II GSK 5676/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 26 września 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Celnej w Kielcach od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 29 września 2016 r., sygn. akt II SA/Ke 477/16 w sprawie ze skarg M. T. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Kielcach z dnia 29 marca 2016 r., nr 340000-IAGW.8720.69.2016 w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry postanawia: umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, wyrokiem z dnia 29 września 2016 r., w sprawie ze skargi M. T. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Kielcach z dnia 29 marca 2016 r., w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gry na automacie poza kasynem gry, uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji oraz orzekł o kosztach postępowania sądowego. Dyrektor Izby Celnej w Kielcach, skargą kasacyjną zaskarżył w całości powołany wyrok Sądu I instancji. Odpis skargi kasacyjnej został doręczony pełnomocnikowi M. T. w dniu 28 listopada 2016 r. Pismem z dnia 29 czerwca 2018 r., radca prawny D. S. – pełnomocnik M. T. poinformował, że skarżący zmarł, na którą to okoliczność załączył kopię skróconego aktu zgonu. Naczelny Sąd Administracyjny, postanowieniem z dnia 17 lipca 2018 r., zawiesił wywołane wskazaną skargą kasacyjną organu postępowanie sądowe na podstawie art. 124 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r., poz. 259, dalej: p.p.s.a.). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, wywołane skargą kasacyjną Dyrektora Izby Celnej w Kielcach podlega umorzeniu. Jak wskazano na wstępie, postanowieniem z dnia 17 lipca 2018 r., Naczelny Sąd Administracyjny zawiesił postępowanie w sprawie skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Celnej w Kielcach z powodu śmierci skarżącego M. T.. Podstawą prawną powołanego orzeczenia była art. 124 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Samo zaś postępowanie kasacyjne podlegało zawieszeniu do czasu zgłoszenia się lub wskazania następców prawnych zmarłego albo do dnia ustanowienia we właściwej drodze kuratora spadku (art. 128 § 1 pkt 1 oraz art. 128 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie z treścią art. 130 § 1 p.p.s.a., sąd umarza zawieszone postępowanie: 1) jeżeli wniosek o podjęcie postępowania zawieszonego na zgodny wniosek stron albo z przyczyn wskazanych w art. 125 § 1 pkt 3, nie został zgłoszony w ciągu trzech lat od dnia wydania postanowienia o zawieszeniu; 2) w razie stwierdzenia braku następcy prawnego strony, która utraciła zdolność sądową, a w każdym razie po upływie trzech lat od dnia wydania postanowienia o zawieszeniu z tej przyczyny; 3) w razie śmierci strony, po upływie pięciu lat od dnia wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania z tej przyczyny. § 2 Umorzenie zawieszonego postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym powoduje uprawomocnienie się orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego. Powyższy przepis mocą art. 193 p.p.s.a. znajduje zastosowanie w postępowaniu toczącym się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Analiza akt przedmiotowej sprawy obejmująca okres po wydaniu postanowienia o zawieszeniu niniejszego postępowania wskazuje, że w dniu 11 października 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził brak podstaw do podjęcia zawieszonego postępowania. Następnie pismem z dnia 8 czerwca 2020 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej poinformował, że dotychczas, do sprawy nie zgłosili się następcy prawni po zmarłym M. T.. Przeprowadzone przez Naczelny Sąd Administracyjny badanie zaistnienia podstaw do podjęcia zawiedzonego postępowania, kolejno w dniu 19 czerwca 2020 r., 18 lutego 2021 r. i 3 września 2021 r. wykazały, iż w sprawie nie wystąpiły przesłanki pozwalające podjąć zawieszone w tej sprawie postępowanie. Na wezwanie NSA, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, pismem z dnia 7 kwietnia 2022 r. poinformował, że decyzje nr 341000-UAGR.872.395.2015.AM oraz 340000-IAGW.8720.69.2016 nie zostały wykonane – wymierzone nimi kary nie zostały uregulowane (opłacone). Kolejne badane możliwości zaistnienia podstaw do podjęcia zawieszonego postępowania, przeprowadzone przez Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 10 maja 2022 r. wykazało, że przesłanki takie nie zaistniały. Brak było podstaw do podjęcia zawieszonego postępowania. W takim stanie faktycznym sprawy, gdzie od chwili powzięcia przez Naczelny Sąd Administracyjny wiedzy o śmierci wnoszącego skargę (uczestnika postępowania wywołanego skargą kasacyjną organu) i wydania postanowienia zawieszającego toczące się postępowanie sądowe – w dniu 17 lipca 2018 r. upłynął okres pięciu lat, w trakcie którego do zawisłego postępowania nie zgłosili się następcy prawni kasatora, nie zostali oni wskazani, ani nie został ustanowiony kurator, wypełniona została przesłanka, o której mowa w art. 130 § 1 pkt 3 p.p.s.a., obligująca Sąd do umorzenia zawieszonego postępowania, albowiem pięcioletni okres, o którym mowa w powołanym przepisie upłyną z dniem 17 lipca 2023 r. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 130 § 1 pkt 3 w związku z art. 131 zdanie pierwsze oraz art. 193 zdanie pierwsze p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.