II GSK 275/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku M. W. o wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie skargi kasacyjnej M. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 28 września 2020 r., sygn. akt III SA/Gl 989/19 w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego z dnia [...] sierpnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty podwyższonej za wydobywanie kopalin bez wymaganej koncesji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 28 września 2020 r., oddalił skargę M. W. na decyzję Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego z dnia [...] sierpnia 2019 r., w przedmiocie ustalenia opłaty podwyższonej za wydobywanie kopalin bez wymaganej koncesji. W wywiedzionej od tego wyroku skardze kasacyjnej M. W. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania objętej skargą decyzji. W motywach wniosku skarżący kasacyjnie wskazał, że obecnie znajduje się w bardzo trudnej sytuacji materialnej. W 2018 r., z tytułu pracy uzyskał przychód w kwocie 8.496,48 zł. W 2019 r., przychodu nie uzyskał z uwagi na przebywanie od kwietnia 2018 r. do końca 2019 r. w Areszcie Śledczym w Ł.. Skarżący wskazał, że w stosunku do niego prowadzone są liczne postępowania egzekucyjnej oraz toczy się w stosunku do niego kolejne postępowania o zapłatę zaległych rat z tytułu nabycia działek w miejscowości G.. Wnioskodawca wskazał, że uszczuplenie jego majątku o kwotę nałożonej zaskarżoną decyzją opłaty podwyższonej za wydobycie bez wymaganej koncesji wysokości 536.889.00 zł, stanowić będzie wyrządzenie znacznej szkody w majątku skarżącego, a także spowoduje trudne do odwrócenia skutki w sferze życia rodzinnego, skutkujące niemożliwością zaspokojenia podstawowych, usprawiedliwionych potrzeb rodziny. Obecna sytuacja finansowa skarżącego uniemożliwia mu zapłatę wymienionej kwoty zaś próba zaciągnięcia zobowiązania kredytowego w celu wykonania zaskarżonej decyzji, nie jest obecnie możliwa z uwagi na brak regularnych dochodów skarżącego, a także z uwagi na liczne postępowania egzekucyjne, które toczą się przeciwko niemu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego z dnia [...] sierpnia 2019 r., nie znajduje usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sąd, przed którym toczy się postępowanie kontrolujące akt lub czynność organu administracji publicznej jest uprawniony do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli w stosunku do strony – wnioskodawcy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przez pojęcie szkody użyte w przywołanym przepisie należy rozumieć taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Warunkiem zastosowania w stosunku do wnioskodawcy ochrony tymczasowej wynikającej z powołanego przepisu jest wykazanie przez stronę, że w związku z wykonaniem decyzji lub aktu administracji publicznej zachodzić będzie niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody bądź jej wykonanie spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Skoro zaś sąd orzeka o wstrzymaniu aktu lub czynności na wniosek skarżącego, to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku, tak aby przekonać sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Analiza wniosku skarżącego kasacyjnie wraz z przedłożonym wraz z nim dokumentami na poparcie podniesionych w uzasadnieniu twierdzeń nie pozwala na dokonanie obiektywnej oceny wystąpienia którejkolwiek z przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. warunkujących zastosowanie instytucji ochronnym tymczasowej wobec skarżącego w związku z wykonaniem rozstrzygnięcia organu ustalającego opłatę podwyższoną za wydobywanie kopalin bez wymaganej koncesji. Stwierdzić bowiem należy, że motywy wniosku strony koncentrują się tylko i wyłącznie na obciążeniach finansowych, jakie skarżący ma w stosunku do licznych wierzycieli, nie podając w jakimkolwiek zakresie aktualnej sytuacji majątkowej strony i jego możliwości płatniczych. Strona poza wskazaniem na osiągnięty z tytułu zatrudnieni dochód za 2018 rok i nieosiągnięciem dochodu w 2019 roku, z powodu ograniczenia wolności, nie przedłożyła, czy choćby wskazała na swoją sytuację materialną i zdolność do regulowana wierzytelności, jak również ponoszonych kosztów bieżącego utrzymania siebie i swojej rodziny, o której wyłącznie wspomina w zakresie spowodowana trudnych do odwrócenia skutki w sferze życia rodzinnego. Już sama ta okoliczność czyni, jak wspomniano, niemożliwym dokonanie obiektywnej oceny żądania strony zastosowania wobec niej instytucji, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ponadto, stwierdzić należy w świetle motywów wniosku, które koncentrują się wyłącznie na zobowiązaniach strony, iż nieprzedstawienie aktualnego stanu majątkowego i finansowego skarżącego jawi się nie tylko jako istotny, ale wręcz kluczowy brak wniosku. Z przedłożonych bowiem przez stronę wraz z wnioskiem dokumentów wynika, że co najmniej w 2020 roku dysponował on środkami finansowymi pozwalającymi skarżącemu na spłatę zobowiązania wobec jednego z wierzycieli – postanowienie Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Łęczycy z dnia 5 listopada 2020 r. o umorzeniu postępowania egzekucyjnego w zakresie należności wierzyciela. Skarżący kasacyjnie nie przedstawił również żadnych, aktualnych, wyciągów z kont bankowych, jakie posiada, a do których odnoszą się zawiadomienia o zajęciach wierzytelności z tychże kont (trzynaście zawiadomień kierowanych do różnych banków). Strona pominęła również okoliczność posiadania udziałów w czterech spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością, których dotyczyły zawiadomienia o zajęciach udziałów skarżącego w tychże spółkach. Reasumując, wymienione braki wniosku czynią niemożliwym ocenę żądania strony zawartą we wniosku Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.