II GSK 821/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Skoczylas po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku M. C. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej M. C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 24 stycznia 2023 r. sygn. akt II SA/Rz 762/22 w sprawie ze skargi M. C. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 29 kwietnia 2022 r. nr BP.501.365.2021.0949.RZ9.201916 w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: oddalić wniosek.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 24 stycznia 2023 r., sygn. akt II SA/Rz 762/22, oddalił skargę M. C. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 29 kwietnia 2022 r., w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym. Od powyższego wyroku M. C. złożył skargę kasacyjną, w której wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259; powoływanej dalej jako: p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem wnioskodawcy, celem instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest zapewnienie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w toku sądowej kontroli skarżonego aktu przed następstwami wadliwych aktów lub czynności organów administracji publicznej, których wykonanie może doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie skarżącego, w rozpoznawanej sprawie zostały spełnione przesłanki wstrzymania wykonania decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie może zostać uwzględniony z niżej wskazanych względów. Stosownie do art. 93 ust. 2 ustawy z 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2140 ze zm.; powoływanej dalej jako: u.t.d.), decyzja ostateczna podlega wykonaniu po upływie 30 dni od jej doręczenia, chyba że wstrzymano jej wykonanie. Organ kontroli, który wydał decyzję ostateczną, z urzędu wstrzymuje jej wykonanie, w drodze postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie, w razie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Treść przytoczonego wyżej przepisu oznacza, że gdy strona zaskarżyła do sądu administracyjnego wydaną na podstawie ustawy o transporcie drogowym decyzję wykonalną, np. decyzję o nałożeniu kary pieniężnej, to wstrzymanie wykonania takiej decyzji następuje z urzędu. Z akt sprawy wynika, że skarżący wniósł skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego, utrzymującą w mocy decyzję pierwszoinstancyjną, nakładającą na niego karę pieniężną, a organ postanowieniem z 22 czerwca 2022 r., na podstawie art. 93 ust. 2 u.t.d. z urzędu wstrzymał wykonanie tej decyzji. Co istotne, postanowienie organu o wstrzymaniu wykonania decyzji ostatecznej nie utraciło mocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym na mocy art. 61 § 6 p.p.s.a., który to przepis znajduje zastosowanie zarówno do ochrony tymczasowej udzielonej przez organ na podstawie art. 61 § 2, jak i przez sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. – a który stanowi, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem: 1) wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę; 2) uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. Skarga została co prawda w sprawie oddalona przez Sąd I instancji, jednak od wyroku została złożona skarga kasacyjna, a zatem orzeczenie oddalające skargę nie stało się prawomocne. Podsumowując, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zawarty w skardze kasacyjnej nie mógł zostać uwzględniony, gdyż skarżący nadal korzysta z udzielonej mu ochrony tymczasowej na mocy postanowienia organu z 22 czerwca 2022r. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.