II GSK 876/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Dorota Dąbek Sędzia NSA Mirosław Trzecki (spr.) Sędzia del. WSA Wojciech Sawczuk po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej B. Sp. j. w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 października 2021 r., sygn. akt V SA/Wa 2777/21 w sprawie ze skargi B. Sp. j. w W. na postanowienie Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych z dnia 10 lutego 2021 r., nr UR.P.WM.DIM.5.2021 w przedmiocie odmowy wydania świadectwa wolnej sprzedaży 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od B. Sp. j. w W. na rzecz Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych 360 (trzysta sześćdziesiąt) zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

Wyrokiem z 14 października 2021 r., sygn. akt V SA/Wa 2777/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę B. Sp.j. w W. na postanowienie Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych z 10 lutego 2021 r. w przedmiocie odmowy wydania świadectwa wolnej sprzedaży. Sąd pierwszej instancji orzekał w następującym stanie sprawy: W dniu 23 listopada 2020 r. B. Sp.j. w W. (dalej "skarżąca") złożyła do Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych wniosek o wydanie świadectwa wolnej sprzedaży dla wyrobu o nazwie handlowej: Fartuch medyczny niejałowy. W toku postępowania na podstawie weryfikacji danych pochodzących ze zgłoszeń i powiadomień, o których mowa w art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 20 maja 2010 r. o wyrobach medycznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 186 ze zm.; dalej "u.w.m") nie stwierdzono dokonania zgłoszenia przez skarżącą do Prezesa Urzędu przed wprowadzeniem do obrotu wyrobu o nazwie handlowej: Fartuch medyczny niejałowy. Stwierdzono jedynie formularz z 19 października 2020 r. obejmujący zmianę danych dotyczących produktów: Odzież medyczna Fartuch i Odzież Medyczna Komplet oraz zmiany opisu wyrobu. Zmiany określone w formularzu z 19 października 2020 r. dotyczyły danych objętych zgłoszeniem z 2 października 2020 r. przed wprowadzeniem do obrotu wyrobu o nazwie handlowej: Odzież medyczna SMS, typy: Koszula (rozmiary: S, M, L, XL lub uniwersalny; kolor: biały, zielony, niebieski), Spodnie (rozmiary: S, M, L, XL lub uniwersalny; kolor: biały, zielony, niebieski), Komplet – spodnie i koszula (rozmiary: S, M, L, XL lub uniwersalny; kolor: biały, zielony, niebieski). W związku z powyższym Prezes Urzędu 30 grudnia 2020 r. wydał postanowienie o odmowie wydania świadectwa wolnej sprzedaży dla wyrobu: Fartuch medyczny niejałowy, ze względu na brak zgłoszenia wyrobu o nazwie handlowej: Fartuch medyczny niejałowy. Postanowieniem z 10 lutego 2021 r. Prezes Urzędu utrzymał w mocy powyższe postanowienie. Odnosząc się do informacji dotyczących złożenia wniosku przez platformę e-PUAP 19 maja 2020 r. oraz dołączonego Urzędowego Poświadczenia Odbioru z 20 maja 2020 r., organ stwierdził, że przesłana 19 maja 2020 r. dokumentacja zgłoszenia nie skutkowała poprawnym dokonaniem pierwszego zgłoszenia dla wyrobu Fartuch Medyczny Niejałowy. Zgodnie z obowiązującym wtedy rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 17 lutego 2016 r. w sprawie sposobu dokonywania zgłoszeń i powiadomień dotyczących wyrobów (Dz. U. poz. 210; dalej "rozporządzenie") zgłoszenia dokonuje się na formularzach, które przesyła się listownie albo składa się w siedzibie Urzędu w wersji papierowej i w postaci dokumentu elektronicznego. Możliwość składania dokumentacji dotyczącej pierwszego zgłoszenia za pomocą platformy e-PUAP została wprowadzona wraz z wejściem w życie rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 3 listopada 2020 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie sposobu dokonywania zgłoszeń i powiadomień dotyczących wyrobów (Dz. U. poz. 2095; dalej "rozporządzenie zmieniające"). Ponadto załączniki dołączone do wniosku zostały przesłane w niewłaściwym formacie uniemożliwiającym zweryfikowanie danych w nich zawartych. Ponadto, z formularzy zgłoszeniowych dołączonych do zażalenia nie wynikało, że zgłoszenie dotyczyło wyrobu: Fartuch Medyczny Niejałowy. Nazwa handlowa wyrobu zawarta w formularzu nr 2 to Odzież medyczna, typ: fartuch, koszula, spodnie, komplet: spodnie i koszula. Z powyższych powodów Prezes Urzędu nie mógł wydać skarżącej świadectwa wolnej sprzedaży dla : Fartuch Medyczny Niejałowy. WSA w Warszawie oddalił skargę na powyższe postanowienie. Sąd pierwszej instancji wskazał, że zgodnie z § 7 ust. 1 rozporządzenia, w brzmieniu obowiązującym do 11 grudnia 2020 r., zgłoszeń, o których mowa w § 4 ust. 1-3, i powiadomień, o których mowa w § 4 ust. 4 i 5, oraz zgłoszenia zmiany danych, o których mowa w § 5 ust. 1-5, dokonuje się na formularzach, które przesyła się listownie albo składa się w siedzibie Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych w wersji papierowej i w postaci dokumentu elektronicznego. Dopiero w § 1 pkt 8 rozporządzenia zmieniającego, które weszło w życie z dniem 12 grudnia 2020 r., dopuszczono możliwość wniesienia zgłoszenia i powiadomienia oraz niezbędnej dokumentacji na elektroniczną skrzynkę podawczą Prezesa Urzędu, po ich uprzednim opatrzeniu stosownym podpisem. W związku z powyższym, zdaniem WSA, złożenie zgłoszenia za pośrednictwem e-PUAP przed 12 grudnia 2020 r. nie mogło zostać uznane za skuteczne. Sąd podzielił stanowisko organu, że zasadniczą przyczyną odmowy wydania świadectwa wolnej sprzedaży było stwierdzenie braku zgłoszenia, o którym mowa w art. 67 ust. 1 u.w.m., dla wyrobu o nazwie handlowej: Fartuch medyczny niejałowy. W ocenie WSA, organ trafnie wskazał w odpowiedzi na skargę, iż w treści przywołanego w skardze Komunikatu Dyrektora Generalnego Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych z 3 kwietnia 2020 r. zawarta była informacja o treści: "Proszę o składanie dokumentacji w formie elektronicznej. W przypadku, gdy wymagane jest złożenie oryginałów, proszę przesłać je pocztą". Za nieuprawniony został uznany zarzut, jakoby wydany Komunikat wprowadzał w błąd. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożyła skarżąca, wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania, zasądzenie kosztów postępowania. Skarżąca zrzekła się rozprawy. Zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 151 w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329; dalej "p.p.s.a.") oraz w zw. z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych, które to uchybienia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy poprzez oddalenie skargi przez WSA i wadliwe wykonanie obowiązku kontroli postanowień Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, poprzez uznanie, iż organ administracyjny nie naruszył: - art. 9 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r., poz. 2000; dalej "k.p.a."), poprzez brak należytego i wyczerpującego poinformowania skarżącej o nieprawidłowej formie dokonanego zgłoszenia dla wyrobu medycznego: fartuch medyczny niejałowy, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy i które to naruszenie doprowadziło do błędnego ustalenia stanu faktycznego sprawy w zakresie oceny, iż skarżąca nie dokonała zgłoszenia dla wyrobu o nazwie handlowej: Fartuch medyczny niejałowy. W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ wniósł o jej oddalenie w całości, zasądzenie kosztów postępowania. Organ nie zażądał przeprowadzenia rozprawy. W piśmie z 14 lutego 2022 r., które wpłynęło do NSA 12 stycznia 2023 r., skarżąca ponownie przedstawiła swoje stanowisko w sprawie, na co odpowiedział organ pismem z 16 stycznia 2023 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W niniejszej sprawie nie występują przesłanki nieważności postępowania sądowoadministracyjnego enumeratywnie wyliczone w art. 183 § 2 p.p.s.a. Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny przy rozpoznaniu sprawy związany był granicami skargi kasacyjnej. Granice te są wyznaczone wskazanymi w niej podstawami, którymi może być naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie (art. 174 pkt 1 p.p.s.a.) albo naruszenie przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 174 pkt 2 p.p.s.a.). Rozpoznając niniejszą sprawę według przedstawionej zasady związania granicami skargi kasacyjnej skład orzekający Naczelnego Sądu Administracyjnego uznał, że skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionych podstawach, a tym samym wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku nie zasługiwał na uwzględnienie. Spór prawny w rozpatrywanej sprawie dotyczy oceny prawidłowości stanowiska Sądu pierwszej instancji, który kontrolując zgodność z prawem postanowienia Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych w przedmiocie odmowy wydania skarżącej spółce świadectwa wolnej sprzedaży dla wyrobu medycznego pn. fartuch medyczny niejałowy, stwierdził, że jest ono zgodne z prawem, co uzasadniało na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalenie skargi. Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku – najogólniej rzecz ujmując – wynika, że Sąd pierwszej instancji zaakceptował dokonane przez organ administracji ustalenia faktyczne i uznał je za podstawę wyrokowania. Sąd stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie organ prawidłowo uznał, że brak było zgłoszenia, o którym mowa w art. 67 ust. 1 u.w.m. dla wyrobu o nazwie handlowej fartuch medyczny niejałowy, ponadto zgłoszenie zostało dokonane za pomocą platformy e-PUAP, czego nie przewidywało rozporządzenie MZ. Skarga kasacyjna oparta została wyłącznie na zarzutach naruszenia przepisów postępowania. Zdaniem jej autora Sąd pierwszej instancji naruszył art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 3 § 1 p.p.s.a. oraz w zw. z art. 1 § 1 i 2 p.u.s.a. poprzez oddalenie skargi, co było spowodowane wadliwym wykonaniem obowiązku kontroli postanowień Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych oraz wadliwym uznaniem, że organ nie naruszył art. 9 k.p.a. Za niezasadne należy uznać zarzuty naruszenia art. 3 § 1 p.p.s.a. oraz w zw. z art. 1 § 1 i 2 p.u.s.a. Wskazać należy, że przepisy art. 1 § 1 i 2 p.u.s.a. wyznaczają zakres sądowej kontroli działalności administracji publicznej, a mianowicie – że jest ona sprawowana pod względem zgodności z prawem. W orzecznictwie w i doktrynie przyjmuje się, że przepisy te mogłyby być naruszone przez to, że sąd administracyjny mimo swojej właściwości oraz zachowania przez skarżącego wszystkich wymogów formalnych nie rozpoznałby skargi w ogóle bądź też dokonał kontroli zaskarżonego aktu na podstawie innych kryteriów niż legalność (por. A. Puczko, Komentarz do art. 1 ustawy – Prawo o ustroju sądów administracyjnych [w:] Ustrój Naczelnego Sądu Administracyjnego. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis 2013 i powołane tam orzecznictwo). Do takiej sytuacji w niniejszej sprawie nie doszło. Sąd ocenił bowiem zaskarżone postanowienie pod kątem jej legalności. Jeśli zaś chodzi o przepis art. 3 § 1 p.p.s.a. to z utrwalonego orzecznictwa wynika, że przepis ten ma także charakter ustrojowy, określający w sposób najbardziej ogólny i generalny zakres sprawowania wymiaru sprawiedliwości przez sądy administracyjne. Zawarte w nim unormowanie nie zawiera samodzielnej treści normatywnej, co sprawia, że nie może być podstawą zarzutu kasacyjnego bez powiązania z innymi przepisami procesowymi (por. wyroki NSA z : 8 kwietnia 2008 r., I FSK 277/07, 4 września 2008 r., I OSK 266/08 ). Okoliczność, że autor skargi kasacyjnej nie zgadza się z wynikiem kontroli sądowej, nie oznacza naruszenia tych przepisów (zob. wyroki: Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie: z dnia 5 kwietnia 2012 r., I OSK 1636/11,; z dnia 7 lipca 2011 r., II OSK 745/11). Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 9 k.p.a. należy na wstępie przypomnieć, że zgodnie z art. 9 k.p.a. organy administracji publicznej są obowiązane do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Organy czuwają nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa, i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek. Skarżąca upatruje naruszenia ww. przepisu w niepoinformowaniu jej o nieprawidłowej formie dokonanego zgłoszenia wyrobu medycznego. W tej sprawie skarżąca spółka złożyła zgłoszenie wielu wyrobów medycznych w trybie uregulowanym przepisami u.w.m. Jak wynika z art. 58 ust. 1 u.w.m., wytwórca i autoryzowany przedstawiciel mający miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dokonują zgłoszenia wyrobu do Prezesa Urzędu, co najmniej na 14 dni przed wprowadzeniem do obrotu albo przekazaniem do oceny działania pierwszego wyrobu. Zgłoszenie ma zawierać elementy wskazane w art. 59 u.w.m. i spełniać wymogi formalne z art. 60 tej ustawy. Ustawodawca nałożył na organ obowiązek weryfikacji poprawności dokonanego zgłoszenia pod względem zgodności z wymogami wynikającymi z obowiązujących w tym zakresie przepisów, a w przypadku stwierdzonych niezgodności organ wzywa jednokrotnie wnioskodawcę do uzupełnienia lub poprawienia zgłoszenia w wyznaczonym terminie (art. 63 ust.1 u.w.m. ), zaś w przypadku braku uzupełnienia lub poprawienia zgłoszenia w wyznaczonym terminie, uznaje się z mocy prawa zgłoszenie za niedokonane (art. 63 ust. 2 u.w.m. ). W rozpoznawanej sprawie Prezes nie zgłosił zastrzeżeń co do zgodności danych zawartych w zgłoszeniu, a wydając zaskarżone postanowienie uznał, że zgłoszenie nie zawierało wyrobu o nazwie handlowej: fartuch medyczny niejałowy, a ponadto w dacie zgłoszenia obowiązywało rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 17 lutego 2016 r., które nie przewidywało możliwości złożenia zgłoszenia za pomocą platformy e-PUAP, a właśnie w ten sposób skarżąca spółka złożyła zgłoszenie w rozpoznawanej sprawie. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego sposób procedowania Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych narusza w zakresie wskazanym w skardze kasacyjnej art. 9 k.p.a. Niewątpliwie w chwili zgłoszenia obowiązywało rozporządzenie MZ, które nie zawierało regulacji dopuszczającej możliwość jego złożenia za pomocą platformy e-PUAP. Tym niemniej w okresie trwania od 20 marca 2020 r. stanu epidemii, na stronie internetowej organu 3 kwietnia 2020 r. został opublikowany komunikat Dyrektora Generalnego Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych z 3 kwietnia 2020 r., w którym poinformowano o możliwości składania dokumentacji w formie elektronicznej. Treść tego komunikatu mogła wywołać u skarżącej przekonanie o możliwości złożenia zgłoszenia wyrobu medycznego w formie elektronicznej za pośrednictwem e-PUAP, tym bardziej, że później otrzymała od organu poświadczenie przedłożenia przesłanych dokumentów, co z kolei mogło skutkować u niej wrażeniem o prawidłowości i skuteczności zgłoszenia. Zauważyć należy, że obowiązek organu informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego w orzecznictwie interpretowany jest szeroko (por. wyrok Sądu Najwyższego z 23 lipca 1992 r., sygn. akt: III ARN 40/92 ), zwłaszcza w sprawach, w których okoliczności dają podstawę do wniosku, że strona pierwszy raz zetknęła się z takimi problemami faktycznymi i prawnymi, nie mając przygotowania pozwalającego na ich rozeznanie (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 grudnia 1984 r., sygn. akt III SA 729/84, ONSA 1984/2, poz.117). Z zasady ochrony zaufania obywatela do prawidłowości działań organów administracji wynika, że nie powinien doznać uszczerbku obywatel działający w przekonaniu, że odnoszące się do niego działania (m.in. informacyjne) organów[pic] państwa są prawidłowe i odpowiadające prawu. Organy winny zatem czuwać nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa i w tym celu udzielać im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek. Przy ocenie zasadności zarzutu naruszenia art. 9 k.p.a. nie można pominąć również tego, że w dacie wydania postanowienia Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych z 30 grudnia 2020r., jak i zaskarżonego postanowienia, obowiązywało już rozporządzenie zmieniające, które wprost dopuszczało z dniem 12 grudnia 2020 r. możliwość złożenia zgłoszenia wyrobu medycznego w formie elektronicznej za pośrednictwem platformy e-PUAP ( § 1 pkt 8 rozporządzenia zmieniającego ). Uwzględnienie omawianego zarzutu naruszenia art. 9 k.p.a. może jednak skutkować uchyleniem zaskarżonego aktu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c p.p.s.a, tylko wtedy, gdy to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wykazanie wpływu tego uchybienia na wynik sprawy ciąży na stronie skarżącej. Przez "wpływ", o którym mowa w art. 174 pkt 2 p.p.s.a., należy rozumieć istnienie związku przyczynowego pomiędzy uchybieniem procesowym, stanowiącym przedmiot zarzutu skargi kasacyjnej, a wydanym w sprawie zaskarżonym orzeczeniem sądu administracyjnego pierwszej instancji, który chociaż nie musi być realny, to jednak musi uzasadniać istnienie hipotetycznej możliwości odmiennego wyniku sprawy. Obowiązkiem strony wnoszącej skargę kasacyjną, wynikającym z przepisu art. 176 p.p.s.a., jest więc nie tylko wskazanie podstaw kasacyjnych, lecz także ich uzasadnienie, co w odniesieniu do zarzutu naruszenia przepisów postępowania powinno się wiązać z wykazaniem istnienia wpływu zarzucanego naruszenia na wynik sprawy. Nie wystarczy zatem przytoczenie w petitum skargi kasacyjnej formuły o naruszeniu przepisów postępowania mającym wpływ na wynik sprawy, lecz konieczne jest wykazanie, który przepis postępowania został naruszony, w jaki sposób oraz wpływu zarzucanego naruszenia na wynik sprawy. O skuteczności zarzutów, postawionych w oparciu o podstawę kasacyjną, określoną w art. 174 pkt 2 p.p.s.a., nie decyduje bowiem każde stwierdzone uchybienie przepisom postępowania, lecz tylko takie, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Należy przez to rozumieć wykazanie istnienia związku przyczynowego pomiędzy uchybieniem procesowym, stanowiącym przedmiot zarzutu skargi kasacyjnej, a wydanym orzeczeniem sądu administracyjnego, który to związek przyczynowy mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wnoszący skargę kasacyjną jest więc obowiązany uzasadnić, że następstwa zarzucanych uchybień były na tyle istotne, iż miały wpływ na treść kwestionowanego orzeczenia, ponieważ gdyby do tych uchybień nie doszło, wyrok sądu administracyjnego mógłby być inny. Zarzuty kasacyjne nieodpowiadające wskazanym warunkom uniemożliwiają Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu ocenę ich zasadności. Zaznaczyć należy, że Sąd nie może domniemywać intencji strony i samodzielnie uzupełniać, czy też konkretyzować zarzutów kasacyjnych lub ich uzasadnienia. Zdaniem NSA, postawione przez skarżącą spółkę zarzuty naruszenia przepisów postępowanie nie spełniały powyższych wymagań. Autor skargi kasacyjnej nie wyjaśnił bowiem, jaki wpływ na wynik sprawy miało – jego zdaniem – naruszenie przepisów postępowania. Zauważyć należy, że zasadniczą podstawą odmowy skarżącej spółce wydania świadectwa wolnej sprzedaży wyrobów medycznych – wskazaną przez organ niezależnie od nieprawidłowości w przesłaniu zgłoszenia poprzez platformę e-PUAP – był brak zgłoszenia przewidzianego w art. 67 ust. 1 u.w.m. dla wyrobu o nazwie handlowej fartuch medyczny niejałowy. Skarżąca spółka tego faktu skutecznie w skardze kasacyjnej nie kwestionowała, dlatego należy uznać, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem. W tej sytuacji stwierdzone naruszenie art. 9 k.p.a. dotyczące przesłania zgłoszenia poprzez e-PUAP, nie miało wpływu na wynik sprawy. W konsekwencji nie było podstaw do uwzględnienia zarzutu naruszenia art. 151 p.p.s.a. Przepis ten należy do tzw. przepisów wynikowych i znajduje zastosowanie w sprawie, jeżeli wskutek przeprowadzonej kontroli Sąd pierwszej instancji nie uwzględni skargi. Tym samym nie można zarzucać Sądowi pierwszej instancji naruszenia tego przepisu prawa, jeżeli wcześniej nie wykaże się, że w sprawie nie doszło do naruszenia prawa (por. wyrok NSA z 27 września 2016 r., sygn. akt II GSK 637/15 ). Z tych powodów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. in fine skargę kasacyjną oddalił. O kosztach orzeczono na podstawie na podstawie art. 204 pkt 2 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2018 r., poz. 265). NSA uwzględnił to, że pełnomocnik organu, który nie brał udziału w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji, sporządził w terminie określonym w art. 179 p.p.s.a. odpowiedź na skargę kasacyjną.