II GSK 3049/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Henryk Wach po rozpoznaniu w dniu 21 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku R. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej R. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 5 kwietnia 2017 r., sygn. akt II SA/Ke 903/16 w sprawie ze skargi R. B. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] sierpnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, wyrokiem z dnia 5 kwietnia 2017 r., sygn. akt II SA/Ke 903/16 oddalił skargę R. B. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą "B." w S. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w W. z dnia [...] sierpnia 2016 r. znak: [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym. W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazała, że wykonanie przedmiotowej decyzji wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie skarżącej jeżeli dojdzie do wyegzekwowania należności to szkoda jakiej dozna nie da się odwrócić nawet wygrania przez nią sprawy, gdyż prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą i brak otrzymywania dochodu doprowadzi do utraty płynności finansowej, co przy tak małej skali prowadzonej działalności doprowadzi do ogłoszenia upadłości i będzie skutkować koniecznością jej zakończenia, w tym zwolnienia przez nią pracowników. Jednocześnie strona podniosła, iż w aktach sprawy znajdują się dokumenty załączone do pisma z dnia 24 listopada 2016 r., które obrazują jej sytuację finansową są to: zeznanie podatkowe PIT 40A, wyciągi z rachunków bankowych, zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu w roku podatkowym 2015, dokumenty potwierdzające przychody i koszty działalności gospodarczej w 2016 r. Strona skarżąca wskazała, iż uprawdopodobniła, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego ocena całokształtu okoliczności wynikających z akt sprawy uzasadnia wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego w W. z dnia [...] sierpnia 2016 r., którą to decyzją organ utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] kwietnia 2016 r., nakładającą na skarżącą karę pieniężną w wysokości 10.000 zł. Wyegzekwowanie należności z zaskarżonej decyzji może spowodować nieodwracalne skutki finansowe dla skarżącej i spowodować wyrządzenie znacznej szkody w prowadzonej przez stronę działalności. Potwierdzają to wyjaśnienia skarżącej i dokumenty znajdujące się w aktach sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny miał na uwadze, że co do zasady świadczenie pieniężne jest z natury rzeczy świadczeniem odwracalnym, jednakże rozważając skutki zapłaty wskazanej należności, należało mieć na uwadze wysokość spornego świadczenia pieniężnego. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego mając na uwadze regulację zawartą w powyższym przepisie ustawy należy uznać, że bezpośrednim skutkiem wykonania wobec strony zaskarżonej decyzji może być utrata środków pieniężnych na finansowanie bieżącej działalności gospodarczej, czego konsekwencją mogłaby być konieczność jej likwidacji. Skarżąca we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji precyzyjnie przedstawiła swoją sytuację i wskazała na dokumenty potwierdzające prawdziwość twierdzeń zawartych we wniosku. Powołane przez stronę okoliczności takie jak: utrata płynności finansowej, konieczność zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej, zwolnienie pracowników, wskazują na prawdopodobieństwo niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tym samym należy uznać, że sytuacja skarżącej odpowiada hipotezie art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji