II GSK 2805/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jan Bała po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku A. J. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej A. J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. z dnia 9 lutego 2016 r., sygn. akt III SA/Łd 1185/15 w sprawie ze skargi A. J. na decyzję Dyrektora Ł. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie przyznania płatności rolnośrodowiskowej oraz przyznania płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

A. J. w skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. z 9 lutego 2016 r., sygn. akt III SA/Łd 1185/15, zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Ł. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] września 2015 r. w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie przyznania płatności rolnośrodowiskowej oraz przyznania płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej nie został uwzględniony. Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z wnioskowego charakteru tej instytucji wynika, że to na wnoszącym o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa obowiązek wykazania przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej. Powinien on uprawdopodobnić, że niewstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji spowoduje ziszczenie się przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Zadaniem sądu jest zaś jedynie ocena okoliczności przedstawionych przez stronę. Niedopełnienie obowiązku prawidłowego i pełnego uzasadnienia wniosku nie można uznać za brak formalny wniosku, lecz za brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej uzasadniający oddalenie wniosku (J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, s. 207). Zgodnie z uchwałą składu siedmiu sędziów NSA z 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07, dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 193 tej ustawy w postępowaniu kasacyjnym. W ocenie NSA skarżący nie wykazał, że zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. A. J. nie wykonał nawet próby uprawdopodobnienia wystąpienia znacznej szkody bądź trudnych do odwrócenia skutków na skutek wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze kasacyjnej zawarł jedynie jednozdaniowy wniosek o zastosowanie w stosunku do niego omawianej instytucji. Wobec tego niemożliwe było merytoryczne rozpoznanie wniosku. W konsekwencji należało odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.