II GSK 2906/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Sieńczyło-Chlabicz Sędzia NSA Dorota Dąbek Sędzia del. WSA Agnieszka Grosińska-Grzymkowska (spr.) Protokolant asystent sędziego Wojciech Pach po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2026 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej przy udziale Prokuratora Prokuratury Regionalnej w Szczecinie skargi kasacyjnej Rady Miasta Szczecin od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 11 września 2025 r. sygn. akt II SA/Sz 437/25 w sprawie ze skargi J. S. i D. S. na uchwałę Rady Miasta Szczecin z dnia 10 września 2019 r. nr X/330/19 w przedmiocie pozbawienia kategorii dróg gminnych oddala skargę kasacyjną.

Wyrokiem z dnia 11 września 2025 r., II SA/Sz 437/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie stwierdził nieważność uchwały Rady Miasta Szczecin z dnia 10 września 2019 r., nr X/330/19 w przedmiocie pozbawienia kategorii dróg gminnych: placu Orła Białego, części ulicy Staromłyńskiej oraz części ulicy Koński Kierat poprzez wyłączenie ich z użytkowania. Sąd I instancji orzekał w następującym stanie sprawy. Rada Miasta Szczecin w dniu 10 września 2019 r., działając na podstawie art. 10 ust. 1, 2 i 3 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 2068 ze zm., dalej – u.d.p.), podjęła uchwałę nr X/330/19 w sprawie pozbawienia kategorii dróg gminnych: placu Orła Białego, części ulicy Staromłyńskiej oraz części ulicy Koński Kierat poprzez wyłączenie ich z użytkowania. Uchwała weszła w życie z dniem 1 stycznia 2020 r. Ze skargą na tę uchwałę wystąpili J. i D. S., zarzucając jej naruszenie art. 10 ust. 3 w związku z art. 1 i art. 7 u.d.p. poprzez ich nieprawidłowe zastosowanie i dowolne, nieoparte w przepisach prawa, pozbawienie ul. Koński Kierat kategorii drogi publicznej. Skarżący wnieśli o stwierdzenie nieważności zaskarżonej w części uchwały, tj. w zakresie pozbawienia kategorii drogi gminnej ulicy Koński Kierat, na odcinku od ul. Staromłyńskiej do ul. Mariackiej i zapisów w § 1 i § 2 uchwały, odnoszących się do wyłączenia ul. Koński Kierat z użytkowania i zakwalifikowania jej do drogi wewnętrznej. W uzasadnieniu skargi wskazali, że Rada Miasta dowolnie i sprzecznie z art. 10 ust. 3 u.d.p., wyłączyła wycinek ulicy z sieci dróg publicznych, przekształcając ją w drogę wewnętrzną. Podali, że Rada nie może zmienić dowolnie statusu drogi gminnej w drogę wewnętrzną, jeśli spełnia ona wszystkie wymagania techniczne przewidziane dla dróg publicznych, a jej lokalizacja czyni z niej drogę realizującą cele publiczne określonej grupy ludzi - z drogi tej mogą korzystać wszyscy mieszkańcy zgodnie z jej dotychczasowym przeznaczeniem i stanowi ona de facto uzupełniającą sieć pozostałych dróg. W odpowiedzi na skargę Rada Miasta Szczecin wniosła o jej odrzucenie, ewentualnie o jej oddalenie w całości, wskazując, że skarżący nie wykazali, iż mają interes prawny w jej zaskarżeniu. Wyrokiem z dnia 2 września 2021 r. sygn. akt II SA/Sz 224/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej - p.p.s.a.), oddalił skargę na ww. uchwałę. Sąd I instancji stwierdził, że Rada Miasta Szczecin miała kompetencję do pozbawienia wskazanej drogi gminnej statusu drogi publicznej i uznania jej za drogę wewnętrzną, z zachowaniem określonej procedury, której dochowała. Organ stanowiący wskazał przesłanki i wskazał interes publiczny w podjęciu regulacji zawartych w zaskarżonej uchwale. Uchwała związana była z realizacją przez Miasto Szczecin strategii urbanistycznej tego rejonu miasta, związanej z koncepcją wyeksponowania istniejących w tym miejscu walorów historycznych i zabytkowych. Rejon Placu Orła Białego, którego dotyczy zaskarżona uchwała, został objęty projektem urbanistycznym mającym na celu wprowadzenie trwałych zmian w przestrzeni publicznej, polegającym między innymi na wprowadzeniu nowej organizacji ruchu i rozwiązań transportowych znacznie ograniczających ruch drogowy i stwarzających priorytet dla ruchu pieszego, co ma wpłynąć na podwyższenie jakości użytkowej i społecznej tego obszaru i nadać mu nowy charakter, m.in. poprzez wyłączenie z użytkowania, wskazanych w niej dróg publicznych i zmianę ich statusu na drogi wewnętrzne, przy zachowaniu funkcji komunikacyjnej - co dotyczy też będącego przedmiotem niniejszej skargi odcinka ulicy Koński Kierat Ze skargą kasacyjną od powyższego wyroku wystąpili J. S. i D. S., zaskarżając ten wyrok w całości, wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie. Pismem procesowym z dnia 20 października 2022 r. Prokurator Prokuratury Regionalnej w Szczecinie zgłosił swój udział w postępowaniu kasacyjnym, popierając co do zasady skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 14 maja 2025 r., sygn. akt II GSK 16/22, Naczelny Sąd Administracyjny, uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 2 września 2021 r., sygn. akt II SA/Sz 224/21 i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Sąd II instancji wskazał, że pozbawienie drogi dotychczasowej kategorii jest możliwe jedynie w sytuacji jednoczesnego zaliczenia tej drogi do nowej kategorii, z wyjątkiem przypadku wyłączenia drogi z użytkowania - co odnosi się, jak w pełni zasadnie należałoby przyjąć, do sytuacji uznania jej zbędności dla użytku publicznego i jej likwidowania, a co za tym idzie pozbawienia jej dotychczasowych funkcji komunikacyjnych. Pozbawienie drogi publicznej kategorii drogi gminnej nie może następować w celach innych, niż wynikające z przywołanego przepisu prawa (zaliczenie do innej kategorii albo wyłączenie z użytkowania), w tym w szczególności w celu zmierzającym do uznania jej za drogę wewnętrzną. Wyrokiem z dnia 11 września 2025 r., II SA/Sz 437/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art. 147 p.p.s.a., stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały w całości. W ślad za wyrokiem NSA z 14 maja 2025 r. Sąd I instancji przyjął, że pozbawienie drogi publicznej kategorii drogi gminnej nie może następować w celach innych, niż zaliczenie do innej kategorii albo wyłączenie z użytkowania. Jak przesądził też NSA, pozbawienie drogi publicznej kategorii drogi gminnej przy uznaniu jej za drogę wewnętrzną nie znajduje oparcia w obowiązujących przepisach prawa. Sąd uznał, że kluczową dla kontroli zgodności skarżonej uchwały z art. 10 ust. 3 u.d.p. była ocena, czy wskutek pozbawienia ujętych w uchwale dróg publicznych doszło uznania ich za drogi wewnętrzne. W toku postępowania, w odpowiedzi na skargę, ustosunkowując się do zarzutu skargi dotyczącego naruszenia art. 10 ust. 3 u.d.p., Rada wyjaśniła, że wynikająca ze skarżonej uchwały zmiana podyktowana była zmianą funkcji ul. Koński Kierat, ul. Staromłyńskiej i pI. Orła Białego. Sąd ustalił - na podstawie protokołu Nr X/19 z sesji Rady Miasta Szczecin odbytej w dniu 10 września 2019 r. w sali obrad Rady (dostępny: https://bip.um.szczecin.pl/files/DBA7E9B7B7AC467D960347377D2BB1E1/PROTOK OL_10.pdf) - że w toku dyskusji nad zaskarżoną uchwałą Zastępca Prezydenta Miasta informował między innymi, iż (...) "Zmiana dotyczy zmiany statusu drogi z publicznej na wewnętrzną. To nadal jest droga po której możemy się poruszać (...) Opierając się na dokumentach jakimi jest Studium, plan zagospodarowania, powinniśmy patrzeć na to jako na początek procesu, który właściwie całe Stare Miasto docelowo powinien w statusie drogi wewnętrznej uporządkować (...)". Sąd I instancji zauważył, że w § 1 badanej uchwały znajduje się zapis, że pozbawia się wskazanych ulic kategorii dróg gminnych poprzez wyłączenie ich z użytkowania. Natomiast w wprost w § 2 uchwały organ rozwija to pojęcie wskazując, że położenie ulic "wyłączonych z użytkowania jako drogi publiczne" zawiera załącznik graficzny. W ocenie Sądu zarówno ze stanowiska Rady, przywołanych wyżej wyjaśnień wiceprezydenta, jak i z samej jej treści wynika jednoznacznie, że w rozpatrywanym przypadku wyłączenie dróg publicznych z użytkowania oznaczało ich przekształcenie w drogi wewnętrzne. Działanie takie było motywowane potrzebą wyłączenia ich spod rygorów przewidzianych dla dróg publicznych i realizacją jedynie ogólnikowo sprecyzowanej koncepcji zagospodarowania części Starego Miasta. Drogi objęte uchwałą zachowały jednak swoją funkcję komunikacyjną i w intencji Rady miały być wykorzystywane jako drogi wewnętrzne. Innymi słowy, wyłączenie z użytkowania ulic pozbawionych kategorii dróg gminnych, o którym mowa w § 1 uchwały nie wiązało się z ich zlikwidowaniem, odstąpieniem od korzystania z nich jako ciągów komunikacyjnych przeznaczonych dla ruchu pojazdów i ruchu pieszych, a jedynie z przekształceniem dróg publicznych o dotychczasowej kategorii gminnych w drogi wewnętrzne. Natomiast, jak przesądził Naczelny Sąd Administracyjny w przywołanym i wiążącym dla Sądu wyroku, tego rodzaju działanie nie znajduje oparcia w obowiązujących przepisach prawa. Wobec powyższego należało uznać, iż skarżona uchwała w istotny sposób narusza art. 10 ust. 3 u.d.p., co obligowało do stwierdzenia jej nieważności. W skardze kasacyjnej Rada Miasta Szczecin zaskarżyła ww. wyrok w całości i podniosła zarzuty naruszenia: 1. przepisów prawa materialnego przez jego błędną wykładnię, tj. art. 10 ust. 3 u.d.p. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uznanie, iż uchwała nr X/330/19 Rady Miasta Szczecin z dnia 10 września 2019 r. w sprawie pozbawienia kategorii dróg gminnych: placu Orła Białego, części ulicy Staromłyńskiej oraz części ulicy Koński Kierat nie znajduje oparcia w tym przepisie, 2. przepisu postępowania mającego wpływ na wynik sprawy, tj. art. 147 § 1 p.p.s.a. poprzez jego zastosowanie i stwierdzenie w wyniku błędnego uwzględnienia skargi nieważności w całości uchwały nr X/330/19 Rady Miasta Szczecin z dnia 10 września 2019 r. w sprawie pozbawienia kategorii dróg gminnych: placu Orła Białego, części ulicy Staromłyńskiej oraz części ulicy Koński Kierat poprzez wyłączenie ich z użytkowania jako rzekomo podjętej z naruszeniem art. 10 ust. 3 u.d.p., 3. przepisów postępowania mającego wpływ na wynik sprawy, tj. art. 141 § 4 w zw. z art. 134 § 1 p.p.s.a. w zakresie w jakim w uzasadnieniu wydanego wyroku Sąd I instancji błędnie ustalił i wskazał, że: a) wyłączenie dróg publicznych z użytkowania na podstawie uchwały nr X/330/19 Rady Miasta Szczecin z dnia 10 września 2019 r. w sprawie pozbawienia kategorii dróg gminnych: placu Orła Białego, części ulicy Staromłyńskiej oraz części ulicy Koński Kierat poprzez wyłączenie ich z użytkowania oznaczało ich przekształcenie w drogi wewnętrzne, b) zatwierdzony w dniu 23 grudnia 2019 r. projekt czasowej organizacji ruchu nie pozbawił dotychczasowej funkcji komunikacyjnej Plac Orła Białego i fragmentu ulicy Koński Kierat pomiędzy ulicami Staromłyńską i Mariacką, c) zatwierdzony w dniu 23 września 2024 r. projekt czasowej organizacji ruchu dla Placu Orła Białego i fragmentu ulicy Koński Kierat pomiędzy ulicami Staromłyńską i Mariacką oraz zawarta w dniu 9 sierpnia 2024 r. umowa o roboty budowlane dla zadania inwestycyjnego pn. "Rewaloryzacja Placu Orła Białego i fragmentu ulicy Koński Kierat pomiędzy ulicami Staromłyńską i Mariacką w Szczecinie" nie mogą wpływać na ocenę legalności uchwały nr X/330/19 Rady Miasta Szczecin z dnia 10 września 2019 r. W odpowiedzi na skargę kasacyjną D. S. wniósł o jej oddalenie oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. W piśmie z dnia 24 marca 2026 r. Prokurator Prokuratury Regionalnej w Szczecinie wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw. Stosownie do treści art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając sprawę na skutek wniesienia skargi kasacyjnej związany jest granicami tej skargi, a z urzędu bierze pod rozwagę tylko nieważność postępowania, która zachodzi w wypadkach określonych w § 2 tego przepisu. W niniejszej sprawie nie stwierdzono przesłanek nieważności postępowania sądowoadministracyjnego enumeratywnie wyliczonych w art. 183 § 2 p.p.s.a. Oznacza to, że przytoczone w skardze kasacyjnej przyczyny wadliwości prawnej zaskarżonego orzeczenia oparte na art. 174 p.p.s.a., determinują zakres kontroli dokonywanej przez Naczelny Sąd Administracyjny. Punkt wyjścia do rozważań w niniejszej sprawie stanowi przypomnienie, że kontrolowany wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie jest drugim zapadłym w sprawie orzeczeniem tegoż Sądu. Poprzedni wyrok Sądu Wojewódzkiego z dnia 2 września 2021 r., sygn. akt II SA/Sz 224/21 został uchylony przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 14 maja 2025 r., sygn. akt II GSK 16/22, a sprawa przekazana została do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Naczelny Sąd Administracyjny w ww. wyroku wypowiedział się w kluczowych dla wyniku sprawy aspektach. Przede wszystkim NSA stwierdził, że stosownie do art. 10 ust. 3 u.d.p., pozbawienie drogi dotychczasowej kategorii jest możliwe jedynie w sytuacji jednoczesnego zaliczenia tej drogi do nowej kategorii, z wyjątkiem przypadku wyłączenia drogi z użytkowania. Wyjątek ten odnosi się zaś do sytuacji uznania zbędności drogi dla użytku publicznego i jej likwidowania, a co za tym idzie pozbawienia jej dotychczasowych funkcji komunikacyjnych. Pozbawienie drogi publicznej kategorii drogi gminnej nie może następować zatem w celach innych, niż wynikające z przywołanego przepisu prawa (zaliczenie do innej kategorii albo wyłączenie z użytkowania), w tym w szczególności w celu zmierzającym do uznania jej za drogę wewnętrzną. W konsekwencji pozbawienie drogi publicznej kategorii drogi gminnej przy uznaniu jej za drogę wewnętrzną nie znajduje oparcia w obowiązujących przepisach prawa. Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił również uwagę, że zaskarżona uchwała Rady Miasta Szczecin z dnia 10 września 2019 r. w sprawie pozbawienia kategorii dróg gminnych: placu Orła Białego, części ulicy Staromłyńskiej oraz części ulicy Koński Kierat poprzez wyłączenie ich z użytkowania była motywowana tym, że "(...) Rejon placu Orła Białego został objęty prototypowaniem urbanistycznym mającym na celu wprowadzenie trwałych zmian w przestrzeni publicznej, polegającym między innymi na wprowadzeniu nowej organizacji ruchu znacznie ograniczającej ruch drogowy (...), w którym priorytetowo traktuje się pieszych (...)" – a więc, jak należałoby przyjąć, prototypowaniem nie wyłączającym ruchu drogowego – a co więcej, że "(...) Chcąc nadać nowy charakter obszarowi w rejonie placu (...), poprzez ograniczenie ruchu drogowego, wnioskuje się o pozbawienie kategorii dróg gminnych: placu Orła Białego, części ulicy Staromłyńskiej na odcinku od ul. Grodzkiej do skrzyżowania z ulicami: ul. Koński Kierat i ul. Łaziebną oraz części ulicy Koński Kierat na odcinku od ul. Staromłyńskiej do ul. Mariańskiej poprzez wyłączenie ich z użytkowania, jednocześnie zmieniając ich status na drogi wewnętrzne". W wyroku o sygn. akt II GSK 16/22, odnosząc się do tak wyrażonych motywów podjętej uchwały, wyraźnie stwierdzono, że tego rodzaju działanie, a mianowicie pozbawienie drogi publicznej kategorii drogi gminnej i uznanie jej za drogę wewnętrzną nie ma uzasadnienia w obowiązujących przepisach prawa, albowiem pozbawienie drogi publicznej kategorii drogi gminnej nie może następować w celach innych, niż wynikające z art. 10 ust. 3 u.d.p. Jednocześnie podkreślenia wymaga, że Naczelny Sąd Administracyjny w niezakwestionowanym stanie faktycznym uwzględniającym, że na odcinku drogi ul. Koński Kierat realizowana jest funkcja komunikacyjna umożliwiająca jedynie dojście i dojazd do nieruchomości, ulica Koński Kierat została zaślepiona przy wjeździe na pl. Orła Białego, zaś na wjeździe z ul. Mariackiej posadowiono znak B-1 (zakaz ruchu), z wyłączeniem jedynie dla posiadaczy Karty Stare Miasto i Karty dojazdowej Stare Miasto - Parking oraz służb miejskich i pojazdów zaopatrzenia, stwierdził, że fakt, iż na przedmiotowym odcinku drogi nie odbywa się już zwykły ruch pojazdów, jednak zachowana została ograniczona funkcja komunikacyjna umożliwiająca dojście i dojazd do nieruchomości, nie oznacza, że dotychczasowa droga została pozbawiona funkcji przez wyłączenie jej z użytkowania. Naczelny Sąd Administracyjny przesądził zatem w wyroku z dnia 14 maja 2025 r., sygn. akt II GSK 16/22, uznając za usprawiedliwiony zarzut niewłaściwego zastosowania przepisów prawa materialnego, tj. art. 10 ust. 3 w zw. z art. 1, art. 7 i art. 8 u.d.p., że uchwała Rady Miasta Szczecin z dnia 10 września 2019 r. w sprawie pozbawienia kategorii dróg gminnych: placu Orła Białego, części ulicy Staromłyńskiej oraz części ulicy Koński Kierat poprzez wyłączenie ich z użytkowania nie znajdowała oparcia w art. 10 ust. 3 u.d.p. Tym samym zarzut naruszenia prawa materialnego, tj. art. 10 ust. 3 u.d.p. nie mógł wywołać oczekiwanego rezultatu w postaci uwzględnienia skargi kasacyjnej. W tym miejscu przypomnienia wymaga, że adresatami art. 190 p.p.s.a. są zarówno wojewódzki sąd administracyjny, któremu w wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej, została sprawa przekazana do ponownego rozpoznania, jak i wnoszący skargę kasacyjną od orzeczenia wydanego przez sąd I instancji po ponownym rozpoznaniu sprawy. Związanie sądu administracyjnego I instancji wykładnią prawa dokonaną w sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny oznacza więc, że nie może on formułować nowych ocen prawnych, sprzecznych z wyrażonym wcześniej poglądem, a zobowiązany jest do podporządkowania się mu w pełnym zakresie, nawet wówczas, gdy nie podziela wyrażonych w tym wyroku ocen. Oznacza to, że przy ponownym rozpoznaniu sprawy, oparcie skargi kasacyjnej na podstawach sprzecznych z przyjętą wykładnią/oceną prawną w tym zakresie kwalifikuje ten środek zaskarżenia jako bezzasadny. Rozpoznając sprawę ponownie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, uwzględnił ocenę prawną zaprezentowaną w wyroku o sygn. akt II GSK 16/22, co musiało wywołać skutek w postaci stwierdzenia nieważności zaskarżonej uchwały. Tym samym nie jest zasadny zarzut naruszenia art. 147 § 1 p.p.s.a. poprzez jego zastosowanie. Nie umknęło natomiast Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, że skarżący wnieśli o stwierdzenie nieważności zaskarżonej w części uchwały, tj. w zakresie pozbawienia kategorii drogi gminnej ulicy Koński Kierat, na odcinku od ul. Staromłyńskiej do ul. Mariackiej i zapisów w § 1 i § 2 uchwały, odnoszących się do wyłączenia ul. Koński Kierat z użytkowania i zakwalifikowania jej jako drogi wewnętrznej. Jednak ze względu na brak zarzutów odnoszących się do prawidłowości stwierdzenia zaskarżonej uchwały w całości, relacje między zakresem zaskarżenia a rozstrzygnięcia pozostają poza zakresem rozważań tut. Sądu. Nie zasługują na uwzględnienie zarzuty naruszenia art. 134 § 1 i art. 141 § 4 p.p.s.a. Analiza treści zarzutu i jego rozwinięcia w skardze kasacyjnej wskazuje, że jest on przejawem li tylko polemicznego stanowiska skarżącej kasacyjnie, która niezależnie od siły argumentów WSA w Szczecinie, wywodzonych przecież z wiążących Sąd I instancji ocen prawnych i wskazań co do dalszego toku postępowania wyrażonych w wyroku NSA z 14 maja 2025 r., sygn. akt II GSK 16/22, nie zgadza się z niekorzystnym dla niej orzeczeniem. Otóż, nie budzi wątpliwości fakt, że w wyniku zaskarżonej uchwały nie doszło do faktycznego wyłączenia objętej nią dróg z użytkowania. Zatwierdzony w dniu 23 grudnia 2019 r. projekt czasowej organizacji ruchu nie pozbawił dotychczasowej funkcji komunikacyjnej placu Orła Białego i fragmentu ulicy Koński Kierat pomiędzy ulicami Staromłyńską i Mariacką, gdyż funkcja komunikacyjna została ograniczona, ale nie wyłączona, co zauważył już NSA w wyroku z dnia 14 maja 2025 r. Nie sposób zarzucić Sądowi I instancji wadliwego ustalenia, że projekt czasowej organizacji ruchu nie pozbawił dotychczasowej funkcji komunikacyjnej ww. obszaru, skoro wskazywał on na ustawienie na wjazdach na ulice znaków drogowych D-46 "droga wewnętrzna" i "D-47 "koniec drogi wewnętrznej". Motywy podjęcia uchwały zostały prawidłowo zrekonstruowane przez Sąd I instancji również na podstawie protokołu Nr X/19 z sesji Rady Miasta Szczecin, która odbyła się w dniu 10 września 2019 r. Wskazują one w sposób jednoznaczny, że mimo formalnego podjęcia uchwały w sprawie pozbawienia kategorii drogi gminnej poprzez "wyłączenie z użytkowania", celem uchwały było przekształcenie dróg o statusie drogi gminnej w drogi wewnętrzne. Zasadnie stwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w zaskarżonym wyroku, że zatwierdzony w dniu 23 września 2024 r. projekt czasowej organizacji ruchu dla placu Orła Białego i fragmentu ulicy Koński Kierat pomiędzy ulicami Staromłyńską i Mariacką oraz zawarta w dniu 9 sierpnia 2024 r. umowa o roboty budowlane dla zadania inwestycyjnego pn. "Rewaloryzacja Placu Orła Białego i fragmentu ulicy Koński Kierat pomiędzy ulicami Staromłyńską i Mariacką w Szczecinie" nie mogą wpływać na ocenę legalności uchwały nr X/330/19 Rady Miasta Szczecin z dnia 10 września 2019 r. Niezależnie bowiem od upływu czasu, dotyczą one czasowej zmiany organizacji ruchu wywołanej rozpoczęciem robót budowlanych, niezmierzających do wyłączenia dróg z użytkowania. Jako że zarzuty skargi kasacyjnej nie okazały się skuteczne, Naczelny Sąd Administracji, na zasadzie art. 184 p.p.s.a., orzekł o jej oddaleniu.