II GSK 4010/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Sieńczyło-Chlabicz po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej z wniosku Z. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej Z. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. z dnia 23 lutego 2016 r. sygn. akt I SA/Bd 26/16 w sprawie ze skargi Z. W. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Z. W. (dalej: skarżący) pismem z dnia [...] grudnia 2015 r. wniósł skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. wyrokiem z dnia 23 lutego 2016 r. o sygn. akt I SA/Bd 26/16, oddalił skargę skarżącego na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] listopada 2015 r. w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne. Z. W. w skardze kasacyjnej od powyższego wyroku, wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim należy zaznaczyć, że przepis art. 61 § 3 p.p.s.a., daje sądowi możliwość wstrzymania wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu bądź czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy jednak zauważyć, że udzielenie ochrony tymczasowej, przewidzianej w art. 61 § 3 p.p.s.a., może dotyczyć jedynie aktów lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają tego wykonania, a tym samym takie, które wywołują skutki materialnoprawne. (vide: postanowienie NSA z dnia 5 maja 2005 r., sygn. akt I OZ 371/05). Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy przy tym rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub przymusowy zaistnienia takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (vide: J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s. 186, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 stycznia 2006 r., sygn. akt II FZ 882/05). Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. Wykonalność dotyczy zatem aktów zobowiązujących, które ustalają dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (vide: T. Woś [w:] T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 295 i n.). Cechy tej nie mają z kolei akty odmowne, jak również te z konstytutywnych aktów uprawniających, które nie wymagają żadnych działań ze strony uprawnionych podmiotów dla spowodowania określonego w nim stanu faktycznego lub prawnego (vide: J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s. 186). Cechy wykonalności nie posiadają m. in. decyzje odmowne (tak też NSA w postanowieniu z dnia 1 lipca 2016 r., II GZ 671/16). Decyzja, której dotyczy zawarty w skardze kasacyjnej wniosek o wstrzymanie wykonania, została wydana w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, a zatem ma charakter odmowny. Sama w sobie nie nakłada na skarżącego żadnych obowiązków podlegających wykonaniu w sposób dobrowolny, czy też przymusowy. Negatywne ustosunkowanie się właściwego organu do starań zobowiązanego o umorzenie wcześniej powstałych należności nie wykreowało nowej sytuacji skarżącego w sferze jej obowiązków. W takiej sytuacji, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie istnieje możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Z tych wszystkich przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji i na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. oddalił wniosek.