II GSK 2733/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Zofia Przegalińska po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku M. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej M. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 kwietnia 2017 r., sygn. akt V SA/Wa 1079/16 w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 19 kwietnia 2017 r. (sygn. akt V SA/Wa 1079/16) oddali skargę M. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia [...] lutego 2016 r., w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzenia gier na automatach poza kasynem gry. Skarżący wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skarżąca podniósł, że wykonanie zaskarżonej decyzji może doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody oraz powstania trudnych do odwrócenia skutków. Wyegzekwowanie nałożonej na niego kwoty wpłynie na pogorszenie sytuacji majątkowej, co więcej – może doprowadzić do zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Do strony postępowania należy decyzja o skorzystaniu z możliwości ubiegania się o ochronę tymczasową. W związku z tym powinna mieć świadomość, że uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. np. postanowienie NSA z 26 listopada 2007 r., sygn. akt II FZ 338/07). Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione (B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2013, s. 244). Ponadto wniosek powinien zostać poparty stosownymi dokumentami potwierdzającymi okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Pod pojęciem wyrządzenia znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę –majątkową lub niemajątkową – której nie będzie można wynagrodzić przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienie NSA z 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04). Natomiast trudne do odwrócenia skutki, to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe, spowodują istotną bądź trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Podkreślenia wymaga, że uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie NSA z 13 grudnia 2004 r. sygn. akt FZ 496/2004 niepubl.). Należy zauważyć, że składając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji skarżący jedynie ogólnikowo stwierdził, że wykonanie zaskarżonej decyzji może doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody oraz powstania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Naczelnego Sadu Administracyjnego tak sformułowany wniosek uniemożliwił rzeczywistą ocenę sytuacji w jakiej znajduje się skarżący. Oznacza to, że skarżący nie uprawdopodobnił wystąpienia przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.