II GSK 1773/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Ministra Rozwoju i Finansów (obecnie Szef Krajowej Administracji Skarbowej) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 marca 2017 r., sygn. akt V SA/Wa 315/16 w sprawie ze skargi C. Sp. z o.o. w W. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na urządzanie turnieju pokera postanawia: 1. umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym; 2. zwrócić Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uiszczony wpis od skargi kasacyjnej w wysokości 250 (dwieście pięćdziesiąt) złotych.

Wyrokiem z dnia 9 marca 2017 r., sygn. akt V SA/Wa 315/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Ministra Finansów (następnie Ministra Rozwoju i Finansów, obecnie Szefa Krajowej Administracji Skarbowej) z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na urządzanie turnieju pokera 1. uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Ministra Finansów z dnia [...] września 2015 r. nr [...]; 2. zasądził od Ministra Rozwoju i Finansów na rzecz A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 997 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pełnomocnik organu wniósł skargę kasacyjną od powyżej wskazanego wyroku. Do skargi kasacyjnej załączył upoważnienie do reprezentowania Ministra Rozwoju i Finansów oraz Szefa Krajowej Administracji Skarbowej. Pismem z dnia [...] maja 2017 r. pełnomocnik Szefa Krajowej Administracji Skarbowej cofnął skargę kasacyjną od wskazanego na wstępie wyroku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Od dnia 1 marca 2017 r. w sprawach służb celno – skarbowych zastosowanie mają przepisy ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. 1947, ze zm.) oraz ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1948, ze zm.; dalej: ustawa wprowadzająca). Zgodnie z art. 159 ustawy wprowadzającej ustawa o Krajowej Administracji Skarbowej zastąpiła dotychczas obowiązujące: ustawę z 28 września 1991 r. o Kontroli skarbowej, ustawę z dnia 21 czerwca 1996 r. o urzędach i izbach skarbowych, ustawę z 27 sierpnia 2009 r. o Służbie celnej, ustawę z 10 lipca 2015 r. o administracji podatkowej. Z art. 162 ust 1. pkt 1 ustawy wprowadzającej wynika, iż ustanawia się organy Krajowej Administracji Skarbowej: 1. Szefa Krajowej Administracji Skarbowej; 2. dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej; 3. dyrektora izby administracji skarbowej; 4. naczelnika urzędu celno-skarbowego. Zgodnie z regulacją zawartą w art. 206 ust. 3 ustawy wprowadzającej w postępowaniach sądowych w sprawach związanych z wydawaniem interpretacji indywidualnych, w których stroną jest lub mógłby być na podstawie przepisów dotychczasowych dyrektor izby skarbowej, prawa i obowiązki strony przejmuje dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej. Natomiast zgodnie z art. 206 ust. 6 tej ustawy w postępowaniach sądowych w sprawach innych niż określone w ust. 3, w których stroną jest lub mógłby być na podstawie przepisów dotychczasowych minister właściwy do spraw finansów publicznych, prawa i obowiązki strony przejmuje Szef Krajowej Administracji Skarbowej, jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej. Tak więc, wobec przejęcia przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej praw i obowiązków ministra właściwego do spraw finansów publicznych - oświadczenie o cofnięciu skargi kasacyjnej złożone przez pełnomocnika działającego z umocowania Szefa Krajowej Administracji Skarbowej skutkowało cofnięciem skargi kasacyjnej. Wobec powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny uznając, że cofnięcie skargi kasacyjnej jest skuteczne i dopuszczalne, na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 oraz na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) postanowił jak w sentencji.