II GSK 46/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2019 r. sygn. akt II GSK 46/17 o zwrot kosztów postępowania kasacyjnego w sprawie ze skargi kasacyjnej M K od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 9 września 2016 r. sygn. akt III SA/Wr 164/16 w sprawie ze skargi M K na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W z dnia [..] stycznia 2016 r. nr [..] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry postanawia: uzupełnić wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2019 r. sygn. akt II GSK 46/17 w ten sposób, że dotychczasową treść rozstrzygnięcia oznaczyć jako punkt 1 oraz dodać punkt 2 o treści: zasądza od M K na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 2 kwietnia 2019 r. sygn. akt II GSK 46/17 oddalił skargę kasacyjną M K od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 9 września 2016 r. sygn. akt III SA/Wr 164/16 w sprawie ze skargi M K na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W z dnia [...] stycznia 2016 r. w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry. Odpis powyższego wyroku został doręczony organowi w dniu 10 czerwca 2019 r. Wnioskiem z dnia 14 czerwca 2019 r., nadanym w dniu 19 czerwca 2019 r., pełnomocnik Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W wniósł o uzupełnienie wyroku w zakresie rozstrzygnięcia wniosku organu o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego zawartego w odpowiedzi na skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Jak wynika z odpowiednio stosowanego w postępowaniu kasacyjnym art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), strona może, w ciągu 14 dni od dnia doręczenia wyroku z urzędu, zgłosić wniosek o jego uzupełnienie, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W wyroku z dnia 2 kwietnia 2019 r. sygn. akt II GSK 46/17 nie orzeczono o kosztach postępowania kasacyjnego. Wprawdzie pełnomocnik organu – radca prawny nie był obecny na rozprawie, jednak złożył w terminie przewidzianym w art. 179 p.p.s.a. odpowiedź na skargę kasacyjną. Odpis skargi kasacyjnej doręczono organowi w dniu 25 listopada 2016 r., zaś odpowiedź na ten środek odwoławczy została nadana 8 grudnia 2016 r. Zgodnie z art. 204 pkt 1 p.p.s.a. w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną, obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez organ, jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji oddalający skargę. W uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 listopada 2012 r. o sygn. akt II FPS 4/12 (publ. ONSAiWSA z 2013 r. nr 3, poz. 38; LEX nr 1226661) przesądzono, że art. 204 i art. 205 § 2 - 4 w związku z art. 207 § 1 p.p.s.a. wraz z właściwymi przepisami odrębnymi, do których odsyła art. 205 § 2 i 3 tej ustawy, stanowią podstawę do zasądzenia zwrotu kosztów za wniesienie sporządzonej przez profesjonalnego pełnomocnika odpowiedzi na skargę kasacyjną. W zaistniałej sytuacji konieczne więc było uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2019 r. sygn. akt II GSK 46/17 o rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania kasacyjnego i zasądzenie od skarżącego na rzecz organu niezbędnych kosztów postępowania kasacyjnego. Stosownie do mającego w sprawie zastosowanie § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 490 ze zm.) należne koszty wynoszą 75% stawki minimalnej określonej w § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a), czyli: 3600 zł x 75% = 2700 zł. Mając na uwadze powyższe, uzupełniono wyrok z dnia 2 kwietnia 2019 r. sygn. akt II GSK 46/17, poprzez dodanie punktu 2, w którym o kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 204 pkt 1 p.p.s.a. oraz art. 205 § 2 p.p.s.a. i § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b) w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) i § 2 pkt 5) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. Ponadto stwierdzić należy, że wniosek o uzupełnienie ww. wyroku został złożony w terminie wynikającym z art. 157 § 1 p.p.s.a., a uzupełnienie wyroku było uzasadnione. Z wymienionych powodów oraz na podstawie art. 157 § 1, 2 i 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.