II GSK 809/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej w sprawie ze skargi M. K. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 grudnia 2016 r., sygn. akt II GSK 1384/15 ze skargi kasacyjnej M. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 stycznia 2015 r., sygn. akt VI SA/Wa 1990/14 w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia postanawia: 1. odrzucić skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 grudnia 2016 r., sygn. akt II GSK 1384/15; 2. zwrócić M. K. uiszczony w kwocie 200 (dwieście) złotych wpis od skargi o wznowienie postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny, wyrokiem z dnia 9 grudnia 2016 r., sygn. akt II GSK 1384/15 oddalił skargę kasacyjną M. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 stycznia 2015 r., sygn. akt VI SA/Wa 1990/14 w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2014 r., w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia. W skardze o wznowienie postępowania, z dnia 23 kwietnia 2021 r., M. K. wniósł o wznowienie postępowania sądowego zakończonego powołanym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 grudnia 2016 r., domagając się zmiany tego wyroku, uchylenia w całości decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2014 r., oraz poprzedzającej ją decyzji Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w Krakowie z dnia [...] grudnia 2013 r. a także umorzenia postępowania administracyjnego i zasądzenia należnych odsetek. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu. Jak wynika z treści przepisów Działu VII ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: p.p.s.a.), można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczenie, w przypadkach przewidzianych w tymże dziale – art. 270 p.p.s.a.. Jednym z przypadków umożliwiających żądanie wznowienia prawomocnie zakończonego postępowania sądowego jest niezgodność z Konstytucją, ustawą lub prawem międzynarodowym lub ze względu na rozstrzygnięcie organu międzynarodowego lub orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Jak wynika z treści petitum badanej skargi o wznowienie, skarżący oparł swoje żądanie o podstawę wznowieniową, o której mowa w art. 272 § 3 p.p.s.a., a więc przesłankę rozstrzygnięcia organu międzynarodowego działającego na podstawie umowy międzynarodowej ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską. Jednakże z treści punktu 1 wniosków skargi oraz motywów jej uzasadnienia wynika, że w swojej istocie podstawą żądania wznowienia postępowania był wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 21 marca 2019 r., w sprawie o sygnaturze C-127/17. Powyższe czyni koniecznym zaklasyfikowanie podstawy prawnej badanej skargi do dyspozycji z art. 272 § 2a p.p.s.a., stanowiącego, że można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy zostało wydane orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, które ma wpływ na treść wydanego orzeczenia. Zgodnie z art. 280 § 1 p.p.s.a., rozpoznanie skargi o wznowienie postępowania poprzedzone jest badaniem, czy skarga jest wniesione w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowieniowej. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie odrzuci. Naczelny Sąd Administracyjny dokonując badania przedmiotowej skargi o wznowienie stwierdza, iż nie została ona wniesiona w terminie, a zatem nie spełnia jednego z dwóch wymagań warunkujących jej rozpoznanie. W powołanym już przepisie art. 272 § 2a p.p.s.a., w jego zdaniu drugim, określono termin, w jakim możliwym jest wniesienie skargi o wznowienie postępowania. Otóż zastosowanie ma termin określony w § 2 omawianej regulacji z tym że termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania biegnie od dnia publikacji sentencji orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Oznacza to, że strona zakończonego prawomocnie postępowania sądowego może wnieś skargę o wznowienie tego postępowania w terminie trzech miesięcy od dnia publikacji sentencji orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Wyrok Trybunału Sprawiedliwości UE z dnia 21 marca 2019 r. w sprawie C-127/17, na który powołuje się strona skarżąca jako podstawę żądania wznowienia postępowania sądowego, opublikowany został w Dzienniki Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 3 czerwca 2019 r. (Dz.U.UE.C 2019/187/7), zatem od tego dnia rozpoczął bieg trzymiesięczny termin, o którym mowa w art. 272 § 2a p.p.s.a. Jak natomiast wynika z analizy akt przedmiotowej sprawy, pełnomocnik M. K., skargę o wznowienie postępowania nadała w placówce pocztowej, co jest równoznaczne z jej wniesieniem do sądu, w dniu 26 kwietnia 2021 r. (k: 15 akt sprawy sądowej). Oznacza to, że przedmiotowa skarga wniesiona została ze znacznym, bo prawie siedemnastomiesięcznym, przekroczeniem terminu do skutecznego wniesienia środka zaskarżenia. W konsekwencji zaistniała obligatoryjna przesłanka do zastosowania regulacji, o której mowa w powołanym już art. 280 § 1 zdanie 2 p.p.s.a. – odrzucenia skargi o wznowienie postępowania. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w punkcie 1 sentencji. W punkcie 2 sentencji, w zakresie uiszczonego od skargi wpisu, postanowiono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 w zw. z art. 276 p.p.s.a.