II GSK 2083/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Elżbieta Czarny-Drożdżejko Sędziowie: Sędzia NSA Dariusz Zalewski Sędzia del. WSA Dorota Dziedzic-Chojnacka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 28 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej sprawy w przedmiocie sprostowania z urzędu oczywistej omyłki pisarskiej oraz z wniosku Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej o dokonanie wykładni wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 lutego 2026 r. sygn. akt II GSK 2083/22 w sprawie ze skargi kasacyjnej G. S.A. w C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 czerwca 2022 r. sygn. akt VI SA/Wa 76/22 w sprawie ze skargi G. S.A. w C. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 8 listopada 2021 r. nr DT-ZK.ZS.2016.00061.1115.2019.32.aant w przedmiocie sprzeciwu wobec zgłoszenia znaku towarowego postanawia: I. sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 lutego 2026 r. sygn. akt II GSK 2083/22, w ten sposób, że na stronie 11 w akapicie drugim od dołu uzasadnienia wyroku zdanie "W ponownie prowadzonym postępowaniu Urząd Patentowy rozpozna sprzeciw, zgodnie ze wskazaną przez wnoszącą sprzeciw pierwotną podstawą prawną, tj. art. 1321 ust. 2 pwp, mając na względzie, że zgodnie z art. 247 ust. 5 pwp, w postępowaniu spornym Urząd Patentowy rozstrzyga sprawę w granicach sprzeciwu i jest związany podstawą prawną wskazaną przez wnoszącego sprzeciw." zastąpić zdaniem "W ponownie prowadzonym postępowaniu Urząd Patentowy rozpozna sprzeciw, zgodnie ze wskazaną przez wnoszącą sprzeciw pierwotną podstawą prawną, tj. art. 1321 ust. 2 pwp, mając na względzie, że zgodnie z art. 15220 pwp, Urząd Patentowy rozpatruje sprzeciw w jego granicach i jest związany podstawą prawną wskazaną przez wnoszącego sprzeciw."; II. odmówić wykładni wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 lutego 2026 r. sygn. akt II GSK 2083/22.

Wyrokiem z 19 lutego 2026 r. II GSK 2083/22 Naczelny Sąd Administracyjny ("NSA") w punkcie 1 uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 29 czerwca 2022 r. VI SA/Wa 76/22 w sprawie ze skargi G. S.A. w C. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej, dalej: "Urzędu Patentowego", z 8 listopada 2021 r. w przedmiocie sprzeciwu wobec zgłoszenia znaku towarowego, w punkcie 2 uchylił zaskarżoną decyzję oraz w punkcie 3 zasądził od Urzędu Patentowego na rzecz ww. skarżącej 2 517 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z 24 sierpnia 2026 r. Urząd Patentowy wniósł o dokonanie wykładni ww. wyroku. W uzasadnieniu wniosku organ wskazał, że uzasadnienie wyroku zawiera niejednoznaczne stwierdzenie, które może utrudnić jego przyszłe wykonanie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej: "ppsa", Sąd z urzędu może sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Oczywistość wadliwości może wynikać zaś z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. W niniejszej sprawie NSA dopuścił się oczywistej omyłki pisarskiej, która wymagała sprostowania w sposób wskazany w sentencji postanowienia. Zgłoszenie znaku towarowego, wobec którego wniesiono sprzeciw, zostało dokonane 26 kwietnia 2016 r., a więc już pod rządami ustawy nowelizującej z dnia 11 września 2015 r. (Dz.U. z 2015 r. poz. 1615), która weszła w życie 15 kwietnia 2016 r. i wprowadziła dla znaków towarowych system sprzeciwowy. W konsekwencji właściwą podstawą oceny granic sprzeciwu i związania jego podstawą prawną są przepisy art. 15217-15223 ustawy Prawo własności przemysłowej. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 156 § 1 w zw. z art. 193 ppsa, postanowił jak w punkcie 1 sentencji. W myśl natomiast art. 158 ppsa, Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Konieczność dokonania wykładni konkretnego rozstrzygnięcia zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, a więc taki, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się, że wątpliwości co do uzasadnienia orzeczenia mogą być wyjaśnione w trybie art. 158 ppsa jedynie wówczas, gdy jest to niezbędne do dokonania prawidłowej interpretacji sentencji orzeczenia. Uwzględnienie wniosku może nastąpić, gdy istnieje rzeczywista wątpliwość co do istoty rozstrzygnięcia zawartego w sentencji, a nie udzielania odpowiedzi na kreowane przez stronę pytania (tak: postanowienia NSA z 16 stycznia 2008 r. I OZ 1011/07, 6 listopada 2025 r. II OSK 449/23). W ocenie NSA, w niniejszej sprawie nie wystąpiły okoliczności uzasadniające dokonanie wykładni przedmiotowego wyroku. Sąd dokonał bowiem sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w uzasadnieniu wspomnianego wyroku i jego treść nie nasuwa wątpliwości w zakresie podjętego w nim rozstrzygnięcia. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 158 w zw. z art. 193 ppsa, postanowił jak w punkcie 2 sentencji.