II GSK 289/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Hanna Kamińska po rozpoznaniu w dniu 5 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosków Zarządu Województwa Ś. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku w zakresie kosztów oraz o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 maja 2014 r. sygn. akt II GSK 289/13 w zakresie kosztów w sprawie ze skargi kasacyjnej Zarządu Województwa Ś. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 8 października 2012 r., sygn. akt III SA/GL 1132/12 w sprawie ze skargi Miasta J. na decyzję Zarządu Województwa Ś. z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu dofinansowania postanawia: 1. oddalić wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku w zakresie kosztów; 2. odrzucić wniosek o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 maja 2014 r. sygn. akt II GSK 289/13 w zakresie kosztów.

Wyrokiem z dnia 15 maja 2014 r., sygn. akt II GSK 289/13 Naczelny Sąd Administracyjny uwzględnił skargę kasacyjną Zarządu Województwa Ś. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 8 października 2012 r., sygn. akt III SA/Gl 1132/12. Powyższy wyrok NSA wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi organu w dniu 7 lipca 2014 r. Wnioskiem z dnia 5 sierpnia 2014 r. (nadanym w Urzędzie Pocztowym w dniu 6 sierpnia 2014 r.) pełnomocnik organu r. pr. J. B. wniosła o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku oraz uzupełnienie wyroku z dnia 15 maja 2014 r. w zakresie kosztów, wskazując, że pomimo złożenia w terminie stosownego wniosku Sąd nie orzekł o kosztach zastępstwa procesowego dla pełnomocnika organu, przyznając koszty sądowe w mniejszej wysokości niż poniesione zostały przez organ, bowiem Sąd przyznał kwotę 1800 zł a organ poniósł koszty na kwotę 1974 zł. Dodatkowo pełnomocnik uzasadniła, że odpis wyroku z uzasadnieniem po doręczeniu, został mylnie zadekretowany na pełnomocnika, który nie prowadził sprawy i który przebywał w tym czasie na urlopie. Po jego powrocie odpis wyroku został przekazany r. pr. J. B., która odebrała korespondencję w dniu 5 sierpnia 2014 r. i w tym też dniu, mając do dyspozycji akta sprawy, dokonała weryfikacji treści orzeczenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 86 § 1 p.p.s.a jeśli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie natomiast z art. 87 § 2 p.p.s.a. na stronie domagającej się przywrócenia terminu ciąży obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy. O braku winy można mówić gdy wnioskodawca dopełnił obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Dokonanie oceny wystąpienia tej przesłanki musi nastąpić na podstawie wszystkich okoliczności konkretnej sprawy i z uwzględnieniem obiektywnego miernika staranności jakiej można i należy wymagać od osoby dbającej należycie o swoje interesy. Przy rozpoznawaniu wniosku o przywrócenie terminu Sąd ocenia zatem, czy strona uprawdopodobniła okoliczności, które powołała na usprawiedliwienie opóźnienia w dokonaniu czynności procesowej oraz czy te okoliczności są tego rodzaju, że nie można przypisać winy za to opóźnienie. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie można mówić o uprawdopodobnieniu przez pełnomocnika organu braku winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku w zakresie kosztów. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego nie można bowiem przyjąć, aby w rozpoznawanej sprawie uchybienie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi było niezawinione. O braku winy można by mówić, gdyby strona nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku nie była w stanie usunąć przeszkody w dochowaniu terminu do wniesienia skargi. Tymczasem powodem uchybienia terminu w niniejszej sprawie jest brak właściwej organizacji w miejscu pracy pełnomocnika ustanowionego w sprawie, co nie stanowi przesłanki o której mowa w art. 86 § 1 p.p.s.a. W związku z powyższym wniosek nie mógł zostać uwzględniony. Stosownie natomiast do art. 157 § 1 p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu zgłosić wniosek o jego uzupełnienie, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Jak wynika z akt przedmiotowej sprawy wyrok został doręczony pełnomocnikowi organu w dniu 7 lipca 2014 r., natomiast wniosek o uzupełnienie wyroku został nadany w urzędzie pocztowym w dniu 6 sierpnia 2014 r., a zatem po upływie czternastodniowego terminu, który upływał z dniem 21 lipca 2014 r. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 86 § 2 w związku z art. 87 § 2 w związku z art. 157 § 1 w związku z art. 193 p.p.s.a. oraz art. 58 § 1 pkt 2 i art. 64 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 58 § 3, art. 182 § 3 i art. 193 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.