II GSK 466/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Janusz Zajda po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej M. sp. z o.o. w O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O. z dnia 3 września 2014 r.; sygn. akt II SA/Ol 745/14 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi M. sp. z o.o. w O. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w O. z dnia [...] maja 2014 r.; nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie kary za przejazd pojazdem nienormatywnym postanawia: oddalić skargę kasacyjną.

Postanowieniem z 3 września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w O. odrzucił skargę M. sp. z o.o. w O. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w O. z [...] maja 2014 r., nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie kary za przejazd pojazdem nienormatywnym. Z uzasadnienia Sądu wynika, że 12 czerwca 2014 r. Spółka zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O. ww. postanowienie Dyrektora Izby Celnej w O. Do skargi załączono dowód uiszczenia w dniu 12 czerwca 2014 r. wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł. Zarządzeniem Przewodniczącego z 11 lipca 2014 r. wezwano stronę do uiszczenia uzupełniającego wpisu sądowego w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono stronie 1 sierpnia 2014 r. W zakreślonym terminie skarżąca Spółka ponownie nadesłała potwierdzenie dokonania przelewu w dniu 12 czerwca 2014 r. w wysokości 100 zł. Po sprawdzeniu w dokumentach księgowych Sądu ustalono, że uzupełniający wpis sądowy nie został uiszczony. W powyższych okolicznościach Sąd odrzucił skargę powołując się na art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: ppsa). W skardze kasacyjnej wniesionej od powyższego postanowienia pełnomocnik Martras sp. z o.o. w O. zarzucił naruszenie art. 220 § 3 ppsa poprzez odrzucenie skargi z powodu nieuiszczenia opłaty, pomimo że nie było podstawy do jej odrzucenia, gdyż wezwanie zostało sformułowane w sposób nieprawidłowy i mylący dla strony, który godzi w poszanowanie ogólnej zasady udzielania pomocy stronom występującym w sprawie bez adwokata lub radcy prawnego, wyrażającej się w udzielaniu potrzebnych wskazówek, co do czynności procesowych oraz pouczaniu o ich skutkach prawnych. Wskazując na powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Jak wynika z art. 220 § 3 w związku z art. 220 § 1 ppsa skarga podlega odrzuceniu, jeżeli mimo wezwania nie zostanie uiszczony od niej należy wpis w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania. W rozpatrywanej sprawie skargą została objęta decyzja Dyrektora Izby Celnej w O. z [...] maja 2014 r. w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym. Wpis od skargi powinien zatem zostać obliczony na podstawie § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 221, poz. 2193 ze zm.). Zgodnie z powołanym wyżej przepisem, wpis stały w sprawach skarg dotyczących postanowienia lub decyzji wydanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub zmiany albo wygaśnięcia aktu, bez względu na przedmiot sprawy, pobiera się w wysokości 200 zł. Ponieważ Spółka uiściła wpis w wysokości 100 zł, zasadnie Przewodniczący zarządzeniem z 11 lipca 2014 r. wystosował wezwanie do uzupełnienia wpisu od skargi o brakujące 100 zł. Z uwagi na fakt, że w wyznaczonym 7-dniowym terminie skarżąca Spółka nie uiściła żądanej kwoty, prawidłowo Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę. Naczelny Sąd Administracyjny nie podzielił zarzutu skargi kasacyjnej, że zarządzenie o wezwaniu do uzupełnienia wpisu o kwotę 100 zł zostało sformułowane nieprawidłowo, albowiem było nieprecyzyjne i niejasne. Stwierdzić trzeba, że treść zarządzenia nie budzi żadnych wątpliwości, bowiem posłużono się w nim jasnym sformułowaniem, że wzywa się skarżącą Spółkę "do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi na postanowienie (...) o kwotę 100 zł". W kwestionowanym zarządzeniu prawidłowo i precyzyjnie określono, o jaką kwotę należało uzupełnić wpis, podstawę prawną zarządzenia, wskazano zaskarżoną decyzję, termin uzupełnienia wpisu, jak również konsekwencje jego nieuiszczenia w terminie. W tej sytuacji podnoszone argumenty o braku szczegółowego przedstawienia w zarządzeniu okoliczności o niepełnym, uiszczonym wraz ze skargą wpisie, nie mogły wpłynąć na negatywną ocenę jego prawidłowości. Nie sposób bowiem przyjąć, aby strona, do której skierowane zostało wezwanie, została wprowadzona w błąd jego treścią. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i 3 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.