II GSK 355/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Kuba po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku A. Sp. z o.o. w W. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 września 2020 r., sygn. akt II GSK 355/18 w sprawie ze skargi kasacyjnej Głównego Inspektora Transportu Drogowego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 9 listopada 2017 r., sygn. akt III SA/Po 487/17 w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. w P. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2017 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym postanawia: oddalić wniosek.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 8 września 2020 r., sygn. akt II GSK 355/18, oddalił skargę kasacyjną Głównego Inspektora Transportu Drogowego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 9 listopada 2017 r., sygn. akt III SA/Po 487/17, w sprawie ze skargi A." Sp. z o.o. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 14 marca 2017 r., w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym. Odpis ww. wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego wraz z uzasadnieniem został doręczony m.in. pełnomocnikowi spółki, w dniu 19 października 2020 r. W dniu 2 listopada 2020 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik spółki złożył wniosek o uzupełnienie ww. wyroku o zasądzenie zwrotu niezbędnych kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego od organu na rzecz uczestnika, zgodnie z wnioskiem zawartym w piśmie z dnia 28 marca 2018 r., stanowiącym odpowiedź na skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a.", strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Jeżeli uzupełnienie wyroku dotyczy wyłącznie kosztów, to sąd może wydać postanowienie na posiedzeniu niejawnym (art. 157 § 2 i 3 p.p.s.a.). Jednocześnie w myśl art. 204 pkt 2 p.p.s.a. w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną, obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez skarżącego - jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji uwzględniający skargę. Niewątpliwie w ramach art. 204 pkt 2 p.p.s.a. skarżącemu przed Sądem pierwszej instancji przysługuje zwrot kosztów za wniesioną odpowiedź na skargę kasacyjną, która została sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika. Tego rodzaju czynność procesową należy bowiem zaliczyć do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez radcę prawnego, o jakich mowa w art. 205 § 2 p.p.s.a. Należy jednak podkreślić, że zgodnie z zasadą prawną przyjętą w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 listopada 2012 r., sygn. akt II FPS 4/12 (ONSAiWSA 2013 r., nr 3, poz. 38), radcy prawnemu za sporządzenie i wniesienie w terminie odpowiedzi na skargę kasacyjną (art. 179 p.p.s.a.) przysługuje opłata (stawka minimalna) jak za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej. Wynika z powyższego, że tylko za terminowe wniesienie odpowiedzi na skargę kasacyjną przysługują koszty sądowe. Zgodnie z art. 179 p.p.s.a. termin do wniesienia odpowiedzi na skargę kasacyjną wynosi 14 dni od doręczenia stronie przeciwnej skargi kasacyjnej. W rozpoznawanej sprawie odpis skargi kasacyjnej został doręczony pełnomocnikowi spółki w dniu 15 stycznia 2018 r., zaś odpowiedź na skargę kasacyjną zostało złożone w dniu 28 marca 2018 r. (data stempla pocztowego), a więc po terminie o jakim mowa w art. 179 p.p.s.a. Tym samym brak było podstaw do zasądzenia w ww. wyroku przez Naczelny Sąd Administracyjny kosztów na rzecz skarżącego, co czyni przedmiotowy wniosek o uzupełnienie wyroku pozbawionym usprawiedliwionych podstaw. Nadto skarżący nie był reprezentowany na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, (gdyż wyrok zapadł na posiedzeniu niejawnym), w związku z czym brak było również podstaw do zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego z tego tytułu. Z tych względów, na podstawie art. 157 § 1 w zw. z art. 193 oraz art. 204 pkt 1 w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.