II GSK 2042/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Korycińska po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej sprawy ze skargi kasacyjnej J. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 stycznia 2023 r. sygn. akt III SA/Kr 1081/22 w sprawie ze skargi J. K. na czynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Krakowie z dnia 13 listopada 2021 r. w przedmiocie objęcia kwarantanną postanawia: zawiesić postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

I Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, wyrokiem objętym skargą kasacyjną, po rozpoznaniu skargi J. K. na czynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Krakowie z dnia 13 listopada 2021 r. w przedmiocie objęcia kwarantanną, oddalił skargę. Skargę kasacyjną wniosła J. K. zaskarżając wyrok w całości i zarzucając na podstawie art. 174 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, ze zm.; dalej: ppsa) naruszenie, m.in. art. art. 34 ust. 2 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. 2020, poz. 1845 ze zm.). II Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 125 § 1 pkt 1 ppsa, stanowi, iż sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Zagadnienie wstępne (prejudycjalne) występuje zatem w sytuacji, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, które występuje w sprawie, może wpływać na wynik toczącego się postępowania, co w rezultacie uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii. Należy zauważyć, że postanowieniem z dnia 10 stycznia 2024 r., sygn. akt II GSK 360/23 Naczelny Sąd Administracyjny przedstawił do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego następujące zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości: "Czy konkretyzacja i indywidualizacja obowiązku poddania się kwarantannie, osób o których mowa w art. 34 ust. 2 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. 2020, poz. 1845 ze zm.), następuje w formie decyzji administracyjnej, czy też następuje w drodze czynności z zakresu administracji publicznej, o której stanowi art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. 2023 r., poz. 1634)?". W rozpoznawanej sprawie zachodzi zależność, o której mowa w art. 125 § 1 pkt 1 ppsa, gdyż rozstrzygnięcie ww. zagadnienia będzie miało istotne znaczenie dla wyniku postępowania toczącego się w rozpoznawanej sprawie, w której kwestionowane jest stanowisko Sądu pierwszej instancji, że nałożenie kwarantanny nie wymaga wydania decyzji administracyjnej. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ppsa w zw. z art. 193 ppsa orzekł jak w sentencji.