II GSK 648/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Skoczylas po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku R. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej R. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 22 listopada 2016 r. sygn. akt II SA/Ol 381/16 w sprawie ze skargi R. B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Olsztynie z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Wyrokiem z dnia 22 listopada 2016 r., sygn. akt II SA/Ol 381/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę R. B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Olsztynie z dnia [...] lutego 2016 r., którą organ ten utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w Olsztynie z dnia [...] listopada 2015 r. o wymierzeniu skarżącemu kary pieniężnej w wysokości 24.000 zł za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry. W toku postępowania zainicjowanego skargą strony nie zostało wydane postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji. R. B. złożył skargę kasacyjną od powyższego wyroku, w której zawarł również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając ten wniosek, strona stwierdziła, że brak wstrzymania wykonania decyzji może wyrządzić mu znaczną szkodę i spowodować trudne do odwrócenia skutki. Wskazał, że w oparciu o zaskarżoną decyzję zostało wystawione upomnienie i wkrótce przeciwko niemu zostanie wszczęta egzekucja w administracji. Zdaniem skarżącego, wyegzekwowanie nałożonej na niego kary pieniężnej wpłynie na pogorszenie sytuacji majątkowej jego i jego bliskich, a także spowoduje niepowetowaną szkodę, bowiem może doprowadzić do zaprzestania prowadzenia przez niego działalności gospodarczej, stanowiącej źródło jego dochodów oraz utrzymania rodziny. Zaznaczył przy tym, że odwrócenie skutków egzekucji może w przyszłości okazać się niemożliwe, a co najmniej czasochłonne i kosztowne. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. W treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.; powoływanej dalej jako: p.p.s.a.) ustawodawca przewidział, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części. Sąd, wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie, powinien zbadać czy zaistniały przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenie skutków. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie wnioskującej o ochronę tymczasową w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Zgodnie z uchwałą składu siedmiu sędziów NSA z dnia 16 kwietnia 2007 r. o sygn. akt I GPS 1/07 (publ. ONSAiWSA 2007, nr 4, poz. 77) w postępowaniu kasacyjnym, wszczętym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę, dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. Z uwagi na to wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sformułowany w skardze kasacyjnej mógł zostać rozpoznany przez Naczelny Sąd Administracyjny. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w przedmiotowym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności, które wskazywałyby na wystąpienie przesłanek zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Strona nie udokumentowała swojej sytuacji finansowej, co pozwoliłoby na dokonanie oceny, czy wyegzekwowanie (przed zakończeniem postępowania sądowoadministracyjnego) kwoty 24.000 zł doprowadzi do wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody albo spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Informacje w tym zakresie nie wynikają również z akt sprawy. To, że egzekucja określonej kwoty pieniężnej prowadzi do uszczuplenia sytuacji majątkowej dłużnika, jest oczywiste, jednak przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu nie jest wyłącznie szkoda, ale szkoda, którą można uznać za znaczną. Dla oceny, czy skutkiem egzekucji będzie wyrządzenie skarżącemu szkody, którą można by uznać za znaczną w jego przypadku, niezbędne jest odniesienie wspomnianej wyżej kwoty do całokształtu sytuacji majątkowej wnioskodawcy. Brak jest również podstaw do przyjęcia, że egzekucja nałożonej na skarżącego kary pieniężnej wywoła trudne do odwrócenia skutki. Bez przedstawienia przez skarżącego stosownych dokumentów w omawianym zakresie, argumenty o prawdopodobieństwie zakończenia prowadzenia przez niego działalności gospodarczej - jako skutku egzekucji kwoty objętej zaskarżoną decyzją - muszą być uznane za gołosłowne. Ze wskazanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.