II GSK 65/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Patrycja Joanna Suwaj po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku R. Sp. z o.o. w O. o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej R.Sp. z o.o. w O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 15 października 2025 r. sygn. akt I SA/Bd 490/25 na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 23 lipca 2025 r., nr 0401-IOA.4802.33.2025.4 w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie przewozu drogowego odpadów bez dokumentu potwierdzającego rodzaj transportowanych odpadów postanawia: oddalić wniosek.

1. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 15 października 2025 r., (sygn. akt I SA/Bd 490/25) oddalił skargę R. Sp. z o.o. w O. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 23 lipca 2025 r., nr 0401-IOA.4802.33.2025.4 w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. 2. Pismem z 15 grudnia 2025 r. Skarżąca złożyła skargę kasacyjną, w której zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca wskazała, że celem, instytucji wstrzymania wykonalności decyzji jest jej ochrona przed niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w razie wykonania decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. 3. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. 4. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej – "p.p.s.a.") mającym odpowiednie zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym na podstawie art. 193 powołanej ustawy, wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. W orzecznictwie sądów administracyjnych jednolicie przyjmowany i utrwalony jest pogląd, że podstawą badania zasadności wstrzymania wykonania decyzji lub aktu jest prawidłowo uzasadniony wniosek oraz zwraca się uwagę na obowiązki ciążące w tym zakresie na wnioskodawcy. Obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na stronie skarżącej, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej (por. m.in. postanowienie z 3 lipca 2014 r., sygn. akt II OZ 661/14). Nie wystarcza zatem jedynie złożenie wniosku, a nawet przytoczenie w jego uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonywania orzeczenia. Jednocześnie brak uzasadnienia takiego wniosku nie jest brakiem, którego uzupełnienia winien żądać sąd. Sąd musi bowiem dysponować wiarygodnie wykazanymi faktami, które pozwolą mu na zastosowanie przedmiotowej instytucji, która – co należy podkreślić – stanowi wyjątek od zasady wynikającej z art. 61 § 1 p.p.s.a. 5. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek Skarżącej nie zawierający żadnej argumentacji stanowiącej podstawę do udzielenia żądanej ochrony tymczasowej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Samo powołanie się na ochronę przed niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w razie wykonania decyzji nie może stanowić podstawy uzasadniającej pozytywne rozpatrzenie wniosku o wstrzymanie wykonalności decyzji. Aby wniosek mógł być uwzględniony, Strona musi wskazać konkretne zagrożenia płynące z wykonania zaskarżonego orzeczenia. To w interesie Skarżącej leży takie sformułowanie wniosku, by był on precyzyjny i dotyczył konkretnych zagrożeń. Również w jej interesie leży poparcie tych twierdzeń stosownymi dokumentami. Sąd musi mieć wiedzę o okolicznościach uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji oraz mieć możliwość zweryfikowania tej wiedzy. Tymczasem Skarżąca wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ograniczyła się do wskazania, że wykonanie decyzji spowoduje wyrządzenie znacznej szkody oraz trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże – jak wynika z akt sprawy - Skarżąca nie uprawdopodobniła jakiejkolwiek konkretnej okoliczności, która wskazywałaby na fakt, że niewstrzymanie wykonania decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, a także nie przedstawiła dokumentów na poparcie swoich racji. Nie można uznać za wystarczające uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji powołanie się na podstawę art. 61 § 3 p.p.s.a. czy ogólnikowych stwierdzeń Skarżącej. 6. W takiej sytuacji w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego uznać należy, że nie wystąpiły w sprawie okoliczności, które wskazywałyby na wystąpienie przesłanki: niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, czy też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. 7. Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a.