II GSK 697/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku P. W. w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego wyroku w sprawie ze skargi kasacyjnej P. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 7 grudnia 2023 r. sygn. akt II SA/Sz 838/23 w sprawie ze skargi P. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia 20 lipca 2023 r. nr SKO.WD.472/4010/2022 w przedmiocie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego postanawia: odrzucić wniosek.

I Wyrokiem z 7 grudnia 2023 r., sygn. akt II SA/Sz 838/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie działając na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie: tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej jako: "p.p.s.a."), oddalił skargę P. W. (dalej jako: skarżący) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z 20 lipca 2023 r. w przedmiocie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego Skarżący (zastępowany przez adwokata) wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Skarżący w piśmie z 27 lutego 2025 r. zatytułowanym "UZUPEŁNIENIE SKARGI KASACYJNEJ OD WYROKU WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W SZCZECINIE z dnia 7 grudnia 2023 roku, sygn. akt II SA/Sz 838/23" podpisanym przez niego osobiście, złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku do czasu rozpoznania skargi kasacyjnej. Uzasadniając ww. wniosek skarżący wskazał, że wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku z uwagi na poważne wątpliwości co do legalności zaskarżonej decyzji Prezydenta Miasta Szczecin z 20 września 2022 r. w sprawie zajęcia pasa drogowego, w związku z ryzykiem nieodwracalnych skutków (strona 13 pisma z dnia 27 lutego 2025 r.). II Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny. Na wstępie trzeba wyjaśnić, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku nie jest objęty przymusem adwokacko-radcowskim, w związku z tym sporządzenie pisma z 27 lutego 2025 zawierającego ww. wniosek osobiście przez skarżącego uznać należało za dopuszczalny. Przechodząc do rozpoznania wniosku zawartego w piśmie z 27 lutego 2025 r. trzeba wskazać, że zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie stał się prawomocny, co oznacza, że nie wywołuje on skutków prawnych związanych z przedmiotem rozstrzygnięcia (art. 168 § 1 p.p.s.a.). Wniesienie przez stronę skargi kasacyjnej powoduje wstrzymanie uprawomocnienia zaskarżonego wyroku (art. 168 § 1, art. 170 i art. 171 p.p.s.a.). Przepis art. 185 § 1 p.p.s.a., który wskazał skarżący jako podstawę prawną swojego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku przewiduje, że Naczelny Sąd Administracyjny w razie uwzględnienia skargi kasacyjnej uchyla zaskarżone orzeczenie w całości lub w części i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania sądowi, który wydał orzeczenie, a gdyby sąd ten nie mógł rozpoznać jej w innym składzie innemu sądowi. Przepis ten nie dotyczy zatem wniosku o wstrzymanie wykonania wyroku. Podkreślenia wymaga, że przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi co do zasady nie dopuszczają możliwości zgłoszenia wniosku o wstrzymanie wykonania wyroku. Znajdujące się w niej wyjątki – zawarte w art. 89 oraz art. 284 p.p.s.a. – nie mają natomiast zastosowania w niniejszej sprawie. Przepis art. 89 p.p.s.a. dotyczy bowiem możliwości wstrzymania wykonania orzeczenia sądowego w toku postępowania o przywrócenie uchybionego terminu. Natomiast art. 284 p.p.s.a. przewiduje możliwość wstrzymania wykonania prawomocnego orzeczenia sądu (por. postanowienie NSA z 11 grudnia 2024 r., sygn. akt II GSK 2561/24), co w niniejszej sprawie nie zachodzi, gdyż zaskarżony wyrok WSA nie jest prawomocny. Naczelny Sąd Administracyjny nie został zatem wyposażony w kompetencję do wstrzymania wykonania zaskarżonego skargą kasacyjną wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego. Skoro wyrok ten jest nieprawomocny, to nie podlega wykonaniu (por. postanowienie NSA z 18 listopada 2022 r., sygn. akt II GSK 1643/22). W konsekwencji wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie należało odrzucić. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 64 § 3 i art. 193 p.p.s.a. odrzucił wniosek o wstrzymanie wykonania wyroku.