II GSK 4552/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Wojciech Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej sprawy o sprostowanie oczywistej omyłki w sprawie ze skargi kasacyjnej małoletniej A.R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 kwietnia 2016 r., sygn. akt VI SA/Wa 303/15 w sprawie ze skargi małoletniej A.R. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy finansowania ze środków publicznych badania diagnostycznego postanawia: 1) sprostować z urzędu oczywistą omyłkę w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 kwietnia 2017 r., sygn. akt II GSK 4552/16 w ten sposób, że w komparycji postanowienia w wersie czternastym od góry zamiast sygnatury "VI SA/Wa 303/15" wpisać prawidłową sygnaturę "VI SA/Wa 303/16"; 2) sprostować z urzędu oczywistą omyłkę w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 stycznia 2017 r., sygn. akt II GSK 4552/16 w ten sposób, że w komparycji wyroku w wersie czternastym od góry zamiast sygnatury "VI SA/Wa 303/15" wpisać prawidłową sygnaturę "VI SA/Wa 303/16"; 3) sprostować z urzędu oczywistą omyłkę w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 kwietnia 2016 r., sygn. akt VI SA/Wa 303/15 w ten sposób, że w nagłówku sentencji wyroku zamiast sygnatury "VI SA/Wa 303/15" wpisać prawidłową sygnaturę "VI SA/Wa 303/16".

Wyrokiem z dnia 11 stycznia 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny uwzględnił skargę kasacyjną małoletniej A.R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 kwietnia 2016 r., sygn. akt VI SA/Wa 303/15 w sprawie ze skargi małoletniej A.R. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy finansowania ze środków publicznych badania diagnostycznego. Wyrok ten został uzupełniony postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 kwietnia 2017 r. w zakresie kosztów postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) sąd administracyjny może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie może nastąpić również na żądanie strony (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz Jan Paweł Tarno, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005 r., s. 341) Wykładnia gramatyczna komentowanego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. Błąd pisarski jest oczywistą omyłką wówczas, gdy jest widoczne, że wbrew zamierzeniu sądu doszło do niewłaściwego użycia wyrazu lub oczywiście mylnej pisowni albo widocznie niezamierzonego opuszczenia jednego lub więcej wyrazów (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 kwietnia 2001 r., II SA 863/00). Za błąd rachunkowy zaś uznaje się błąd wynikający z niewłaściwego przeprowadzenia badań arytmetycznych, a w szczególności błędne zsumowanie lub odjęcie poszczególnych pozycji (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 grudnia 2004 r., OZ 887/04). Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy stwierdzić należy, że wbrew zamierzeniom Sądu, doszło do omyłkowego wskazania w komparycji postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 kwietnia 2017 r. i wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 stycznia 2017 r. oraz w nagłówku sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 kwietnia 2016 r. sygnatury akt Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w ten sposób, że zamiast "VI SA/Wa 303/16" wpisano "VI SA/Wa 303/15". Nie ulega wątpliwości, że zaistniały błąd stanowił w istocie oczywistą omyłkę, dlatego na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny postanowił, jak w sentencji.