II GSK 2495/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Zofia Borowicz po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku M. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Łodzi z dnia [...] września 2015 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji

Postanowieniem z dnia 4 grudnia 2015 r., sygn. akt III SA/Łd 1142/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, rozpoznając wniosek M. M., wstrzymał wykonanie decyzji Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] września 2015 r. w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach o niskich wygranych poza kasynem gry. Następnie wyrokiem z dnia 30 marca 2017 r., sygn. akt III SA/Łd 1142/15, WSA w Łodzi oddalił skargę M. M. (dalej: skarżący) na ww. decyzję. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożył M. M. W jej treści wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek jako niezasadny należało oddalić. W związku z nowelizacją ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012, poz. 270, dalej jako p.p.s.a.) ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658) na mocy art. 1 pkt 20 tej ustawy art. 61 § 6 p.p.s.a. otrzymał następujące brzmienie: "Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem: 1) wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę; 2) uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę". Zmiana ta weszła w życie w dniu 15 sierpnia 2015 r. Zgodnie z art. 2 ustawy nowelizującej powyższy przepis znajduje zastosowanie również do postępowań wszczętych przed dniem jej wejścia w życie. Tym samym uznać należy, że znajduje on zastosowanie do niniejszej sprawy, którą zainicjowała skarga z dnia 13 października 2015 r. Zatem stosownie do treści znowelizowanego art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynność, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie sądu o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji traci moc z dniem: 1) wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę; 2) uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę (art. 61 § 6 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie w wyniku rozpoznania wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia 11 września 2015 r., Sąd I instancji udzielił skarżącemu ochrony tymczasowej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., a następnie oddalił skargę strony na tę decyzję. Skarżący wniósł skargę kasacyjną od wyroku WSA w Łodzi, oddalającego powyższą skargę, wnosząc jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W świetle art. 61 § 6 p.p.s.a. należało zbadać, czy niniejsza sprawa zakończona została prawomocnym orzeczeniem oddalającym skargę. Jeżeli bowiem wyrok Sądu I instancji nie jest prawomocny, to postanowienie WSA w Łodzi z dnia 4 grudnia 2015 r. pozostaje w mocy. Zgodnie z art. 168 § 1 p.p.s.a. orzeczenie staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. Jak wynika z akt sprawy, skarżący wniósł skutecznie skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 30 marca 2017 r., zatem wyrok ten stanie się prawomocny dopiero po rozpoznaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny tego środka odwoławczego. W konsekwencji w świetle art. 61 § 6 pkt 2 p.p.s.a. należało uznać, że ochrona tymczasowa udzielona przez Sąd I instancji pozostaje w mocy, również na etapie postępowania przed NSA. W konsekwencji NSA uznał, że zawarty w skardze kasacyjnej wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie mógł zostać uwzględniony, ponieważ wykonanie decyzji zostało już wstrzymane postanowieniem z dnia 4 grudnia 2015 r., a orzeczenie to pozostaje w mocy. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zawarty w skardze kasacyjnej wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest bezprzedmiotowy. Jednakże wniosek ten nie jest wnioskiem wszczynającym postępowanie w sprawie (art. 63 p.p.s.a.), dlatego też nie mają do niego zastosowania przepisy o skardze (art. 64 § 3 p.p.s.a.). W związku z tym brak było podstaw do umorzenia postępowania wywołanego wnioskiem (por: NSA w postanowieniu z dnia 13 maja 2016 r., sygn. akt II GSK 1739/16). Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a.