II GSK 4162/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Barbara Mleczko-Jabłońska po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku [A.] Banku Spółdzielczego w Ł. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej [A.] Banku Spółdzielczego w Ł. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 lipca 2017 r., sygn. akt VI SA/Wa 2368/16 w sprawie ze skargi [A.] Banku Spółdzielczego w Łącku na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] września 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na powołanie na stanowisko prezesa zarządu postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 13 lipca 2017 r., sygn. akt VI SA/Wa 2368/16, oddalił skargę [A.] Banku Spółdzielczego w Ł. na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] września 2016 r., nr [...], w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na powołanie na stanowisko prezesa zarządu banku spółdzielczego. W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku skarżący zawarł – oparty na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) – wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że natychmiastowa wykonalność decyzji może spowodować nieodwracalne zmiany w funkcjonowaniu zarządu banku, a przez to utrudnić wprowadzanie w nim zmian organizacyjno-strukturalnych koniecznych ze względu na nowo uchwalane przepisy prawa, w szczególności wynikające z wymogów ustawy dnia 5 sierpnia 2015 r. o nadzorze makroostrożnościowym nad systemem finansowym i zarządzaniu kryzysowym w sektorze finansowym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie wskazać wypada, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przed sądem administracyjnym regulowane jest przepisem art. 61 § 3 p.p.s.a., zaś wniosek skarżącego został oparty o przepis art. 61 § 2 pkt 1 tej ustawy, stanowiący o uzyskaniu przez stronę ochrony tymczasowej w razie wniesienia skargi, lecz przed jej przekazaniem sądowi; wówczas o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności orzeka właściwy organ. W rozpoznawanej sprawie jednak powyższe uchybienie nie uniemożliwia jednak jego rozpoznania na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z kolei z art. 193 p.p.s.a. wynika, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności możliwe jest także przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, w razie wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę (zob. uchwała NSA z dnia16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07). Aby wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji okazał się skuteczny, konieczne jest – w pierwszej kolejności – stwierdzenie, że decyzja ta jest wykonalna. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego, stosownie do treści art. 61 p.p.s.a., należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią aktu (zob. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2004 r., s. 122). Zatem nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania i nie każdy wymaga wykonania. Zasadą jest, że z przymiotu wykonalności nie korzystają wszelkie akty administracyjne odmowne. Przedmiotem niniejszej sprawy jest decyzja Komisji Nadzoru Finansowego w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na powołanie na stanowisko prezesa zarządu banku spółdzielczego. Należy więc zauważyć, że z samej decyzji nie wynikało nałożenie na skarżącego żadnych obowiązków podlegających wykonaniu. Negatywne ustosunkowanie się właściwego organu do wniosku Rady Nadzorczej Banku nie wykreowało w ogóle – co warto podkreślić – nowej sytuacji w sferze obowiązków skarżącego. W świetle powyższych rozważań Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, zatem nie zachodzą podstawy do wstrzymania jej wykonania w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. W tych okolicznościach, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.