Wróć do: Orzeczenia NSA

Sygnatura

II GSK 247/25

Postanowienie NSA z 27 lutego 2025 r., II GSK 247/25 – uprawnienia do kierowania pojazdami

Wynik

Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
27 lutego 2025
Prawomocne
tak

Treść rozstrzygnięcia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Mirosław Trzecki po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku A. C. o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty Ś. z dnia 12 września 2023r. nr KD.5430.01701.04.1.2023.MO w sprawie ze skargi kasacyjnej A. C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 24 października 2024 r. sygn. akt III SA/Wr 34/24 w sprawie ze skargi A. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu z dnia 8 listopada 2023 r., nr SKO 4162/102/2023 w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji.

Analiza z kontekstem sprawy

Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie

Uzasadnienie

W skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 24 października 2024 r., sygn. akt III SA/Wr 34/24, A. C. wniósł m.in. o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty Ś. z dnia 12 września 2023 r. o cofnięciu skarżącemu kasacyjnie uprawnień do kierowania pojazdami. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że wykonanie tej decyzji doprowadzi do niepowetowanych strat finansowych dla skarżącego, które będą miały nieodwracalny skutek. Skarżący do dnia wydania wskazanej decyzji pracował bowiem jako zawodowy kierowca, a wobec cofnięcia uprawnień, stracił zatrudnienie oraz źródło stałego dochodu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W związku z ostatnim zdaniem cytowanego przepisu, dyspozycją art. 61 § 3 p.p.s.a. objęte są również akty wydane w postępowaniu administracyjnym w pierwszej instancji. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wskazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, albowiem ciężar uprawdopodobnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na stronie, która wywodzi skutki prawne ze swych twierdzeń. Wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania aktu. Zatem sam wniosek o wstrzymanie, niepoparty argumentacją, nie może stanowić podstawy do orzeczenia przez sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Rozpoznanie wniosku powinno uwzględniać wszystkie okoliczności sprawy mające wpływ na ocenę wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania decyzji, nie zwalnia to jednak strony z wykazania, że zastosowanie instytucji ochrony tymczasowej jest w stosunku do niej zasadne. Odnosząc się do argumentacji zawartej w rozpoznawanym obecnie wniosku, sprowadzającej się do twierdzenia, że cofnięcie uprawnień do kierowania pojazdami spowodowało utratę zatrudnienia przez wnoszącego skargę kasacyjną na stanowisku kierowcy i źródło jego stałego dochodu, należy wyjaśnić, że po pierwsze, niewątpliwie cofnięcie uprawnienia do kierowania pojazdami wiąże się z uciążliwościami, jednakże, co do zasady, są to normalne następstwa utraty uprawnień do kierowania pojazdami, które – same w sobie – nie wypełniają przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 25 stycznia 2019 r., sygn. akt I OZ 1297/18). Po drugie, Sąd nie ma możliwości zweryfikowania, czy istotnie skarżący, jak twierdzi, utracił pracę z powodu cofnięcia uprawnień. Żaden dokument do wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji potwierdzający tę okoliczność nie został załączony. Poza tym, Sąd zwraca uwagę, że nie istnieje bezpośredni związek pomiędzy utratą uprawnienia do kierowania pojazdami a pozbawieniem możliwości zarobkowania w ogóle. Tym bardziej, że jak wynika z treści akt administracyjnych, skarżący z zawodu jest mechanikiem. Innych okoliczności, skarżący nie podnosi. Jednocześnie do akt nie załączono jakichkolwiek dokumentów, których konfrontacja z rzeczową argumentacją wniosku mogłaby przekonać Naczelny Sąd Administracyjny, że w przypadku skarżącego wstrzymanie wykonania decyzji jest uzasadnione z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

Informacje o sprawie

Data wpływu
5 lutego 2025
Hasła tematyczne
Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Sędziowie
Mirosław Trzecki /przewodniczący sprawozdawca/

Powołane przepisy

Inne orzeczenia w tej sprawie

Powiązane dokumenty

Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny