II GSK 2048/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 17 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej E. C. M. i R. D. L. w W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 29 kwietnia 2014 r. sygn. akt V SA/Wa 424/14 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi E. C. M. i R. D. L. w W. na decyzję Ministra Sportu i Turystyki z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu do budżetu państwa dotacji celowej postanawia: oddalić skargę kasacyjną.

Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił skargę E. C. M. i R. D. L. w W. (dalej: skarżący) na decyzję Ministra Sportu i Turystyki z dnia [...] listopada 2013 r., znak [...] w przedmiocie zwrotu do budżetu państwa dotacji celowej. W uzasadnieniu Sądu I instancji przedstawiono, że skarżące S. w dniu [...] grudnia 2013 r. wniosło skargę na wskazaną wyżej decyzję. Zarządzeniem Sąd I instancji wezwał S. do: a) złożenie odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego w oryginale lub uwierzytelnionej kopii, z którego będzie wynikać uprawnienie dla G. R.-K. do reprezentowania Stowarzyszenia oraz, b) złożenie odpisu statutu ewentualnie podpisanie skargi zgodnie z reprezentacją wynikającą z przedłożonego odpisu z KRS i statutu. Do Sądu I instancji w dniu [...] marca 2014 r. wpłynęło oświadczenie w sprawie reprezentacji prawnej S., wydruk z Centralnej Informacji Krajowego Rejestru Sądowego dla podmiotu wpisanego pod numerem [...], stan na dzień [...] marca 2014 r. oraz odpis załącznika do uchwały nr [...] Walnego Zgromadzenia Stowarzyszenia z dnia [...] maja 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i 6 w zw. z art. 58 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) odrzucając skargę S. podał, po pierwsze, że z przedłożonych dokumentów nie wynika w sposób niebudzący wątpliwości, że G. R.-K. jest upoważniony do reprezentowania S.. Taka informacja nie wynika z Krajowego Rejestru Sądowego, zaś przedłożone oświadczenie nie jest dokumentem wystarczającym dla ustalenia tożsamości osoby uprawnionej do wniesienia skargi. Po drugie Sąd I instancji stwierdził, że skargę wniesiono przed doręczeniem skarżącemu decyzji organu odwoławczego, czyli zanim rozpoczął bieg termin do jej wniesienia, ponieważ ze znajdującego się w aktach administracyjnych zwrotu przesyłki zawierającej decyzję nr [...] z dnia [...] listopada 2013 r., z uwagi na nie podjęcie w terminie wynika, że zaskarżona decyzja została uznana za doręczoną w dniu [..] grudnia 2013 r., natomiast skarga została wniesiona w dniu [...] grudnia 2013 r. Zgodnie zaś z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. E. C. M. i R. D. L. w W. złożyło skargę kasacyjną, na powyższe orzeczenie wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. Skargą kasacyjną Stowarzyszenie zarzuciło naruszenie: - art. 49 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. polegające na bezzasadnym odrzuceniu skargi w sytuacji gdy strona w wyznaczonym przez Sąd terminie uzupełniła braki formalne skargi tj. przedłożyła aktualny odpis KRS wraz ze statutem, z których wynika sposób reprezentacji skarżącego, co skutkować winno wywołaniem skutków od dnia wniesienia skargi, nie zaś jej odrzuceniem; - art. 53 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. polegające na bezzasadnym odrzuceniu skargi w sytuacji gdy strona złożyła skargę na decyzję organu po wydaniu tejże decyzji i po zapoznaniu się z treścią skargi w siedzibie organu, co oznacza, iż skarżący zapoznał się z istotnymi postanowieniami decyzji i od powyższego rozstrzygnięcia wywiódł skargę kierując ją do właściwego sądu administracyjnego za pośrednictwem organu. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżące S. przedstawiło argumentację wniesionych zarzutów oraz swoje stanowisko w sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. W postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, prowadzonym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej, obowiązuje generalna zasada ograniczonej kognicji tego sądu (art. 183 § 1 p.p.s.a.). Naczelny Sąd Administracyjny jako sąd drugiej instancji rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, wyznaczonych przez przyjęte w niej podstawy, określające zarówno rodzaj zarzucanego zaskarżonemu orzeczeniu naruszenia prawa, jak i jego zakres. Z urzędu bierze pod rozwagę tylko nieważność postępowania, która jednak nie miała miejsca w rozpoznawanej sprawie. W szczególności należy podnieść, że stosowanie do treści art.. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zatem w przypadku E. C. M. i R. D. L. w W. termin do wniesienia skargi na decyzję Ministra Sportu i Turystyki zaczął biec w dniu [...] grudnia 2013 r., tj. w dniu następnym po dniu doręczenia S. zaskarżonego aktu (uznanie doręczenia aktu nastąpiło [...] grudnia 2013 r.). Bezsporną jest okoliczność, że skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. w dniu [...] grudnia 2013 r., a zatem przed otrzymaniem decyzji Ministra Sportu i Turystyki z dnia [...] listopada 2013 r. Oczywiste jest, że dokonanie czynności procesowej - wniesienie skargi przed doręczeniem skarżącemu decyzji, podlegającej zaskarżeniu do sądu administracyjnego - nie rodzi skutków prawnych związanych z wniesieniem skargi do tegoż sądu. Omawiany przepis wymaga bowiem aby skarga została ,,wniesiona" w określonym terminie, tj. "od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie". Tymczasem skarga została wniesiona przed doręczeniem aktu, a więc z uchybieniem terminu wynikającego z art. 53 § 1 p.p.s.a. Trzeba zatem zgodzić się ze stanowiskiem Sądu I instancji, iż niedopuszczalne jest wniesienie skargi przed rozpoczęciem biegu terminu do jej wniesienia i w sytuacji takiej, wniesiony środek zaskarżenia podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny na ówczesnym etapie postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela stanowisko wyrażone w postanowieniu NSA z dnia 8 sierpnia 2008 r., sygn. akt I OSK 1067/07, zgodnie z którym nie do obrony byłby pogląd o dopuszczalności "wyprzedzającego" dokonywania czynności procesowej wniesienia w postaci wniesienia skargi na decyzję, która nie zostało skutecznie stronie doręczona. Byłaby to wykładnia niwecząca sens przedstawionej regulacji prawnej, która z góry zakładałaby że strona nie jako asekuracjnie dokonuje czynności procesowej. Ponadto Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, iż zasadnie Sąd I instancji stwierdził, że z przedłożonych dokumentów KRS w sposób niebudzący wątpliwości nie wynika G. R. – K. jest upoważniony do reprezentowania stowarzyszenia. W tym stanie rzeczy skoro podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku należało, na podstawie art. 184 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzec jak w sentencji.