II GSK 242/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Kuba po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku H. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej H. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 15 września 2016 r. sygn. akt I SA/Po 1902/15 w sprawie ze skargi H. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia [...] lipca 2015 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 15 września 2016 r., sygn. akt I SA/Po 1902/15, H. P. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia 29 lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry. H. P. (dalej: skarżąca) uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazała, że wobec niej prowadzone jest postępowanie egzekucyjne w administracji, w ramach którego dokonywane są zajęcia. Ponadto strona podniosła, że reguluje należności wynikające z wystawionego tytułu wykonawczego jednakże z uwagi na trudną sytuację materialną oraz zdrowotną prowadzona egzekucja naraża skarżącą na niemożność zaspokojenia swoich usprawiedliwionych podstawowych potrzeb. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. 2016, poz. 718 ze zm., (dalej: p.p.s.a.), katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd jest uprawniony do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. W świetle powyższych uwag należy stwierdzić, że użyte przez ustawodawcę nieostre pojęcia - znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki - wymagają konkretyzacji w dokładnie i wszechstronnie zgromadzonym materiale dowodowym, który powinien w szczególności przedstawić wnioskodawca (por. postanowienie NSA z dnia 13 maja 2010 r., sygn. akt II FZ 182/10, postanowienie NSA z dnia 15 września 2010 r., sygn. akt II FZ 417/10, postanowienie NSA z dnia 29 grudnia 2010 r., sygn. akt II FSK 1836/10, postanowienie NSA z dnia 18 kwietnia 2012 r., sygn. akt II FSK 528/12). Samo powołanie się przez niego na ustawowe przesłanki bez wskazania na czym one polegają w konkretnej sprawie, w żaden sposób nie uzasadnia żądania wniosku. W rozpoznawanej sprawie skarżąca jedynie sformułowała wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji poprzez wskazanie, że prowadzona egzekucja i w związku z tym regulowane należności wynikające z tytułu wykonawczego - z uwagi na jej trudną sytuację materialną oraz zdrowotną - spowoduje niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb. Twierdzenia tego w żaden sposób nie rozwinęła, ani nie uprawdopodobniła choćby dokumentami źródłowymi. Chodzi tu np. o dokumenty obrazujące ponoszone wydatki na swoje utrzymanie bądź wskazujące na wysokość osiąganych dochodów, wyciągi z rachunków bankowych bądź wykazanie aktualnych zobowiązań skarżącej. Brakujące dokumenty oraz dane pozwoliłyby ustalić na ile to co podaje Strona ma odzwierciedlenie w rzeczywistości, a następnie ocenić, czy faktycznie ewentualna egzekucja może doprowadzić do niemożności zaspokojenia podstawowych potrzeb. Ponadto do wniosku nie załączono jakichkolwiek dokumentów, które potwierdziłyby trudną sytuację zdrowotną skarżącej. Należy zatem przyjąć, że skarżąca nie wywiązała się z ciążącego na niej obowiązku wykazania, że w jej konkretnej sytuacji spełnione zostały przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a., w związku z tym wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należało oddalić jako nieuzasadniony. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.