II GSK 986/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Korycińska w sprawie ze skargi kasacyjnej M. C. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 stycznia 2019 r. sygn. akt VI SA/Wa 2287/18 w sprawie ze skargi M. C. na postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 10 października 2018 r. nr 1130.48.2018 w przedmiocie powołania do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego postanawia: stwierdzić zawieszenie postępowania kasacyjnego z mocy art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (tekst. jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2393).

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej wnioskiem z 13 marca 2023 r. zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy nim a Naczelnym Sądem Administracyjnym, wskazując jako przedmiot tego sporu: 1. Czy art. 179 w związku z art. 144 ust. 3 pkt 17 oraz art. 184 Konstytucji RP mogą być interpretowane w ten sposób, że dozwolone jest przyznanie NSA kompetencji do kontroli powołania przez Prezydenta RP sędziego, w szczególności do oceny skuteczności nadania sędziemu prawa do wykonywania władzy sądowniczej; 2. Czy w świetle art. 184 Konstytucji RP, określającego jako zadanie sądów administracyjnych kontrolę działalności administracji publicznej, NSA jest uprawniony do dokonywania wiążącej interpretacji przepisów Konstytucji w związku z wykonywaniem przez Prezydenta RP kompetencji, o której mowa art. 179 w związku z art. 144 ust. 3 pkt 17 Konstytucji RP, w szczególności czy Sąd ten może określać warunki skuteczności powołania sędziego. Prezes Trybunału Konstytucyjnego pismem z 15 marca 2023 r. zawiadomił Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego o wszczęciu przed Trybunałem Konstytucyjnym postępowania w sprawie opisanego na wstępie wniosku Prezydenta RP, jednocześnie informując, że sprawa będzie rozpoznawana pod sygn. Kpt 1/23. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (tj. Dz.U z 2019 r. poz. 2393, dalej: ustawa o organizacji i trybie postępowania przed TK), wszczęcie przed Trybunałem postępowania w sprawie rozstrzygnięcia sporu kompetencyjnego powoduje zawieszenie postępowań przed organami, które prowadzą spór kompetencyjny. Z powyższego przepisu wynika, że powodem zawieszenia postępowań przed organami, których dotyczy wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego jest formalne wszczęcie postępowania w tym przedmiocie przez Trybunał Konstytucyjny. Zawieszenie postępowania jest w tym przypadku powodowane z mocy ustawy przez sam fakt wszczęcia postępowania przed Trybunałem. Taki sposób wykładni wskazanego przepisu znajduje oparcie w dotychczasowej praktyce orzeczniczej (por. postanowienie Sadu Najwyższego z 1 sierpnia 2017 r., II KK 313/16). We wniosku o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego, Prezydent RP wskazał, że jest obecnie stroną postępowania kasacyjnego przed NSA w sprawie o sygn. akt II GSK 986/19, wszczętego przez uczestnika postępowania konkursowego przed Krajową Radą Sądownictwa, nieprzedstawionego do powołania do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego Sądu Najwyższego. Przedmiotem rozpoznania przez NSA jest skarga kasacyjna od postanowienia WSA w Warszawie z 24 stycznia 2019 r., sygn. akt VI SA/Wa 2287/18, odrzucającego skargę na postanowienie Prezydenta RP z 10 października 2018 r., nr 1130.48.2018 w przedmiocie powołania do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego. W zawiązku z powyższym, konieczne stało się stwierdzenie przez NSA zawieszenia postępowania kasacyjnego w niniejszej sprawie. Wydanie postanowienia ma wyłącznie charakter deklaratoryjny, potwierdzający istniejący stan rzeczy. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. art. 86 ust. 1 ustawy o organizacji i trybie postępowania przed TK, orzekł jak w sentencji postanowienia.