II GSK 4729/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Krystyna Anna Stec po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej W. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 16 czerwca 2016 r., sygn. akt I SA/Ke 224/16 w sprawie ze skargi W. P. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu zalesiania gruntów rolnych postanawia: wstrzymać wykonanie decyzji.

Wyrokiem z dnia 16 czerwca 2016 r., sygn. akt I SA/Ke 224/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę W. P. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z dnia [...] lutego 2016 r. w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu zalesiania gruntów rolnych. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł W. P. Następnie skarżący kasacyjnie złożył wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji w całości. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że ustalona przez organy kwota nienależnie pobranych płatności wynosi 39.145 zł, zaś skarżący wraz z żoną utrzymują się z rent, przy czym renta skarżącego wynosi 907 zł a jego żony 687 zł. Oboje leczą się na szereg schorzeń, a skarżący miesięcznie na leki wydaje około 150-200 zł, zaś na wizytę u kardiologa co dwa miesiące – 100 zł. Żona skarżącego wydaje miesięcznie na leki około 200 zł. Dalej W. P. wskazał, że na miesięczne wydatki jego i żony składają się: prąd 85 zł, gaz 40 zł, śmieci 16 zł, wywóz nieczystości 20 zł, telefon 35 zł i opał 250 zł. Wykonanie decyzji spowoduje utratę środków pozwalających mu na już skromne życie i możliwość leczenia. W razie egzekucji skarżącemu pozostanie 450 zł na miesiąc, co nie wystarczy na zaspokojenie nawet podstawowych potrzeb. W. P. stwierdził, że nie może przerwać leczenia, gdyż cierpi na choroby przewlekłe. Do wniosku załączono dokumenty potwierdzające informacje w nim deklarowane. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. W treści art. 61 § 3 ppsa ustawodawca przewidział, że po przekazaniu sądowi skargi, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części. Sąd, wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie, powinien zbadać czy zaistniały przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenie skutków. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej. Na podstawie art. 61 § 3 ppsa w związku z wniesieniem skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania decyzji (uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia 16 kwietnia 2007 r., I GPS 1/07, ONSA WSA 2007, nr 4, poz. 77). Z powołanej regulacji prawnej wynika, że warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest wykazanie we wniosku, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku jego wykonania. Sąd orzeka w kwestii wstrzymania wykonania decyzji na podstawie przytoczonych we wniosku okoliczności, uwzględniając indywidualny charakter każdej sprawy i możliwość wystąpienia dla skarżącego niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 ppsa. Skoro sąd orzeka o wstrzymaniu aktu lub czynności na wniosek skarżącego, to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku w ten sposób, aby przekonać sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. W rozpatrywanej sprawie, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarżący uprawdopodobnił wystąpienie przesłanki określonej w art. 61 § 3 ppsa, tj. spowodowania trudnych do odwrócenia skutków finansowych, bowiem egzekucja świadczenia objętego zaskarżoną decyzją mogłaby doprowadzić do znacznego ograniczenia, a nawet pozbawienia skarżącego środków przeznaczonych na pokrycie kosztów utrzymania oraz na kontynuowanie leczenia. Stwierdzenia zawarte w uzasadnieniu wniosku oraz zgromadzony w sprawie materiał dowodowy obrazujący rzeczywistą sytuację materialną wnioskującego (a także jego żony), mogą być przyjęte za podstawę wstrzymania wykonania decyzji. We wniosku uprawdopodobniono, że konieczność uiszczenia przypadającej do zapłaty należności, stanowi znaczne obciążenie materialne w budżecie domowym wnoszącego skargę kasacyjną i ryzyko wystąpienia nieodwracalnych skutków w postaci pogorszenia stanu zdrowia będącego konsekwencją konieczności uszczuplenia środków przeznaczanych m. in. na potrzeby związane z leczeniem, tj. leki i wizyty u lekarza. Zdaniem NSA, przedstawione argumenty wykazały, że w aktualnej sytuacji ekonomicznej wnioskującego egzekwowanie należności pieniężnych we wskazanej na wstępie kwocie może wywołać skutki, o których mowa w art. 61 § 3 ppsa. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 ppsa, postanowił jak w sentencji.