II GSK 706/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Wojciech Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej sprawy sprostowania z urzędu oczywistej omyłki w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 czerwca 2024 r. sygn. akt II GSK 706/24 w sprawie skargi kasacyjnej G. Sp. z o.o. w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 21 listopada 2023 r. sygn. akt III SA/Lu 402/23 w sprawie ze skargi G. Sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 31 maja 2023 r. nr 0601-IGC.4823.11.2023 w przedmiocie kary pieniężnej za niewykonanie obowiązków wynikających z ustawy o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opałowymi postanawia: sprostować oczywisty błąd rachunkowy w punkcie 3 sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 czerwca 2024 r. sygn. akt II GSK 706/24 w ten sposób, że w miejsce kwoty "7900 (siedem tysięcy dziewięćset)" wpisać "4300 (cztery tysiące trzysta)".

Zgodnie z przepisem art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: "p.p.s.a.") sąd z urzędu może sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W rozumieniu tego przepisu błędem rachunkowym jest błąd wynikający z niewłaściwego przeprowadzenia działań arytmetycznych, polegający na błędnym działaniu sumowania lub odejmowania (zob. np. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 czerwca 2024 r., sygn. II FSK 72/23 oraz z dnia 9 maja 2024 r., sygn. II FSK 1662/23). Sprostowanie takiego błędu może dotyczyć wysokości kosztów postępowania (zob. np. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 października 2018 r., sygn. II FSK 1197/16 oraz z dnia 9 lipca 2019 r., sygn. II FSK 3345/16). Wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 czerwca 2024 r., sygn. II GSK 706/24 zasądzono na rzecz skarżącego kasacyjnie kwotę 7 900 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Omyłkowo w obliczeniach uwzględniono stawkę minimalną określoną w § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2023 r. poz. 1935, ze zm.), natomiast ze względu na wartość przedmiotu sprawy (10 000 zł), należało oprzeć obliczenia na niższej stawce określonej w § 2 pkt 4 ww. rozporządzenia. Z powyższego wynika, że zasądzona kwota powinna stanowić sumę następujących kosztów – 400 zł (wpis od skargi), 1800 zł (stawka za reprezentację skarżącego przed WSA), 100 zł (opłata za odpis orzeczenia i uzasadnienia zaskarżonego wyroku), 200 zł (wpis od skargi kasacyjnej) oraz 1800 zł (stawka za reprezentację skarżącego przed NSA). Suma powyższych wynosi 4 300 zł i taka kwota stanowi koszty postępowania sądowego, które podlegają zwrotowi od organu administracji na rzecz skarżącego kasacyjnie. Wymieniony błąd rachunkowy jest oczywisty, a tym samym zaktualizowała się przesłanka sprostowania sentencji powyższego wyroku określona w art. 156 § 1 p.p.s.a. W związku z powyższym, na podstawie art. 156 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.