II GSK 2105/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Marzenna Zielińska po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku M. B. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 kwietnia 2014 r. o sygn. akt II GSK 2105/12 o orzeczenie w przedmiocie kosztów postępowania w sprawie ze skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej we W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. z dnia 3 października 2012 r., sygn. akt III SA/Wr 311/12 w sprawie ze skargi M. B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie uznania zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym za bezzasadne postanawia: uzupełnić wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 kwietnia 2014 r. o sygn. akt II GSK 2105/12 w ten sposób, że rozstrzygnięcie ,,oddala skargę kasacyjną" oznaczyć jako pkt 1 sentencji, po którym dodać pkt 2 sentencji o treści: ,,zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej we W. na rzecz M. B. 180 zł (sto osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego".

Wyrokiem z dnia 15 kwietnia 2014 r. (sygn. akt II GSK 2105/12) Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o oddaleniu skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej we W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. z dnia 3 października 2012 r. (sygn. akt III SA/Wr 311/12) w sprawie ze skargi M. B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] sierpnia 2010 r. (nr [...]) w przedmiocie uznania zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym za bezzasadne. Orzeczenie to zostało doręczone pełnomocnikowi M. B. (radcy prawnemu E. Z.) w dniu 8 lipca 2014 r. W dniu 21 lipca 2014 r. (data nadania przesyłki w polskiej placówce pocztowej operatora pocztowego obowiązanego do świadczenia usług powszechnych) pełnomocnik M. B. - powołując się na treść art. 157 § 1 w związku z art. 204, art. 205 § 2 - 4 oraz art. 207 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej powoływanej jako "p.p.s.a.") - wniósł o uzupełnienie wspomnianego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego o orzeczenie w przedmiocie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazał, że NSA nie zasądził zwrotu kosztów postępowania, mimo złożenia przez pełnomocnika skarżącego stosownego wniosku w odpowiedzi na skargę kasacyjną. Wnioskując o uzupełnienie wyroku w zakresie orzeczenia o kosztach postępowania, pełnomocnik skarżącego powołał się na uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 listopada 2012 r. o sygn. akt II FPS 4/12. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek o uzupełnienie wyroku jest usprawiedliwiony. Stosownie do treści art. 157 § 1 p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Natomiast z treści art. 209 p.p.s.a. wynika, że jednym z takich dodatkowych orzeczeń, które sąd ma obowiązek zamieścić jest rozstrzygnięcie w przedmiocie złożonego przez stronę wniosku o zwrot kosztów. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 19 listopada 2012 r. o sygn. akt II FPS 4/12 uznał, że art. 204 i art. 205 § 2-4 w związku z art. 207 § 1 p.p.s.a. wraz z właściwymi przepisami odrębnymi, do których odsyła art. 205 § 2 i 3 tej ustawy, stanowią podstawę do zasądzenia zwrotu kosztów za wniesienie sporządzonej przez profesjonalnego pełnomocnika odpowiedzi na skargę kasacyjną. Z akt niniejszej sprawy wynika, że w odpowiedzi na skargę kasacyjną M. B. - reprezentowany przez radcę prawnego E. Z. - zawarł m.in. wniosek o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Wspomniana odpowiedź na skargę kasacyjną została złożona z zachowaniem terminu określonego w art. 179 p.p.s.a. W takiej sytuacji wniosek o zasądzenie kosztów postępowania powinien zostać rozpoznany przez Naczelny Sąd Administracyjny w orzeczeniu kończącym postępowanie kasacyjne, co wynika z art. 209 p.p.s.a. Tymczasem w wyroku z dnia 15 kwietnia 2014 r. NSA orzekł jedynie o oddaleniu skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej. Wyrok ten podlega zatem uzupełnieniu o rozstrzygnięcie w przedmiocie wniosku M. B. o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. W postępowaniu kasacyjnym M. B. był reprezentowany przez radcę prawnego E. Z., przy czym pełnomocnik ten nie prowadził uprzednio sprawy w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji. Z treści art. 205 § 2 p.p.s.a. wynika, że do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Z akt sprawy nie wynika, by M. B. poniósł jakiekolwiek koszty sądowe w postępowaniu kasacyjnym, ani by był wezwany do osobistego stawiennictwa. W takiej sytuacji należne mu koszty postępowania obejmowały jedynie koszty wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika. Wysokość tych kosztów - w przypadku gdy pełnomocnikiem był radca prawny - została określona w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 490). Ze wskazanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 157 § 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a., a także na podstawie art. 204 pkt 2 i art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, uzupełnił wyrok z dnia 15 kwietnia 2014 r. o orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego od Dyrektora Izby Skarbowej we W. na rzecz M. B.. PG