II GSK 1849/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Anna Stec po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia P. R. we W. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 października 2022 r. sygn. akt II GSK 1849/22 o odrzuceniu skargi kasacyjnej P. R. we W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 kwietnia 2022 r. sygn. akt VI SAB/Wa 168/21 w sprawie ze skargi P. R. we W. na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpoznania wniosku o udzielenie odstępstwa od warunków technicznych pojazdu postanawia: odrzucić zażalenie.

Postanowieniem z 28 października 2022 r. sygn. akt II GSK 1849/22 Naczelny Sąd Administracyjny (dalej: NSA, sąd drugiej instancji), działając na podstawie art. 178 w związku z art. 180 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.), odrzucił skargę kasacyjną P. R. we W. (dalej: skarżący) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 22 kwietnia 2022 r. sygn. akt VI SAB/Wa 168/21 w sprawie ze skargi skarżącego na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpoznania wniosku o udzielenie odstępstwa od warunków technicznych pojazdu oraz zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł o zwrocie uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej. W wykonaniu zarządzenia z 28 listopada 2022 r. odpis orzeczenia NSA został przesłany profesjonalnemu pełnomocnikowi skarżącego z pouczeniem, że orzeczenie jest ostateczne i nie podlega zaskarżeniu. Pełnomocnik skarżącego pismem z 4 stycznia 2023 r., które wpłynęło do sądu 11 stycznia 2023 r., złożył zażalenie na powyższe postanowienie NSA zarzucając mu naruszenie art. 53 § 4 w zw. z art. 193 p.p.s.a. skutkujące bezzasadnym odrzuceniem skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie oraz na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a. Analiza przywołanego przepisu wskazuje, że zaskarżeniu zażaleniem podlegają wyłącznie wybrane postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego. Tym samym obowiązujące przepisy nie przewidują możliwości zaskarżania postanowień wydanych przez NSA, które w związku z powyższym – stosownie do art. 168 § 1 p.p.s.a. – stają się prawomocne z chwilą ich wydania (por. R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, 3. wydanie, Warszawa 2015, s. 725; postanowienia NSA: z 7 kwietnia 2022 r., sygn. akt II GZ 488/21, z 20 stycznia 2016 r., sygn. akt I OZ 1715/15, z 25 września 2015 r., sygn. akt II OZ 705/15, z 15 lutego 2018 r., sygn. akt II FZ 705/17; publik. w CBOSA). W konsekwencji powyższego zażalenie wniesione na prawomocne postanowienie NSA należy uznać za niedopuszczalne, a więc podlegające odrzuceniu stosownie do dyspozycji art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Pouczenie o braku możliwości zaskarżenia orzeczenia NSA skarżący otrzymał wraz z doręczeniem mu odpisu tego postanowienia sądu drugiej instancji. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.