II GSK 1971/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Mirosław Trzecki po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku Powiatu Z. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej Powiatu Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 20 października 2016 r., sygn. akt III SA/Łd 832/16 w sprawie ze skargi Powiatu Z. na decyzję Zarządu Województwa Ł. z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty przypadającej do zwrotu z udziałem środków z budżetu Unii Europejskiej postanawia: oddalić wniosek.

Postanowieniem z 20 października 2016 r., sygn. akt III SA/Łd 832/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, działając na wniosek Powiatu Z., wstrzymał wykonanie decyzji Zarządu Województwa Ł. z [...] sierpnia 2016 r. w przedmiocie określenia kwoty przypadającej do zwrotu z udziałem środków z budżetu Unii Europejskiej. Następnie wyrokiem z 2 lutego 2017 r., sygn. akt III SA/Łd 832/16, WSA w Łodzi oddalił skargę Powiatu Z. na ww. decyzję. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożył Powiat Z.. W jej treści wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek należało oddalić. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynność, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie sądu o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji traci moc z dniem: 1) wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę; 2) uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę (art. 61 § 6 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie w wyniku rozpoznania wniosku Powiatu Z. o wstrzymanie wykonania decyzji Zarządu Województwa Ł. z [...] sierpnia 2016 r., Sąd I instancji udzielił skarżącemu ochrony tymczasowej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., a następnie oddalił skargę strony na tę decyzję. Skarżący wniósł skargę kasacyjną od wyroku WSA w Łodzi, oddalającego powyższą skargę, wnosząc jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W świetle art. 61 § 6 p.p.s.a. należało zbadać, czy niniejsza sprawa zakończona została prawomocnym orzeczeniem oddalającym skargę. Jeżeli bowiem wyrok Sądu I instancji nie jest prawomocny, to postanowienie WSA w Łodzi z 20 października 2016 r. pozostaje w mocy. Zgodnie z art. 168 § 1 p.p.s.a. orzeczenie staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. Jak wynika z akt sprawy skarżący wniósł skutecznie skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 2 lutego 2017 r., zatem wyrok ten stanie się prawomocny dopiero po rozpoznaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny tego środka odwoławczego. W konsekwencji w świetle art. 61 § 6 pkt 2 p.p.s.a. należało uznać, że ochrona tymczasowa udzielona przez Sąd I instancji pozostaje w mocy, również na etapie postępowania przed NSA, do czasu uprawomocnienia się wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 2 lutego 2017 r., sygn. akt III SA/Łd 832/16 r., tj. rozpoznania skargi kasacyjnej. W konsekwencji NSA uznał, że zawarty w skardze kasacyjnej wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie mógł zostać uwzględniony, ponieważ wykonanie decyzji zostało już wstrzymane postanowieniem z 20 października 2016 r., a orzeczenie to pozostaje w mocy. Mając powyższe na uwadze, przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a.