II GSK 640/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Kisielewicz po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku S. L. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi kasacyjnej S. L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 2 listopada 2016 r. sygn. akt II SA/Ke 455/16 w sprawie ze skargi S. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie opłaty eksploatacyjnej za wydobywanie kopaliny bez wymaganej koncesji postanawia oddalić wniosek

Wyrokiem z dnia 2 listopada 2016 r. sygn. akt II SA/Ke 455/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę S. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty eksploatacyjnej za wydobywanie kopaliny bez wymaganej koncesji w wysokości 690.880 zł. W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku skarżący zawarł między innymi wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości, podnosząc, że przymusowe ściągnięcie należności narazi go na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków i spowoduje utratę płynności finansowej skutkującą koniecznością zaprzestania działalności gospodarczej. Skarżący podał, że za okres od 01.01.2016 do 31.03.2016 prowadzona przez niego działalność gospodarcza wykazała stratę 504.545,20 zł. Obciążają go zobowiązania finansowe na rzecz banku w wysokości przekraczającej 1.000.000 zł. Wśród stałych kosztów prowadzenia działalności gospodarczej wymienił opłaty na rzecz ZUS w wysokości około 10.000 zł oraz raty leasingowe w wysokości 67.000 zł. Skarżący powołał się na dokumenty dołączone do skargi do Sądu I instancji, tj. warianty porównawcze obrazujące koszty i straty oraz przychody i zyski z działalności gospodarczej za lata 2014-2015 oraz za okres od 01.01.2016 do 31.03.2016 r., informacja Banku [...] z dnia 11 kwietnia 2016 r. o wysokości zadłużenia oraz kserokopie trzech umów leasingu operacyjnego. Skarżący nadesłał następnie wariant porównawczy za okres od 01.01.2016 do 30.11.2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, powoływanej dalej jako p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W myśl zaś art. 193 p.p.s.a. jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Strona skarżąca zgłaszająca wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności winna wykazać istnienie prawdopodobieństwa doznania znacznej szkody lub wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków jego wykonania. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne. Należy mieć na uwadze, że Sąd, wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie, opiera swoje rozstrzygnięcie zarówno na ocenie wniosku skarżącego, jak i na materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy. Nie ulega wątpliwości, że wykonanie decyzji ustalającej opłatę, ze swej istoty powodować będzie po stronie skarżącej stratę materialną. Powyższe nie przesądza jednak, że w sprawie spełnione zostały przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Uprawdopodobnienie tych przesłanek spoczywa na stronie skarżącej. W niniejszej sprawie skarżący stwierdził, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby doprowadzić do utraty płynności finansowej, a w konsekwencji do zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej. Dla zobrazowania swojej sytuacji finansowej skarżący przedstawił warianty porównawcze obrazujące koszty i straty oraz przychody i zyski z działalności gospodarczej oraz informacje dotyczącą zadłużenia oraz opłacanych rat leasingowych. Oświadczył, że w 2016 r. poniósł stratę z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, wykazanie przez skarżącego straty z działalności gospodarczej nie stanowi wystarczającej przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Strata powstaje bowiem wskutek uzyskania nadwyżki kosztów nad przychodem i nie stanowi automatycznie o braku środków finansowych. Zatem powstanie w jednym roku rozliczeniowym straty nie oznacza jeszcze utraty płynności finansowej. Dla oceny skutków wykonania zaskarżonej decyzji bardziej miarodajna może być wysokość przychodu z prowadzonej działalności gospodarczej, która w przypadku skarżącego wielokrotnie przewyższa wysokość ustalonej opłaty. Należy zwrócić uwagę, że jak wynika z przedstawionego przez skarżącego rachunku porównawczego za okres od 1 stycznia 2016 r. do 30 listopada 2016 r., przychody z prowadzonej działalności gospodarczej w tym okresie wyniosły 10.997.614,60 zł, zaś wydatki na usługi obce 1.542.524,10 zł. W świetle powyższego nie można przyjąć, by uiszczenie ustalonej opłaty w wysokości 690.880 zł doprowadziło do utraty płynności finansowej i w konsekwencji do konieczności zaprzestania prowadzenia przez skarżącego działalności gospodarczej. Wysokość opłaty stanowi bowiem jedynie 6,17% kosztów operacyjnych poniesionych przez skarżącego w pierwszych jedenastu miesiącach 2016 r., które wyniosły 11.191.134,20 zł. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie sposób zatem uznać, by w świetle przedstawionych przez skarżącego dokumentów obrazujących jego sytuację finansową, uprawdopodobnił on wystąpienie okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., warunkujących zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.