II GSK 850/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Kuba (spr.) Sędzia NSA Wojciech Kręcisz Sędzia del. WSA Tomasz Smoleń po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej A. Sp. z o.o. w C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 kwietnia 2017 r.; sygn. akt VI SA/Wa 2187/16 w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. w C. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] maja 2016 r. Sp. [...] w przedmiocie unieważnienia patentu na wynalazek oddala skargę kasacyjną.

Wyrokiem z 21 kwietnia 2017 r., sygn. akt VI SA/Wa 2187/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. Sp. z o.o. z siedzibą w C.na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia patentu na wynalazek. Z uzasadnienia wyroku wynika, że za podstawę rozstrzygnięcia Sąd I instancji przyjął następujące ustalenia. Decyzją z [...] lipca 2009 r. Urząd Patentowy RP udzielił na rzecz A. Sp. z o.o. z siedzibą w C., patentu na wynalazek pt: "Układ dosilania wewnętrznej wodnej instalacji gaśniczej z zaworami hydrantowymi" nr [...] pierwszeństwem od 23 czerwca 2005 r. O udzieleniu patentu ogłoszono w WUP w dniu 31 grudnia 2009 r. (nr 12/09). Według opisu patentowego przedmiotem wynalazku jest układ dosilania wewnętrznej wodnej instalacji gaśniczej z zaworami hydrantowymi, zainstalowanej wewnątrz budynku. W dniu [...] czerwca 2010 r. Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej (dalej: "wnoszący sprzeciw", "uczestnik postępowania") wystąpił ze sprzeciwem wobec ww. decyzji Urzędu Patentowego z [...] lipca 2009 r. Jako podstawę prawną żądania unieważnienia patentu na sporny wynalazek wskazał art. 24, 25 i 26 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2017 r., poz. 776, dalej: p.w.p.). Podniósł, że sporny wynalazek nie posiada poziomu wynalazczego, a także nie jest nowy. Zdaniem wnoszącego sprzeciw, sporny wynalazek nie posiada poziomu wynalazczego, ponieważ wynika on dla znawców tematyki ochrony przeciwpożarowej wprost ze stanu techniki. Wszystkie elementy i rozwiązania zastosowane w opatentowanym "układzie dosilania instalacji gaśniczej" stanowiące o jego znamienności, tj. zasilanie instalacji bezpośrednio z przeciwpożarowej sieci wodociągowej z wykorzystaniem zabezpieczenia w postaci zaworu zwrotnego antyskażeniowego oraz dodatkowo poprzez wyprowadzoną na zewnątrz budynku nasadę tłoczną z przewodem z zaworem zwrotnym oraz filtrem w postaci zestawu siatek, są znane i stosowane od lat w praktyce pożarniczej w takiej konfiguracji, jaka została zastosowana w spornym wynalazku. Według strony wnoszącej sprzeciw zasilanie urządzeń przeciwpożarowych służących do gaszenia pożarów przy użyciu wody z wykorzystaniem przyłącza dla straży pożarnej w postaci wyprowadzonych na zewnątrz budynku nasad tłocznych, w tym także w konfiguracji z zasilaniem ich z sieci wodociągowej, jest rozwiązaniem stosowanym powszechnie w technice pożarniczej. Decyzją z dnia [...] września 2011 r. nr [...], Urząd Patentowy RP, na podstawie art. 246, art. 247 ust. 2 w zw. z art. 24 oraz art. 26 ust. 1 p.w.p. orzekł o unieważnieniu przedmiotowego patentu. Organ uznał, że rozwiązanie problemu technicznego w spornym patencie nie jest zaskakujące ani nieoczekiwane, albowiem wszystkie cechy znamienne spornego wynalazku są znane z dostępnych w aktach dokumentów. Przeciętny znawca w danej dziedzinie techniki wykorzystując w sposób standardowy dostępną wiedzę, bez dokonań twórczych, a jedynie w oparciu o wskazane wyżej dokumenty i swoją rutynę zawodową, może połączyć znane z ww. dokumentów cechy techniczne i osiągnąć rezultat taki, jak w spornym wynalazku. Według organu, wobec ustalenia braku poziomu wynalazczego zbędne było badanie, czy sporny wynalazek nie spełnia także wymogu nowości. Jednak rozpatrzył także zarzut braku nowości spornego wynalazku uznając ten zarzut za niezasadny. Wyrokiem z dnia 19 lipca 2012 sygn. akt VI SA /Wa 850/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę uznając, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa w sposób uzasadniający jej uchylenie. W wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej wniesionej od powyższego wyroku przez A. Spółka z o.o. w C., Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 24 lutego 2014 r. w sprawie II GSK 1963/12 uchylił zaskarżony wyrok i sprawę przekazał Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w sposób niewystarczający został przedstawiony stan sprawy, nie wyjaśniono podstawy rozstrzygnięcia i nie odniesiono się do większości zarzutów skargi. Uchybienia te uniemożliwiły dokonanie kontroli instancyjnej objętego skargą kasacyjną rozstrzygnięcia. Zdaniem NSA, Sąd I instancji przede wszystkim nieprawidłowo ocenił niedostateczny sposób odniesienia się przez organ patentowy do kwestii oceny poziomu wynalazczego (tzw. kryterium nieoczywistości lub doniosłości) przedmiotowego wynalazku. NSA podniósł, że Sąd I instancji nie wskazał i nie wyjaśnił, które z wymienionych przez organ patentowy w zaskarżonej decyzji dokumentów potwierdzają w sposób jednoznaczny zarzut braku poziomu wynalazczego rozwiązania objętego patentem nr [...]. Sąd I instancji nie zamieścił w uzasadnieniu swego wyroku żadnego konkretnego wywodu dotyczącego materiału dowodowego, którym dysponował Urząd Patentowy i jego oceny dokonanej przez ten organ. Sąd I instancji nie zwrócił uwagi na fakt, iż organ patentowy w swojej decyzji wskazał na grupę materiałów dowodowych, na podstawie których jedynie stwierdził, że: "rozwiązanie problemu technicznego w spornym patencie nie jest zaskakujące ani nieoczekiwane, albowiem wszystkie cechy znamienne spornego wynalazku są znane z wyżej wymienionych dokumentów." (s.8 uzasadnienia decyzji UP RP z dnia [...] września 2011 r.). W tejże decyzji organ nie przeprowadził jednak wywodu, na podstawie której konkretnej cechy technicznej, z którego z przeciwstawionych materiałów, w ocenie organu patentowego, wynika, że sporne rozwiązanie jest oczywiste. W ocenie NSA Sąd I instancji nie odniósł się do zarzutu skarżącego, że Urząd Patentowy w zaskarżonej decyzji nie określił najbliższego stanu techniki oraz wiedzy przeciętnego znawcy z dziedziny na dzień zgłoszenia wynalazku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, ponownie rozpoznając sprawę, wyrokiem z 7 października 2014 r. sygn. akt VI SA/Wa 1847/14, uchylił ww. decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia 9 września 2011 r. W wyniku ww. orzeczenia sprawa została skierowana do ponownego rozpoznania przez Urząd Patentowy RP, otrzymując numer [...] Zaskarżoną decyzją z [...] maja 2016 r. nr [...] Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie art. 26 w zw. z 24 oraz art. 246 ust. 1 i art. 247 ust. 2 p.w.p., po rozpoznaniu sprawy o unieważnienie patentu na wynalazek pt. "Układ dosilania wewnętrznej wodnej instalacji gaśniczej z zaworami hydrantowymi" o numerze [...] udzielonego na rzecz A. Sp. z o. o. z siedzibą w C., na skutek sprzeciwu wniesionego przez Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej w Warszawie, orzekł o unieważnieniu przedmiotowego patentu. Zdaniem organu przeciętny znawca w danej dziedzinie techniki, wykorzystując w sposób standardowy dostępną wiedzę, bez dokonań twórczych, a jedynie w oparciu o wskazane wyżej dokumenty, a w szczególności o tłumaczenie Normy NFPA 13 "Instalation of Sprinkler Systems-Edition 1999) - (tom III, zał. 5) dokonane przez CNBOP (tom III, zał. 6) i swoją rutynę zawodową, może połączyć znane z ww. dokumentów cechy techniczne i osiągnąć rezultat taki, jak w spornym wynalazku. Wszystkie istotne cechy spornego układu dosilania instalacji gaśniczej były znane ze stanu techniki przed datą jego zgłoszenia. Organ uznał, że brak poziomu wynalazczego stanowi wystarczającą, samodzielną podstawę do unieważnienia patentu na sporny wynalazek. Zgodnie bowiem z art. 24 p.w.p. wynalazek musi spełniać łącznie następujące wymogi: nowość, poziom wynalazczy oraz przemysłową stosowalność. Oznacza to, że na wynalazek, który nie spełnia chociażby jednego z tych wymogów nie może być udzielony patent, a w sytuacji gdy patent został udzielony podlega on unieważnieniu. Zaskarżonym wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie skargę oddalił. W ocenie Sądu, wbrew twierdzeniom skarżącej, organ uwzględnił wytyczne zawarte w wyroku WSA w Warszawie z dnia 7 października 2014 r. sygn. akt VI SA/Wa 1847/14, wyjaśnił, które z wymienionych przez organ patentowy w decyzji dokumentów potwierdzają w sposób jednoznaczny zarzut braku poziomu wynalazczego rozwiązania objętego patentem nr [...]. Podzielił stanowisko organu, że przeciętny znawca w danej dziedzinie techniki, wykorzystując w sposób standardowy dostępną wiedzę, bez dokonań twórczych, a jedynie w oparciu o wskazane w decyzji dokumenty, może połączyć znane z tych dokumentów cechy techniczne i osiągnąć rezultat taki, jak w spornym wynalazku. Chcąc zaprojektować instalację, jak w spornym wynalazku przeciętny znawca z pewnością sięgnąłby po normy z tego zakresu i wykonałby instalację tożsamą ze sporną. Sąd I instancji uznał, że ponowne rozpoznając sprawę organ zastosował się do wytycznych zawartych w wyroku WSA w Warszawie z dnia 7 października 2014 r., określił najbliższy stan techniki oraz wiedzę przeciętnego znawcy z dziedziny na dzień zgłoszenia wynalazku. Wykazał też w sposób należyty, że sporny patent nie posiada poziomu wynalazczego i prawidłowo wyłożył normę zawartą w art. 26 p.w.p., a o poziomie wynalazczym rozwiązania opatentowanego decydował stan techniki istniejący w dacie pierwszeństwa. Spółka zaskarżyła powyższy wyrok w całości, zarzucając mu: I. na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. - naruszenie przepisów postępowania w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie: 1. art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm.] - polegający na braku dokonania przez Sąd kontroli aktu administracyjnego w postaci decyzji Urzędu Patentowego z dnia [...] maja 2016 r. oraz postępowania administracyjnego przeprowadzonego przez Urząd Patentowy zakończonego wydaniem wskazanej decyzji pod względem zgodności z prawem; 2. art. 141 § 4 p.p.s.a. - przez nieprawidłowe uzasadnienie wyroku, polegające na braku prawnego jego uzasadnienia i określenia samodzielnie przez Sąd wzorca kontroli zaskarżonego aktu administracyjnego, czyli ustalenia przepisów mających zastosowanie w sprawie, ich wykładni, by w następstwie dokonać ich subsumpcji do stanu faktycznego sprawy; 3. naruszenie art. 141 § 4 p.p.s.a. - przez nieprawidłowe uzasadnienie wyroku, polegające na braku prawnego uzasadnienia w zakresie wyjaśnienia toku rozumowania Sądu, które pozwoliłoby zrozumieć skarżącemu, dlaczego Sąd uznał za słuszne stanowisko Urzędu Patentowego, że wynalazek objęty patentem [...] nie posiada poziomu wynalazczego; 4. art. 141 § 4 p.p.s.a. - przez nieprawidłowe uzasadnienie wyroku, polegające na braku prawnego jego uzasadnienia i wyjaśnienia, dlaczego Sąd przyjął za Urzędem Patentowym, że dokumenty wskazane w decyzji przez organ w sprawie potwierdzają, iż wynalazek objęty patentem [...] nie posiada poziomu wynalazczego; 5. art. 141 § 4 p.p.s.a. - przez brak jakiegokolwiek odniesienia się merytorycznego w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku do treści zarzutów sformułowanych w treści skargi skierowanej wobec decyzji Urzędu Patentowego z dnia [...] maja 2016 roku oraz braku wyjaśnienia przez Sąd motywów, które legły u podstaw uznania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie; 6. art. 141 § 4 p.p.s.a. - przez nieprawidłowe uzasadnienie wyroku, polegające na braku samodzielnego jego opracowania i poprzestanie na skopiowaniu stanowiska Urzędu Patentowego przedstawionego w decyzji z dnia [...] maja 2016 roku i braku wyjaśnienia przyjętego prawidłowości takiego założenia; 7. art. 141 § 4 p.p.s.a. - przez brak jakiegokolwiek odniesienia się merytorycznego w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku do zarzutu braku zastosowania się przez organ, przy ponownym rozpoznaniu sprawy, do wytycznych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zawartych w wyroku wydanym w dniu 7 października 2014 roku w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 1847/14; 8. art. 133 § 1 p.p.s.a. - przez brak odwołania się w rozstrzygnięciu do akt sprawy, co skutkowało brakiem dokonania przez Sąd samodzielnych ustaleń w ramach kontroli legalności zaskarżonej decyzji administracyjnej i skutkowało bezpodstawnym uznaniem przez Sąd, że dokumenty, na które powołuje się organ w zaskarżonej decyzji potwierdzają brak poziomu wynalazczego wynalazku objętego patentem [...]; 9. art. 133 § 1 p.p.s.a. - polegające na wydaniu wyroku przez Sąd bez rozpoznania sprawy i bez dokonania oceny kontrolowanego aktu administracyjnego w oparciu o dowody zgromadzone w aktach sprawy i oparcie się jedynie na ustaleniach organu zawartych w uzasadnieniu kontrolowanej decyzji; 10. art. 145 § 1 ust. 1 lit. c p.p.s.a. - przez brak jego zastosowania w sytuacji naruszenia przez Urząd Patentowy art. 7, 77 § 1, 80 i 107 § 3 k.p.a. z uwagi na brak prawidłowego i wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego, co skutkowało brakiem właściwego ustalenia dokumentu stanowiącego najbliższy stan techniki, który mógłby stanowić punkt wyjścia do oceny poziomu wynalazczego rozwiązania objętego patentem [...] i wadliwe przyjęcie sześciu dokumentów, w oparciu o które organ oceniał poziom wynalazczy rozwiązania, co doprowadziło organ do wadliwych wniosków; 11. art. 145 § 1 ust. 1 lit. c p.p.s.a. przez brak jego zastosowania w sytuacji naruszenia przez Urząd Patentowy art. 7, 77 § 1, 80 i 107 § 3 k.p.a. polegającego na niezastosowaniu do oceny poziomu wynalazczego rozwiązania objętego patentem [...] metody "problem i jego rozwiązanie" wskazanej i szeroko omówionej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 7 października 2014 roku w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 1847/14 przekazującym sprawę Urzędowi Patentowemu do ponownego rozpoznania oraz polegającego na niezastosowaniu się organu przy ponownym rozpoznaniu sprawy do wytycznych Sądu wskazanych w wyżej wymienionym wyroku WSA; 12. w poprzez brak określenia przez organ w decyzji wiedzy przeciętnego specjalisty w dziedzinie, co jest przesłanką niezbędną dla oceny poziomu wynalazczego danego wynalazku; 13. art. 145 § 1 ust. 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 7, 77, 80 i 107 § 3 k.p.a. poprzez brak jego zastosowania sytuacji, gdy Urząd Patentowy w zaskarżonej decyzji będącej przedmiotem badania przez Sąd nie przedstawił merytorycznych rozważań, w oparciu o jakie przesłanki uznał, że specjalista z dziedziny w sposób rutynowy, bez elementu twórczego, dokonałby połączenia różnych elementów układu rozsypanych w sześciu różnych dokumentach adoptując do tego rozwiązanie odmienne w swej istocie i warunkach zastosowania tj. urządzenie tryskaczowe ze zbiornikiem grawitacyjnym pomijając wskazywane przez skarżącego w toku postępowania przeszkody w tym zakresie; 14. art. 145 § 1 ust. 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 7, 77, 80 i 107 § 3 k.p.a. poprzez brak jego zastosowania sytuacji, gdy Urząd Patentowy w zaskarżonej decyzji pominął część materiału dowodowego złożonego przez Skarżącego do akt administracyjnych na okoliczność posiadania przez wynalazek objęty patentem [...] poziomu wynalazczego tj. opinii Prof. A. S. i przy braku wyjaśnienia zasadności nie wzięcia tego dokumentu pod uwagę przy rozpoznawaniu sprawy; 15. art. 151 p.p.s.a. polegające na jego zastosowaniu w niniejszej sprawie w sytuacji, gdy nie istniały przesłanki do oddalenia skargi. II. Na podstawie art. 174 pkt 1 p.p.s.a. - naruszenie przepisów prawa materialnego, a mianowicie: 1. art. 26 p.w.p. poprzez jego wadliwe zastosowanie polegające na błędnym przyjęciu przez Sąd, że w stanie faktycznym niniejszej sprawy nie zostały spełnione przesłanki wskazane w powyższym przepisie i uznanie, że wynalazek wynikał w sposób oczywisty dla znawcy z dziedziny ze stanu techniki, co skutkowało oddaleniem skargi; 2. art. 26 p.w.p. poprzez jego wadliwe zastosowanie polegające na nie przeprowadzeniu oceny przesłanki poziomu wynalazczego rozwiązania objętego patentem [...] przy wykorzystaniu metody "problem - rozwiązanie". Wskazując na powyższe zarzuty wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu, lub w przypadku uznania, że wskazane zarzuty naruszenia przepisów postępowania nie miały istotnego wpływu na wynik sprawy, uchylenie zaskarżonego orzeczenia i rozpoznanie, na podstawie art. 188 p.p.s.a., skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego poprzez jej uwzględnienie i uchylenie decyzji Urzędu Patentowego z dnia [...] maja 2015 roku; a także o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania kasacyjnego wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej jej autor przedstawił argumenty na poparcie podniesionych zarzutów. Zarządzeniem z dnia 11 maja 2021 r. Przewodnicząca Wydziału II Izby Gospodarczej NSA skierowała sprawę na posiedzenie niejawne, w oparciu o art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (t.j. Dz. U. poz. 1842). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie , gdyż wszystkie zarzuty w niej zawarte są nieusprawiedliwione , a zaskarżony wyrok odpowiada prawu . Zgodnie z przepisem art. 183 par. 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej , a z urzędu bierze jedynie pod rozwagę nieważność postępowania , która w niniejszej sprawie nie zachodzi. Na wstępie rozważań odnośnie poszczególnych zarzutów kasacyjnych dotyczących naruszenia przepisów postępowania należy podkreślić, że sprawa ta była przedmiotem dwukrotnego badania przez Urząd Patentowy, oraz została dwukrotnie rozpoznana przez Sąd I Instancji na skutek uchylenia pierwszego wyroku WSA przez Naczelny Sąd Administracyjny . Zgodnie z przepisami art. 190 p.p.s.a. i art. 153 p.p.s.a zarówno Organ jak i Sąd I Instancji zastosowali się do wytycznych i wskazań zawartych w wyroku NSA uchylającym poprzedni wyrok WSA i do wszystkich zarzutów skarżącego Sąd odniósł się w zaskarżonym wyroku .. Przy ponownym rozpoznaniu zarówno Organ , jak i Sąd I Instancji nie naruszyli zarzucanych im przepisów postępowania zarówno w zakresie zebrania całokształtu materiału dowodowego i jego oceny , oraz ustalenia stanu faktycznego ,na które powołuje się skarżący w skardze kasacyjnej . .Urząd Patentowy przeanalizował wszystkie dowody na poparcie stanu techniki w dziedzinie objętej spornym patentem i skarżący nie wskazał na nowe dowody w zakresie przesłanki z art. 26 p.w.p czyli poziomu wynalazczego przedmiotowego wynalazku. Organ przestrzegał przepisów kodeksu postępowania administracyjnego , a w szczególności art. 7, 77 § 1, 80 i 107 § 3 k.p.a.i ustalił prawidłowy stan faktyczny , który zaakceptował Sąd I Instancji .Urząd Patentowy wnikliwie wyjaśnił wszystkie istotne okoliczności sprawy , wszechstronnie ocenił materiał dowodowy i należycie uzasadnił swoją decyzję . Zasadniczym elementem stanu faktycznego było stwierdzenie braku poziomu wynalazczego spornego wynalazku w rozumieniu art.26 p.w.p .czyli ustalenie , żę wynalazek ten wynika dla określonego znawcy w sposób oczywisty z ustalonego stanu techniki . Zatem Sąd I Instancji nie mógł naruszyć przepisów postępowania , a w szczególności art. 145 par.1 pkt.1 lit. c/ p.p.s.a. ,gdyż zasadnie nie stwierdził uchybień procesowych w zaskarżonej decyzji Urzędu Patentowego., które mogły by skutkować uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji . Sąd I Instancji nie naruszył wbrew gołosłownym zarzutom skarżącego przepisów art. 133 par.1 i art. 134 par. 1 p.p.s.a. gdyż wydał wyrok na podstawie akt sprawy i rozstrzygnął w granicach danej sprawy ,uwzględniając całokształt okoliczności związanych z przedmiotem sprawy nie ograniczając się tylko do zarzutów skargi . Już zupełnie bezpodstawny jest zarzut naruszenia przez Sąd I Instancji przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm. / bowiem Sąd dokonał wnikliwej kontroli zaskarżonej decyzji pod względem zgodności z prawem co dał wyraz w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku . Skarżący postawił cały szereg zarzutów procesowych naruszenia przepisu art. 141 par. 4 p.p.s.a., polegających na różnych rzekomych nieprawidłowościach w sporządzeniu uzasadnienia zaskarżonego wyroku , mimo że uzasadnienie tego wyroku spełnia wszystkie wymagania przewidziane prawem , jest wyczerpujące oraz zawiera pełną argumentację faktyczną i prawną i odniesienie do poszczególnych zarzutów skarżącego Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wprost wynika , że Sąd pierwszej Instancji jak również Urząd Patentowy zastosował się do wytycznych i wskazań zawartych w wyroku NSA ,uchylającym poprzedni wyrok WSA. Przede wszystkim z uzasadnienia jasno wynika ocena poziomu wynalazczego oparta o wskazane dokumenty techniczne , a także w sposób właściwy określono przeciętnego znawcę techniki w dziedzinie objętej spornym wynalazkiem . Sąd I Instancji zasadnie podzielił rozstrzygnięcie organu , żę przeciętny znawca w danej dziedzinie techniki wykorzystując w sposób standardowy ogólnie dostępną wiedzę i swoje doświadczenie zawodowe , bez dokonań twórczych może osiągnąć wynik jak w spornym wynalazku i należycie swoje stanowisko uzasadnił Skarżący jedynie polemizuje z oceną poziomu wynalazczego dokonaną przez ekspertów na podstawie pełnej znajomości stanu techniki z daty pierwszeństwa i nie przeciwstawia tej ocenie przekonywujących argumentów technicznych . Konieczność odwołanie się przez Organ do wielu dokumentów technicznych w celu ustalenia stanu techniki dla danego wynalazku nie świadczy samo w sobie , że sporny wynalazek posiadał wymagany poziom wynalazczy ,, a jedynie potwierdza pełne zbadanie stanu technik jako podstawy rozstrzygnięcia . Skarżący uczynił jako zarzut Sądowi I Instancji , że zaakceptował i uznał jako własne ustalenia faktyczne i argumenty techniczne ekspertów UP , nie poszukując samodzielnie dodatkowych dowodów sugerowanych przez niego , ale organ miał podstawy do swobodnej oceny dowodów zgodnie ze swoją wiedzą specjalistyczną i nie można temu przeciwstawić tylko subiektywnego przekonania wynalazcy , że wynik jego pracy stanowi rzeczywiście wynalazek w rozumieniu art. 26 p.w.p. Przechodząc do omówienia zarzutów naruszenia prawa materialnego a konkretnie art.26 p.w.p .Naczelny Sąd Administracyjny zauważą , że zostały one sformułowane jako zarzut niewłaściwego zastosowania tego przepisu , mimo spełnienia obu przesłanek do uznania spornego wynalazku . Skoro po ponownym przeprowadzeniu postępowania administracyjnego zgodnie ze wszystkimi regułami kpa przez UP został ustalony stan faktyczny prawidłowo potwierdzony przez Sąd I Instancji polegający na stwierdzeniu braku poziomu wynalazczego w spornym wynalazku to nie można przypisać zarówno organowi jak i Sądowi I Instancji naruszenia przepisu art.26 pwp w związku z art. 24 pwp stanowiących podstawę materialnoprawną unieważnienia przedmiotowego patentu W myśl bowiem przepisu art..26 pwp wynalazek uważa się za posiadający poziom wynalazczy , jeżeli ten nie wynika dla znawcy w sposób oczywisty ze stanu techniki. Jak już stwierdzono wyżej ustalenia faktyczne w zakresie określenia znawcy , oraz oczywistości wyniku opatentowanego rozwiązania na podstawie dostępnego w czasie zgłoszenia spornego wynalazku stanu techniki nie powinny być skutecznie podważane. Dlatego też brak jest podstaw do uwzględnienia powyższego zarzutu naruszenia przepisu art. 26 p.w. p.. Sąd I Instancji dokonał prawidłowej subsumpcji ustalonego stanu faktycznego do zastosowania przepisów art.24 i art.26 p.w.p. Z tych wszystkich względów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną na podstawia art.184 p.p.s.a.