II GSK 2643/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Mirosław Trzecki po rozpoznaniu w dniu 21 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie o uzupełnienie w zakresie kosztów postępowania wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 maja 2018 r., sygn. akt II GSK 2643/17 w sprawie ze skargi kasacyjnej A. Spółki z o.o. w B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 26 kwietnia 2017 r. sygn. akt II SA/Sz 34/17 w sprawie ze skargi A. Spółki z o.o. w B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Szczecinie z dnia [...] listopada 2016 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia: uzupełnić wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 maja 2018 r., sygn. akt II GSK 2643/17 w ten sposób, że dotychczasowe rozstrzygnięcie oznaczyć jako pkt 1, oraz dodać pkt 2: "zasądza od A. Spółki z o.o. w B. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie 4050 (cztery tysiące pięćdziesiąt) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego".

Wyrokiem z 18 maja 2018 r., sygn. akt II GSK 2643/17, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną A. Spółki z o.o. w B. od wyroku WSA w Szczecinie z 26 kwietnia 2017 r., sygn. akt II SA/SZ 34/17, którym, oddalona została skarga tej spółki na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Szczecinie z [...] listopada 2016 r. w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry. Pismem [...] lipca 2018 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie (następna prawny Dyrektora Izby Celnej w Szczecinie) wniósł o uzupełnienie powyższego wyroku poprzez zamieszczenie w nim rozstrzygnięcia o zasądzeniu na rzecz organu kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Wskazał, że r.pr. [...], pełnomocnik organu, wniosła odpowiedź na skargę kasacyjną, w której wniosła o zasądzenie kosztów postępowania. Zarządzeniem z 30 sierpnia 2018 r. NSA zwrócił się do pełnomocnika organu o wyjaśnienie, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, w jaki sposób została złożona odpowiedź na skargę kasacyjną, tj. osobiście czy za pośrednictwem operatora pocztowego; w przypadku złożenia tego pisma za pośrednictwem operatora pocztowego – o złożenie dowodu nadania przesyłki zawierającej odpowiedź na skargę kasacyjną bądź w inny sposób udokumentowanie daty nadania tej przesyłki. Pouczono pełnomocnika organu, że w przypadku niewykonania ww. czynności Naczelny Sąd Administracyjny przyjmie za datę złożenia odpowiedzi na skargę kasacyjną datę wynikającą z prezentaty umieszczonej na tym piśmie. W odpowiedzi na powyższe, pełnomocnik organu wskazała, że odpowiedź na skargę kasacyjną została nadana za pośrednictwem operatora pocztowego 21 lipca 2017 r., na dowód czego złożyła kartę z książki korespondencyjnej organu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek organu zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302; dalej: p.p.s.a.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Jeżeli orzeczenie uzupełniające dotyczy wyłącznie kosztów, sąd wydaje orzeczenie w formie postanowienia (a contrario art. 157 § 3 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 193 p.p.s.a. wniosek taki można również złożyć w postępowaniu kasacyjnym. W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik organu złożyła w terminie wniosek o uzupełnienie wyroku NSA z 18 maja 2018 r., więc zaszły podstawy do zbadania jego zasadności. Należy stwierdzić, że stan faktyczny niniejszej sprawy odpowiada dyspozycji art. 204 pkt 1 p.p.s.a., ponieważ NSA oddalił skargę kasacyjną spółki od wyroku oddalającego jej skargę. Wobec tego należało ocenić, czy organ poniósł koszty postępowania podlegające zwrotowi, do których – w myśl art. 205 § 2 p.p.s.a – zalicza się wynagrodzenie radcy prawnego, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie nie był obowiązany do poniesienia kosztów sądowych ani nie nakazano mu stawić się na rozprawie, więc zwrotowi podlega jedynie wynagrodzenie pełnomocnika organu, który złożył odpowiedź na skargę kasacyjną, lecz nie stawił się na rozprawie przed NSA. W myśl stanowiska wyrażonego w uchwale NSA z 19 listopada 2012 r., sygn. akt II FPS 4/12, art. 204 i art. 205 § 2 - 4 w związku z art. 207 § 1 p.p.s.a. wraz z właściwymi przepisami odrębnymi, do których odsyła art. 205 § 2 i 3 tej ustawy, stanowią podstawę do zasądzenia zwrotu kosztów za wniesienie sporządzonej przez profesjonalnego pełnomocnika odpowiedzi na skargę kasacyjną. Odpowiedź na skargę kasacyjną musi jednak zostać wniesiona w terminie określonym w art. 179 p.p.s.a., aby za jej sporządzenie przysługiwał zwrot kosztów postępowania. Z tego powodu istotnym zagadnieniem w sprawie było ocenienie, czy pismo to zostało złożone w terminie czternastu dni od dnia otrzymania odpisu skargi kasacyjnej (tj. od 7 lipca 2017). Odpowiedź na skargę kasacyjną datowana jest na 21 lipca 2017 r., czyli sporządzona była w ostatnim dniu terminu, o którym mowa powyżej. Z prezentaty umieszczonej na tym piśmie wynika natomiast, że wpłynęła ona do WSA w Szczecinie 24 lipca 2017 r., tj. już po tym terminie. Z uwagi na brak adnotacji Biura Podawczego Sądu, czy pismo to zostało złożone osobiście, czy przesłane za pośrednictwem operatora pocztowego, a także niezałączenia do akt koperty (bądź jej poświadczonej za zgodność oryginałem kserokopii), NSA powziął wątpliwość, kiedy została złożona odpowiedź na skargę kasacyjną. Kwestię tę, na wezwanie NSA z 30 sierpnia 2018 r., wyjaśnił organ, przesyłając poświadczoną za zgodność z oryginałem kopię karty z książki korespondencyjnej organu, z której wynika, że pismo o numerze zgodnym z odpowiedzią na skargę kasacyjną zostało wysłane za pośrednictwem poczty 21 lipca 2018 r. Stosownie więc do art. 83 § 3 p.p.s.a. należało uznać, że odpowiedź na skargę kasacyjną została złożona w terminie określonym w art. 179 p.p.s.a. Powyższe ustalenia stanowiły – w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego – podstawę do zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego, na mocy art. 204 pkt 1 w związku z art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a w związku z § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. poz. 1804 ze zm). NSA, obliczając koszty postępowania, uwzględnił to, że odpowiedź na skargę kasacyjną sporządziła r.pr. [...], która nie występowała na wcześniejszym etapie postępowania, a także to, że wartość przedmiotu sporu wynosi 108.000 zł. Wobec należne organowi koszty postępowania kasacyjnego wynoszą 4.050 zł, tzn. 75% stawki minimalnej określonej jako 5.400 zł. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1-3 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.