL świadczeniobiorcy oraz podano informację, że ostatnim miejscem jego zameldowania był Szczecin. W związku z powyższym podjęto czynności wyjaśniające oraz przeprowadzono z udziałem uczestnika rodzinny wywiad środowiskowy (w trakcie jego hospitalizacji). Na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego ustalono, że: świadczeniobiorca posiadał ostatnie miejsce zameldowania na pobyt stały w S. ul. K. P. (...); z w/w adresu został on wymeldowany w 2007 r.; przebywał w okresie ostatnich 6 lat pod adresem S. ul. Z. (..) w schronisku dla bezdomnych "F."; jego centrum życiowe koncentrowało się w S., tam był objęty m.in. opiekę medyczną, podejmował prace dorywcze; deklarował, iż po zakończeniu leczenia w Katowicach zamierza wrócić pod w/w adres, do schroniska - jego chwilowy pobyt w Katowicach spowodowany był jedynie przypadkową hospitalizacją w trakcie podróży ze Szczecina do Krakowa. Dodatkowo ustalono, że świadczeniobiorca nie figurował w rejestrach Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Katowicach (Ośrodek PS) ani nie posiadał zameldowania na terenie Katowic. Ośrodek PS przekazał wniosek o potwierdzenie prawa do świadczeń opieki zdrowotnej świadczeniobiorcy do Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w Szczecinie (MPSR). Na podstawie art. 54 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. 2020, poz. 1398 ze zm., dalej: "ustawa o ś.o.z.") dokumentem potwierdzającym prawo do świadczeń opieki zdrowotnej świadczeniobiorcy jest decyzja wójta (burmistrza, prezydenta) gminy właściwej ze względu na miejsce zamieszkania świadczeniobiorcy, potwierdzająca to prawo. W sytuacji braku informacji o miejscu zamieszkania świadczeniobiorcy, Ośrodek PS, powołując się na orzecznictwo NSA wskazał, że ustalenie organu właściwego miejscowo powinno nastąpić z uwzględnieniem regulacji zawartych w art. 21 § 1 i 2 k.p.a. – według ostatniego miejsca zamieszkania świadczeniobiorcy. Ostatnie stałe miejsce zameldowania świadczeniobiorcy – to S.. ul. Z. (...), zatem Prezydent Miasta Szczecina jest organem właściwym do wydania decyzji, o której mowa w art. 54 ust. 1 ustawy o ś.o.z. W odpowiedzi na wniosek, pismem z dnia 13 lipca 2022 r. działający w imieniu Prezydenta Miasta Szczecina Dyrektor MOPR w Szczecinie odesłał wywiad wraz z dokumentacją, celem załatwienia zgodnie z właściwością wskazując, że w chwili zdarzenia świadczeniobiorca przebywał na terenie Katowic, w związku z tym wydanie decyzji w sprawie potwierdzenia prawa do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych pozostaje w gestii pracowników MOPS Katowice. W piśmie z dnia 30 września 2022 r. działający w imieniu Prezydenta Miasta Szczecina Dyrektor MOPR w Szczecinie złożył do NSA odpowiedź na wniosek o rozstrzygnięcie sporu w właściwość pomiędzy wskazanymi Ośrodkami, informując, że Prezydent Miasta Szczecin-Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie w Szczecinie uznał się miejscowo właściwy do rozpatrzenia wniosku Górnośląskiego Centrum Medycznego im. Prof. Leszka Gieca ŚUM w Katowicach w sprawie o potwierdzenie prawa do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych dla W.M.. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zainicjowane wnioskiem Prezydenta Miasta Katowice postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym o rozstrzygnięcie sporu o właściwość podlega umorzeniu. Zgodnie z art. 161 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., zwana dalej w skrócie p.p.s.a.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W przedmiotowej sprawie zaistniała opisana sytuacja, stanowiąca podstawę do umorzenia postępowania w sprawie sporu o właściwość organu w przedmiocie potwierdzenia prawa do świadczeń opieki zdrowotnej. Z pisma z dnia 30 września 2022 r. wynika, że Prezydent Miasta Szczecin uznał swoją właściwość do rozpoznania wniosku o potwierdzenie prawa W. M. do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanej ze środków publicznych. Z tego powodu odpadła przyczyna sporu o właściwość, a w konsekwencji przestały istnieć również podstawy do rozstrzygnięcia sporu przez Naczelny Sąd Administracyjny. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny postanowił o umorzeniu postępowania w tej sprawie, na podstawie art. 161 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a.