II GSK 76/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Magdalena Bosakirska po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej sprawy z wniosku E. J. o sprostowanie omyłek i uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 kwietnia 2014 r., sygn. akt II GSK 76/13 w sprawie ze skargi kasacyjnej Głównego Inspektora Transportu Drogowego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 2 sierpnia 2012 r. sygn. akt VI SA/Wa 608/12 w sprawie ze skargi E. J. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: 1. oddalić wniosek o sprostowanie omyłek w wyroku; 2. odrzucić wniosek o uzupełnienie wyroku.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 3 kwietnia 2014 r., sygn. akt II GSK 76/13, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej Głównego Inspektora Transportu Drogowego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 2 sierpnia 2012 r., sygn. akt VI SA/Wa 608/12, w sprawie ze skargi E. J. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym, uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz zasądził od skarżącego na rzecz organu kwotę 1.300 złotych tytułem częściowego zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Pismem z dnia [...] czerwca 2014 r. E. J. wniósł o uzupełnienie powyższego wyroku NSA oraz o sprostowanie występujących w nim omyłek. Z uzasadnienia wniosku wynika, że skarżący polemizuje ze sformułowaniami zawartymi w uzasadnieniu wyroku NSA. E. J. zwrócił się również o rozpoznanie wniesionego wcześniej "sprzeciwu" dotyczącego zasądzenia od niego na rzecz organu kwoty 1.300 zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnia, że w sprawie niniejszej sąd kasacyjny rozstrzygał dwa razy. Wiążąca wykładnia prawa zawarta jest w wyroku NSA z dnia 17 stycznia 2012 r. o sygn. akt II GSK 1405/10 i do tej wykładni zobowiązany był stosować się Sąd I instancji. Tej kwestii dotyczy sformułowanie zawarte na str. 9 uzasadnienia drugiego wyroku NSA z dnia 3 kwietnia 2014 r., sygn. akt II GSK 76/13. Sformułowanie to, w świetle treści akt, jest jasne. Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnia, że od orzeczeń sądu kasacyjny nie przysługuje środek zaskarżenia. Zatem próba kwestionowania wyroku NSA jest niedopuszczalna. Ustawa przewiduje natomiast sprostowanie oczywistych omyłek i błędów w wyroku i uzasadnieniu oraz uzupełnienie treści sentencji. Są to dwie odrębne instytucje prawne. Zgodnie z art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; powoływanej dalej jako: p.p.s.a.) sąd administracyjny może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie może nastąpić również na żądanie strony (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Jan Paweł Tarno, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005 r., s. 341). Wszystkie wskazane w art. 156 § 1 p.p.s.a. nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny i pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. Sprostowanie wyroku nie może jednakże prowadzić do zmiany zawartego w nim rozstrzygnięcia. Nie podlega więc sprostowaniu m.in. przeoczenie w sentencji orzeczenia jednego z zaskarżonych aktów lub pominięcie rozstrzygnięcia w kwestii kosztów postępowania. O dopuszczalności sprostowania decyduje przede wszystkim wpływ omyłki na treść orzeczenia sądu (por. postanowienia NSA z 22 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 887/04; z dnia 2 kwietnia 2012 r., sygn. akt II FSK 875/10, publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Po dokonaniu analizy złożonego przez skarżącego wniosku, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że strona w istocie wnosi o dokonanie zmian w treści uzasadnienia wyroku, niepolegających na sprostowaniu błędów oraz omyłek ani też żadnych błędów i omyłek nie zarzuca. W tym stanie rzeczy jej wniosek o sprostowanie niewskazanych omyłek, jako pozbawiony usprawiedliwionych podstaw, należało oddalić. Zgodnie zaś z treścią art. 157 § 1 p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 kwietnia 2014 r. rozstrzyga o całości skargi kasacyjnej wniesionej przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego, poprzez uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. Z kolei analiza wniosku "o uzupełnienie i sprostowanie omyłek wyroku" wskazuje, iż skarżący w istocie zmierza do uzupełnienia jego uzasadnienia o określone przez niego treści. Naczelny Sąd Administracyjny podnosi, że nie można żądać uzupełnienia uzasadnienia wyroku, poprzez zamieszczenie w nim określonych kwestii, ponieważ takie działanie w istocie zmierza nie do uzupełnienia, lecz do zmiany uzasadnienia poprzez zamieszczenie w nim wskazanych przez stronę stwierdzeń (por. postanowienia NSA z dnia 24 października 2013 r., sygn. akt II GZ 476/13; z dnia 30 sierpnia 2012 r., sygn. akt II GSK 465/11). W doktrynie oraz orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że w oparciu o art. 157 § 1 p.p.s.a. uzupełnić można jedynie wyrok (sentencję), a nie jego uzasadnienie (por.: B. Dauter (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2009 r., s. 421 oraz powołane tam orzecznictwo, jak również postanowienia NSA: z dnia 27 maja 2011 r., sygn. akt II FSK 2067/09, z dnia 6 marca 2008 r., sygn. akt I OSK 1664/06; z dnia 12 stycznia 2010 r. sygn. akt II OSK 80/07, z dnia 22 października 2008 r., sygn. akt II OSK 27/08, z dnia 20 lipca 2005 r., sygn. akt II OZ 608/05 i z dnia 28 października 2010 r., sygn. akt II FSK 735/09). W tym stanie rzeczy uznać należy, że wniosek o uzupełnienie uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego jest niedopuszczalny, zatem podlega odrzuceniu. W odniesieniu do złożonego przez E. J. "sprzeciwu" w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego Naczelny Sąd Administracyjny, powołując się na rozważania zawarte na wstępie wyjaśnia, że rozstrzygnięcie o kosztach jest prawomocne i nie podlega zaskarżeniu w żadnej formie, zatem "sprzeciw" nie może być uwzględniony. Mając na względzie powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia i działając na podstawie art. 64 § 3 w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. oraz w zw. z art. 157 § 1 i art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie 2 sentencji.