II GSK 955/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku B. M. – J. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej B. M. – J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Sz. z dnia 21 lutego 2018 r. sygn. akt II SA/Sz 1444/17 w sprawie ze skargi B. M. – J. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Sz. z dnia [...] października 2017 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji

Wyrokiem z dnia 21 lutego 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Sz. oddalił skargę B. M. – J. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Sz. z dnia [...] października 2017 r. w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry. W wywiedzionej od tego wyroku skardze kasacyjnej B. M. – J. wniosła o wstrzymanie wykonania powołanej decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Sz. argumentując, że wymierzenie kary (12.000 zł) wiązać się będzie ze spowodowaniem znacznej szkody. Podniosła, ze uzyskanie takiej kwoty jest w obecnej sytuacji dla niemożliwe albowiem pobiera świadczenie emerytalne w wysokości 1.150 zł miesięcznie. W związku z niskim dochodem nie posiada zdolności kredytowej umożliwiającej jej zaciągnięcie zobowiązania w wysokości odpowiadającej nałożonej karze. Wnioskodawczyni podniosła również, że jest osobą schorowaną – miała okaleczoną goleń i w związku z tym regularnie "trafia" na leczenie w trybie szpitalnym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie znajduje usprawiedliwionych podstaw. Przechodząc do oceny żądania wstrzymania wykonania objętej skargą decyzji, wskazać należy, że zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 718, dalej: p.p.s.a.), sąd, przed którym toczy się postępowanie kontrolujące akt lub czynność organu administracji publicznej jest uprawniony do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli w stosunku do strony – wnioskodawcy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem zastosowania w stosunku do wnioskodawcy ochrony tymczasowej wynikającej z powołanego przepisu jest wykazanie przez stronę, że w związku z wykonaniem decyzji lub aktu administracji publicznej zachodzić będzie niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody bądź jej wykonanie spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Nie ulega wątpliwości, że w omawianym przepisie chodzi o skutki o charakterze potencjalnym. Nie jest wymagane, żeby one rzeczywiście wystąpiły. Przepis art. 61 § 3 zd. 1 in fine p.p.s.a. wymaga jedynie zagrożenia ich wystąpienia – "zachodzi niebezpieczeństwo", czyli można się ich spodziewać na podstawie racjonalnej oceny zakresu, zasad i tytułu wykonania aktu lub czynności w czasie zawisłości sprawy w sądzie administracyjnym (por. J. Borkowski, Wstrzymanie wykonania decyzji w postępowaniu kasacyjnym, "Monitor Prawniczy", 2006 r., nr 14, s. 677). Ponadto skoro sąd orzeka o wstrzymaniu aktu lub czynności na wniosek skarżącego, to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku, tak aby przekonać sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Przenosząc powyższe rozważania na grunt tej sprawy, rozpoznania wniosku skarżącej kasacyjnie o wstrzymanie wykonania decyzji nakładającej na stronę karę w kwocie 12.000 zł za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry, wskazać należy, iż motywy żądania zastosowania w stosunku do strony instytucji ochrony tymczasowej, w swej istocie ograniczając się do przywołania ogólnych twierdzeń odnoście sytuacji materialnej i zdrowotnej strony, które w jej ocenie przemawiając za wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia organu administracji. Strona wskazując na osiągany miesięcznie dochód – świadczenie emerytalne, brak zdolności kredytowej oraz złą sytuację zdrowotną skutkującą "regularnym leczeniem w trybie szpitalnym", nie przedstawiła żadnego dokumentu mogącego potwierdzić, którąkolwiek z przywołanych okoliczności. Nie wskazał również w jaki konkretnie sposób wykonanie objętej jej skargą decyzji spowoduje po jej stronie znaczną szkodę. Innymi słowy, w jaki dokładnie sposób wykonanie rozstrzygnięcie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Sz. wpłynie na jej obecną sytuację w szczególności w świetle podniesionych w uzasadnieniu wniosku okoliczności, których to analiza, z uwagi na skąpość motywów nie wspartych odpowiednimi dokumentami, nie pozwala na obiektywną ocenę żądania w aspekcie przesłanek określonych w powołanym art. 61 § 3 p.p.s.a. W takim stanie sprawy brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku, wobec czego Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 61 § 3 i 5 w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.