II GSK 352/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Anna Robotowska po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej [...] od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 listopada 2013 r. sygn. akt III SA/Wr 727/13 w sprawie ze skargi [...] i [...] Sp. z o.o. w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Celnej we Wrocławiu z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej w związku z eksploatacją automatu do gier poza kasynem gry postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu.

Postanowieniem z dnia 27 listopada 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu po rozpoznaniu sprawy ze skargi [...] i [...]. w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Celnej we [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej w związku z eksploatacją automatu do gier poza kasynem gry, odrzucił skargę [...]. Pismem z dnia 29 sierpnia 2013 r. strona skarżąca – reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika - wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej we [...] Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 24 września 2013 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia – w terminie 7 dni – od dnia doręczenia wezwania braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego [...]. W terminie do uzupełnienia braku skargi, pełnomocnik strony skarżącej przedłożył kserokopię pełnomocnictwa udzielonego mu przez [...]. Sąd pierwszej instancji wskazał, iż kserokopia pełnomocnictwa przesłana przez pełnomocnika nie zawierała elementów, o których mowa w art. 6 ust. 3 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (tj. Dz. U. z 2010 r., Nr 10, poz. 65). Zgodnie z powołanym przepisem radca prawny ma prawo sporządzania poświadczeń odpisów dokumentów za zgodność z okazanym oryginałem w zakresie określonym odrębnymi przepisami, aczkolwiek poświadczenie powinno zawierać podpis radcy prawnego, datę i oznaczenie miejsca jego sporządzenia, na żądanie - również godzinę dokonania czynności. W związku z brakiem wyżej wskazanych elementów poświadczonego pełnomocnictwa Sąd pierwszej instancji przyjął, iż braki formalne skargi wniesionej przez pełnomocnika nie zostały uzupełnione zgodnie z zarządzeniem z dnia [...] września 2013 r. Pełnomocnik [...] złożył skargę kasacyjną na powyższe postanowienie, wnosząc o chylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie od organu na rzecz Skarżącego kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przypisanych. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenia art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., przez uznanie, że w sprawie nie doszło do usunięcia barków formalnych skargi oraz naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 49 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 37 § 1 p.p.s.a. poprzez niezastosowanie przewidzianych w ustawie środków w celu usunięcia braków formalnych skargi i odrzucenia jej bez zaistnienia przesłanki z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Skarżący uzasadniając zarzuty kasacyjnej podkreślił, iż Orzecznictwo NSA dotyczące przedmiotowej materii jest jednolite i bezspornie wskazuje, iż odrzucenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, w drodze postanowienia, skargi, przed wezwaniem strony do uzupełnienia braków formalnych, poprzez podpisanie było przedwczesne. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna zawiera usprawiedliwione podstawy. Stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku stwierdzenia braków formalnych skargi "ustawa stanowi inaczej", ponieważ z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. wynika, że gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, wojewódzki sąd administracyjny odrzuca skargę. W myśl art. 46 p.p.s.a. skarga musi spełniać wymagania przewidziane dla każdego pisma procesowego w postępowaniu sądowym, a ponadto, zgodnie z art. 57 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a., zawierać elementy przewidziane tylko dla skargi. W sytuacji gdy strona skarżąca jest reprezentowana przez zawodowego pełnomocnika, to zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a. przy pierwszej czynności procesowej dołącza on do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Powyższy obowiązek potwierdza art. 46 § 3 p.p.s.a., z którego wynika, że pełnomocnik wnoszący pismo dołącza do niego pełnomocnictwo, jeśli przedtem go nie złożył. Okoliczności niniejszej sprawy wskazują, że [...] reprezentowany przez radcę prawnego [...] wniósł do Sądu pierwszej instancji skargę na decyzję z dnia [...] sierpnia 2013 r. Sąd zarządzeniem z dnia [...] września wezwał pełnomocnika strony skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Pełnomocnik skarżącego w piśmie z dnia 9 października 2013 r. (data wpływu 14.10.2013 r.) wraz załącznikami przesłał potwierdzenie opłaty za pełnomocnictwo dla radcy prawnego [...] do reprezentowania [...] przed WSA we Wrocławiu wraz z kopią tego pełnomocnictwa – nie poświadczoną za zgodność z oryginałem. Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę uznając, że pełnomocnik skarżącego mimo wezwania nie uzupełnił w wyznaczonym terminie braku formalnego skargi. Przyjął bowiem, że nadesłana kserokopia pełnomocnictwa nie została potwierdzona za zgodność z oryginałem przez radcę prawnego występującego w sprawie jako pełnomocnik strony, czego ustawodawca wymaga w art. 48 § 3 p.p.s.a. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę, uznać należy, iż odrzucenie skargi przez Sąd I instancji było przedwczesne. Należy zauważyć iż, art. 49 p.p.s.a. znajduje zastosowanie w przypadku takich braków, które uniemożliwiają nadanie pismu strony prawidłowego biegu. Z kolei celem przepisu art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. jest zdyscyplinowanie strony składającej skargę do podporządkowania się sprawności postępowania sądowego. Jednak niewłaściwe zastosowanie tego przepisu niesie za sobą poważne konsekwencje prawne, może bowiem doprowadzić do naruszenia konstytucyjnie chronionego prawa do sądu art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji RP (por. postanowienie NSA z dnia 11 stycznia 2012 r., sygn. akt II FSK 2922/11, zbiór lex nr 1104114). W niniejszej sprawie Sąd pierwszej instancji przed odrzuceniem skargi, powinien był wezwać pełnomocnika skarżącego, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a, do uzupełnienia braku formalnego przesłanego pełnomocnictwa w postaci nadesłania oryginału lub uwierzytelnionej kopi pełnomocnictwa w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Należy zwrócić również uwagę, że na piśmie przewodnim pełnomocnika skarżącego z dnia 9 października 2013 r. – do którego dołączono kopie pełnomocnictwa – znajdował się podpis oraz pieczątka radcy prawnego [...] a do pisma dołączone było potwierdzenie wniesienia opłaty w wysokość 17.00 zł za udzielone pełnomocnictwo, co wy wysokim stopniu uprawdopodobniło, iż [...] posiada pełnomocnictwo do reprezentowania [...] przed WSA we Wrocławiu. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 182 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji postanowienia. Odnosząc się do wniosku skarżącego o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, należy zauważyć, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 4/07 wyjaśnił, iż przepisy art. 203 i 204 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie mają zastosowania, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie sądu I instancji kończące postępowanie w sprawie. Do wspomnianej kategorii należy postanowienie o odrzuceniu skargi, dlatego nie orzeczono o kosztach postępowania kasacyjnego.