II GSK 2148/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Dariusz Dudra po rozpoznaniu w dniu 2 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku W. w S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej W. w S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 20 maja 2014 r. sygn. akt V SA/Wa 2785/13 w sprawie ze skargi W. w S. na decyzję Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia przypadającej do zwrotu kwoty dofinansowania z budżetu Unii Europejskiej postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.

Wyrokiem z 20 maja 2014 r., sygn. akt V SA/Wa 2785/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. oddalił skargę Wyższej Szkoły [...] w S. na decyzję Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia [...] października 2013 r. w przedmiocie określenia przypadającej do zwrotu kwoty dofinansowania z budżetu Unii Europejskiej. W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku Wyższa Szkoła [...] w S. zawarła na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: p.p.s.a., wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w części orzekającej zwrot kwoty 88.175,71 zł. Uzasadniając ten wniosek podniosła, że zwrot środków objętych zaskarżoną decyzją wpłynąłby negatywnie na jej sytuację finansową, a tym samym na możliwość realizowania celów edukacyjnych uczelni. Osiągane przez skarżącą zyski uległy znacznemu obniżeniu w stosunku do lat 2012 – 2013 ze względu na niż demograficzny. Obecnie nie ma ona zdolności kredytowej do zaciągnięcia pożyczki w celu wykonania zaskarżonej decyzji lub pokrycia zaległości finansowych. Do wniosku dołączyła dokumenty księgowe w postaci wyciągu z planu finansowego skarżącej uczelni na rok akademicki 2013/2014 oraz rachunek zysków i strat za rok akademicki 2012/2013. Skarżąca podniosła, że plan finansowy uczelni na rok 2013/14 zakłada wynik na poziomie zbliżonym do 0 zł, bieżące miesięczne przychody (w przeważającej części wpłaty z tytułu czesnego za studia) w każdym z miesięcy praktycznie pokrywają się z miesięcznymi wydatkami. W przypadku wszczęcia wobec skarżącej egzekucji kwoty ok. 120.000 zł (należność główna + odsetki) wskazanej w zaskarżonej decyzji, doszłoby do utraty przez skarżącą płynności finansowej. W konsekwencji byłaby także zagrożona wypłata wynagrodzeń dla ponad trzystu osób zatrudnionych przez skarżącą uczelnię. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Cytowany przepis - w powiązaniu z art. 193 p.p.s.a. - znajduje również zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym, wszczętym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę, co potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07. Z art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że warunkiem wstrzymania wykonania aktu jest wykazanie we wniosku, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku jego wykonania. Sąd orzeka w kwestii wstrzymania wykonania decyzji na podstawie przytoczonych we wniosku okoliczności, uwzględniając indywidualny charakter każdej sprawy i możliwość wystąpienia dla strony skarżącej niebezpieczeństw, o których mowa w tym przepisie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, wskazana przez skarżącą możliwość utraty płynności finansowej, a tym samym realizowania celów edukacyjnych uczelni, uzasadnia zastosowanie w tej sprawie ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Niepozbawienie zaskarżonej decyzji waloru wykonalności na tym etapie postępowania mogłoby doprowadzić do sytuacji, w której skarżącej wyrządzona zostanie szkoda lub nastąpią trudne do odwrócenia skutki. Utrata płynności finansowej miałaby bowiem znaczenie dla całokształtu funkcjonowania skarżącej, w szczególności mogłaby wstrzymać wypłatę wynagrodzeń dla ponad trzystu osób zatrudnionych przez skarżącą uczelnię. Jeśli w rozpoznawanej sprawie postępowanie sądowoadministracyjne zakończyłoby się ostatecznie wyeliminowaniem zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego, to wcześniejsze wykonanie tej decyzji (czyli zapłata należności określonych w zaskarżonej decyzji) sprawiłoby, że kontrola sądowa okazałaby się wówczas iluzoryczna. Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.