II GSK 616/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Rysz po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku J. G. i G. L. o dopuszczenia do udziału w postępowaniu w sprawie ze skargi kasacyjnej M. F. i M. F. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 7 grudnia 2023 r., sygn. akt II SA/Op 255/23 w sprawie ze skargi M. F. i M. F. na zarządzenie Prezydenta Miasta Opola z dnia 11 kwietnia 2023 r., nr TZR-RZR.7221.1.16.2023 w przedmiocie zatwierdzenia projektu stałej organizacji ruchu postanawia: odmówić dopuszczenia J. G. i G. L. do udziału w postępowaniu w charakterze uczestników postępowania.

Wyrokiem z 7 grudnia 2024 r., sygn. akt II SA/Op 255/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił skargę M. F. i M. F. (dalej zwanych: "skarżącymi") na zarządzenie Prezydenta Miasta Opola z 11 kwietnia 2023 r., w przedmiocie zatwierdzenia projektu stałej organizacji ruchu. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wnieśli skarżący. W piśmie z 28 października 2024 r. J. G. i G. L. (dalej zwani: "wnioskodawcami"), reprezentowani przez pełnomocnika, złożyli wniosek, w którym oświadczyli, iż "przyłączają się" do postępowania ze skargi kasacyjnej skarżących. W treści wniosku wskazano, że w dniu "18 października" wnioskodawcy powzięli informację o wniesionej skardze kasacyjnej, zaś z uwagi, iż rozstrzygnięcie wpłynie na ich prawa i obowiązki, zasadnym i koniecznym jest ich dopuszczenie do udziału w postępowaniu kasacyjnym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o dopuszczenie od udziału w postępowaniu nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 33 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024, poz. 935, zwana dalej "p.p.s.a."), udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego, a także organizacja społeczna, o której mowa w art. 25 § 4 p.p.s.a., w sprawach innych osób, jeżeli sprawa dotyczy zakresu jej statutowej działalności. Rozpoznając złożony wniosek z 28 października 2024 r. należy wskazać, że zatwierdzenie organizacji ruchu drogowego należy do materii publicznoprawnej, nie następuje w drodze decyzji, postanowienia ani aktu prawa miejscowego, nadto ma charakter władczy, ogólny i abstrakcyjny, tworzy nową sytuację prawną podmiotów korzystających z dróg i czyni to generalnie – na zasadzie powszechności dostępu. Stanowi zatem akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a. Zatem prawo do zaskarżenia zatwierdzenia organizacji ruchu drogowego wynika odpowiednio z przepisów: art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, art. 87 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym (por. uchwała składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 czerwca 2014 r. sygn. akt I OPS 14/13). Co do zasady na etapie postępowania sądowego, udział w charakterze uczestnika może zgłosić podmiot, który wykaże, iż wynik postępowania sądowego dotyczy jego interesu prawnego. Wnioskodawcy wymogu tego nie spełnili. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym jednolicie przyjmuje się, że kryterium interesu prawnego, na którym jest oparta legitymacja do udziału w postępowaniu oznacza, że akt, czynność lub bezczynność organu administracji musi dotyczyć interesu prawnego danej osoby, który musi być własny, indywidualny i oparty na konkretnym przepisie prawa powszechnie obowiązującego (por. uchwała składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 kwietnia 2005 r., sygn. akt OPS 1/04). Posiadanie zatem interesu prawnego w sprawie jest równoznaczne ze wskazaniem przepisu prawa materialnego powszechnie obowiązującego, na którego podstawie można skutecznie żądać ochrony ze względu na zaspokojenie własnej potrzeby. Od tak pojmowanego interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, to jest sytuację, w której dany podmiot swojego zainteresowania sprawą nie może poprzeć przepisami prawa materialnego. W literaturze przedmiotu przyjmuje się, że interes faktyczny to interes indywidualny, który nie został w żaden wyraźny sposób wzięty pod ochronę przez obowiązujące prawo (W. Jakimowicz, Publiczne prawa podmiotowe, Zakamycze 2000, s. 126). Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że wnioskodawcy żądając dopuszczenia do udziału w toczącym się postępowaniu nie wykazali, aby wynik sprawy miał jakikolwiek związek z ich interesem prawnym. Złożony wniosek nie zawiera żadnego uzasadnienia, nie wskazuje na przepis prawa materialnego, z którego mógłby wynikać ich interes prawny, nie wskazuje nawet żadnych okoliczności, które mogłyby o tym świadczyć. Nie sposób uznać za wystarczające złożonego oświadczenia, iż wydane rozstrzygnięcie wpłynie na prawa i obowiązki wnioskodawców. Skoro zatem nie zostały spełnione przesłanki określone w art. 33 § 2 p.p.s.a., to wnioskodawcy nie mogą zostać dopuszczeni do udziału w postępowaniu jako jego uczestnicy. Ze wskazanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 33 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.