II GSK 1766/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Czarny-Drożdżejko Sędzia NSA Anna Ostrowska (spr.) Sędzia del. WSA Karolina Kisielewicz-Sierakowska Protokolant asystent sędziego Magdalena Czyżewska po rozpoznaniu w dniu 9 września 2025 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej J.K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 25 maja 2023 r. sygn. akt III SA/Łd 137/23 w sprawie ze skargi J.K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 31 stycznia 2023 r. nr SKO.4121.17.2023 w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie skreślenia z ewidencji egzaminatorów 1. uchyla zaskarżony wyrok w pkt 2, 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi na rzecz J.K. 460 (czterysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

I. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 25 maja 2023 r. o sygn. akt III SA/Łd 137/23, w sprawie ze skargi J.K. (dalej: skarżący), uchylił zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 31 stycznia 2023 r. oraz poprzedzające je postanowienie Marszałka Województwa Łódzkiego z dnia 13 stycznia 2023 r. w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie skreślenia z ewidencji egzaminatorów (pkt 1) i umorzył postępowanie administracyjne (pkt 2). Sąd I instancji orzekał w następujących okolicznościach sprawy: Marszałek Województwa Łódzkiego (dalej: Marszałek, organ I instancji) postanowieniem z dnia 13 stycznia 2023 r., działając na podstawie art. 123 w związku z art. 97 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2022 r., poz. 2000 ze zm.; dalej: k.p.a.) zawiesił postępowanie administracyjne w sprawie skreślenia z ewidencji egzaminatorów skarżącego, z uwagi na konieczność rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego, tj. rozpatrzenia dwóch skarg kasacyjnych, złożonych przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi, przez Naczelny Sąd Administracyjny. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że pierwsza ze skarg kasacyjnych została wniesiona od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 24 listopada 2021 r., o sygn. akt III SA/Łd 554/21, w wyniku którego uchylona została decyzja SKO w Łodzi z dnia 30 marca 2021 r., nr SKO.4121.43.2021 oraz poprzedzająca ją decyzja Marszałka Województwa Łódzkiego z dnia 25 lutego 2021 r., znak IFI.8041.27.2020.PJ w przedmiocie skreślenia skarżącego z ewidencji egzaminatorów na podstawie art. 67 ust. 1 pkt 6 i art. 71 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz.U. z 2020 r. poz. 1268 ze zm.; dalej: u.k.p.), tj. dopuszczenie się rażącego naruszenia przepisów poprzez wielokrotne przeprowadzenie egzaminu państwowego w sposób niezgodny z przepisami ustawy. Druga z wymienionych skarg kasacyjnych została z kolei wniesiona od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 5 października 2022 r., sygn. akt III SA/Łd 496/22 uchylającego postanowienie SKO w Łodzi z dnia 31 maja 2022 r., nr SKO.4121.61.2022 oraz poprzedzające je postanowienie Marszałka Województwa Łódzkiego z dnia 11 maja 2022 r., znak IFI.8040.30.2022.PJ o zawieszeniu postępowania w sprawie skreślenia J.K. z ewidencji egzaminatorów, z uwagi na zmianę miejsca zamieszkania. Po rozpatrzeniu zażalenia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi (SKO, Kolegium, organ II instancji) postanowieniem z dnia 31 stycznia 2023 r. utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji. II. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 25 maja 2023 r. o sygn. akt III SA/Łd 137/23, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 145 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) uchylił zaskarżone postanowienie SKO oraz poprzedzające je postanowienie Marszałka i umorzył postępowanie administracyjne. Sąd I instancji zauważył, że zagadnieniem wstępnym jest kwestia, która musi wpływać na rozstrzygnięcie sprawy, w której toczy się postępowanie główne. Organ, przed którym toczy się postępowanie w sprawie głównej, musi ustalić związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej a zagadnieniem wstępnym. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie taka zależność nie występuje. Wskazano, że kwestią kluczową w niniejszej sprawie jest ustalenie, czy dopuszczalne jest skreślenie egzaminatora z ewidencji egzaminatorów na podstawie art. 71 ust. 1 pkt 3 u.k.p., tj. z powodu nieprzedłożenia do dnia 7 stycznia zaświadczenia potwierdzającego uczestnictwo, w roku ubiegłym, w warsztatach, o których mowa w art. 62 ust. 3 u.k.p., w sytuacji gdy uprzednio, tj. na podstawie ostatecznej decyzji, został on już wykreślony z ewidencji egzaminatorów z przyczyn, o których mowa w art. 71 ust. 1 pkt 4 lit. a u.k.p., tj. dopuścił się rażącego naruszenia przepisów poprzez wielokrotne przeprowadzenie egzaminu państwowego w sposób niezgodny z przepisami ustawy. Następnie Sąd wskazał, że w dacie orzekania przez organy w niniejszej sprawie wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 24 listopada 2021 r. w sprawie o sygn. akt III SA/Łd 554/21 był nieprawomocny w związku z czym nie wywołał on skutku w postaci wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji SKO w Łodzi z 30 marca 2021 r. oraz poprzedzającej ją decyzji Marszałka Województwa Łódzkiego z dnia 25 lutego 2021 r. Mając to na uwadze Sąd wskazał, że w obrocie prawnym w dalszym ciągu funkcjonuje ostateczna decyzja Marszałka Województwa Łódzkiego z dnia 25 lutego 2021 r. o skreśleniu skarżącego z ewidencji egzaminatorów na podstawie art. 71 ust. 1 pkt 4 lit. a u.k.p. pomimo, że nie wywołuje ona skutków prawnych z uwagi na treść art. 152 § 1 p.p.s.a. Sąd stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie organy wadliwie zastosowały art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. i naruszyły art. 61a § 1 k.p.a. oraz art. 71 ust. 1 pkt 3 u.k.p. w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. W ocenie Sądu w sprawie nie występowało bowiem zagadnienie wstępne powodujące konieczność zawieszenia postępowania. Istniała natomiast przeszkoda do wszczęcia kolejnego postępowania w sprawie skreślenia skarżącego z ewidencji egzaminatorów w postaci istniejącej już w obrocie prawnym ostatecznej decyzji Marszałka Województwa Łódzkiego z dnia 25 lutego 2021 r. o skreśleniu skarżącego z ewidencji egzaminatorów na podstawie art. 71 ust. 1 pkt 4 lit. a u.k.p. Wobec tego zdaniem Sądu po złożeniu przez skarżącego w dniu 7 stycznia 2023 r. wniosku o wykreślenie go z ewidencji egzaminatorów organ administracji winien odmówić wszczęcia postępowania na podstawie art. 61a § 1 k.p.a. z powodu jego niedopuszczalności, a w sytuacji gdy postępowanie zostało już wszczęte winno ono zostać umorzone jako bezprzedmiotowe. III. Skarżący złożył skargę kasacyjną od powyższego wyroku zaskarżając go w zakresie punktu 2, tj. umorzenia postępowania administracyjnego i wnosząc o jego uchylenie w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania w tym zakresie WSA w Łodzi. Jednocześnie skarżący wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego oraz przeprowadzenie rozprawy. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a to: a) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 145 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 152 p.p.s.a. poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 152 p.p.s.a., czego wynikiem było przyjęcie, że skarżący nie figurował w dniu 7.01.2023 r. w ewidencji egzaminatorów prowadzonej przez Marszałka Województwa Łódzkiego z uwagi na treść pozostającej w obrocie prawnym ostatecznej decyzji Marszałka Województwa Łódzkiego z dnia 25.02.2021 r. - w sytuacji gdy postanowieniem z dnia 24.06.2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w sprawie III SA/Łd 554/21 wstrzymał na podstawie art. 61 § 1 p.p.s.a. jej wykonanie, a następnie wyrokiem z dnia 24.11.2021 r. uchylił decyzję SKO w Łodzi z dnia 30.03.2021 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Marszałka Województwa Łódzkiego z 25.02.2021 r.; b) art. 145 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 105 § 1 k.p.a. poprzez jego zastosowanie i umorzenie postępowania administracyjnego - w sytuacji gdy nie istniały podstawy do wydania takiego rozstrzygnięcia, w szczególności dalsze prowadzenie postępowania administracyjnego w przedmiocie skreślenia skarżącego z ewidencji egzaminatorów prowadzonej przez Marszałka Województwa Łódzkiego winno było rozstrzygnąć czy zostały spełnione przesłanki do wykreślenia z uwagi na nieprzedstawienie do dnia 7.01.2023 r. zaświadczenia potwierdzającego uczestnictwo w roku poprzednim w warsztatach, o których mowa w art. 62 ust. 3 u.k.p. ani też do organu administracyjnego nie wpłynął wniosek o umorzenie postępowania. Argumentację na poparcie powyższych zarzutów przedstawiono w uzasadnieniu skargi kasacyjnej. IV. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, z urzędu biorąc pod uwagę tylko nieważność postępowania. Ponieważ w niniejszej sprawie nie stwierdzono żadnej z przesłanek nieważności wymienionych w art. 183 § 2 p.p.s.a., nie zachodzą też przesłanki wymagające uchylenia wydanego w sprawie orzeczenie oraz odrzucenia skargi lub umorzenia postępowania na podstawie art. 189 p.p.s.a., rozpoznanie sprawy nastąpiło w granicach zgłoszonej podstawy kasacyjnej z art. 174 pkt 2 p.p.s.a. i jej uzasadnienia (art. 176 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Granice skargi kasacyjnej są wyznaczone przez zakres zaskarżenia orzeczenia sądu pierwszej instancji oraz podniesione i skonkretyzowane podstawy kasacyjne. Zgodnie z art. 174 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Powyższe ustawowe podstawy kasacyjne wymagają od skarżącego konkretyzacji przez sformułowanie zarzutów kasacyjnych. Związanie Naczelnego Sądu Administracyjnego granicami skargi kasacyjnej polega na tym, że jest on władny badać naruszenie jedynie tych przepisów, które zostały wyraźnie wskazane przez stronę skarżącą i nie może we własnym zakresie konkretyzować zarzutów skargi kasacyjnej, uściślać ich ani w inny sposób korygować. Wywołane skargą kasacyjną postępowanie przed NSA podlega więc generalnie zasadzie dyspozycyjności i nie polega na ponownym rozpoznaniu sprawy w jej całokształcie, lecz ogranicza się do rozpatrzenia poszczególnych zarzutów przedstawionych w skardze kasacyjnej w ramach wskazanych podstaw kasacyjnych. W rozpatrywanej sprawie kontroli instancyjnej poddany został wyrok, którym Sąd pierwszej instancji uchylił postanowienie SKO z dnia 31 stycznia 2023 r. oraz poprzedzające je postanowienie Marszałka Województwa w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie skreślenia skarżącego z ewidencji egzaminatorów (pkt 1) oraz umorzył postępowanie administracyjne (pkt 2). Wniesioną przez skarżącego skargą kasacyjną zaskarżono powyższy wyrok w części – w odniesieniu do punktu 2, na podstawie którego Sąd I instancji umorzył postępowanie administracyjne. Skarga została oparta na podstawie kasacyjnej określonej w art. 174 pkt 2 p.p.s.a., w ramach której skarżący sformułował dwa zarzuty naruszenia przepisów postępowania, które - jego zdaniem - miały wpływ na wynik sprawy. Przed rozpatrzeniem zarzutów skargi, należy wskazać, iż Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 8 listopada 2023 r., sygn. akt II GSK 33/23 rozpatrywał już sprawę o zbliżonym stanie faktycznym zarówno w zakresie podmiotowym (dotyczącym osoby skarżącego), jak i w zakresie przedmiotowym (dotyczącym postanowienia Marszałka Województwa w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie skreślenia skarżącego z ewidencji egzaminatorów). Sprawa ta była zainicjowana przez skarżącego na skutek złożonego przez niego w dniu 4 maja 2022 r. Marszałkowi Województwa wniosku o skreślenie z ewidencji egzaminatorów na podstawie art. 71 ust. 2 pkt 3 u.k.p. (z powodu zmiany miejsca zamieszkania). Marszałek wydał wówczas postanowienie o zawieszeniu postępowania w tej sprawie ze względu na konieczność rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego, tj. rozpatrzenia przez Naczelny Sąd Administracyjny złożonej przez SKO skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Łodzi z dnia 24 listopada 2021 r., sygn. akt III SA/Łd 554/21, którym Sąd uchylił decyzję SKO oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji z dnia 25 lutego 2021 r. w sprawie skreślenia skarżącego z ewidencji egzaminatorów na podstawie art. 67 ust. 1 pkt 6 i art. 71 ust. 1 pkt 4 lit. a u.k.p. (skreślenie egzaminatora z urzędu z uwagi na rażące naruszenie przepisów poprzez wielokrotne przeprowadzenie egzaminu państwowego w sposób niezgodny z przepisami ustawy). WSA w Łodzi, po rozpoznaniu skargi J.K., uchylił zaskarżone postanowienie SKO oraz poprzedzające je powyższe postanowienie Marszałka Województwa uznając tym samym, iż zawieszenie postanowienia przez Marszałka było bezpodstawne oraz że powinien był on złożony przez skarżącego wniosek rozpatrzyć merytorycznie (wyrok WSA w Łodzi z 5 października 2022 r., sygn. akt III SA/Łd 496/22). Wniesioną wówczas przez SKO skargę kasacyjną od powyższego wyroku Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wspominanym wyrokiem z 8 listopada 2023 r., sygn. akt II GSK 33/23. Na tle rozpatrywanej skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie istotne jest, iż w powyższym, prawomocnym już wyroku z 5 października 2022 r. WSA w Łodzi nie umorzył postępowania administracyjnego, lecz ograniczył się tylko do uchylenia zaskarżonego postanowienia SKO oraz poprzedzającego go postanowienia Marszałka Województwa w sprawie zawieszenia postępowania, pozostawiając tym samym możliwość merytorycznego rozpatrzenia przez organ złożonego wniosku o skreślenie z ewidencji egzaminatorów. W niniejszej sprawie natomiast, WSA w Łodzi kontrolowanym wyrokiem z 25 maja 2023 r. nie tylko uchylił decyzje organów obu instancji w przedmiocie zawieszenia postępowania, ale także umorzył postępowanie, nie dając tym samym organowi I instancji możliwości merytorycznego rozpatrzenia wniosku skarżącego. Tymczasem również niniejsza sprawa zainicjowana została przez skarżącego wnioskiem z 7 stycznia 2023 r. o skreślenie z ewidencji egzaminatorów prowadzonej przez Marszałka, jedynie z innej przesłanki - z uwagi na niedopełnienie obowiązku wynikającego z art. 63 ust. 1 pkt 3 u.k.p., tj. nieprzedłożenie do dnia 7 stycznia zaświadczenia potwierdzającego uczestnictwo w roku ubiegłym w warsztatach, o których mowa w art. 62 ust. 3 u.k.p. Sprawa ta powinna być więc oceniona przez Sąd I instancji analogicznie jak wcześniejsza rozpatrzona wyrokiem WSA w Łodzi z 5 października 2022 r., sygn. akt III SA/Łd 496/22 (czyli bez orzekania umorzenia postępowania administracyjnego), który to wyrok został załączony do rozpatrywanej skargi kasacyjnej. W świetle powyższego, należy uznać za zasadne zaskarżenie kontrolowanego wyroku WSA w Łodzi z 25 maja 2023 r. w zakresie punktu 2 umarzającego postępowanie administracyjne, gdyż rozstrzygnięcie Sądu w tym punkcie, jak wskazuje skarżący kasacyjnie, istotnie narusza przepisy postępowania. Słuszny jest więc zarzut naruszenia przez Sąd I instancji art. 145 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 105 § 1 k.p.a. poprzez jego zastosowanie i umorzenie postępowania administracyjnego. Nie istniały bowiem podstawy do wydania takiego rozstrzygnięcia. Jak wskazuje skarżący kasacyjnie dalsze prowadzenie postępowania administracyjnego w przedmiocie jego skreślenia z ewidencji egzaminatorów prowadzonej przez Marszałka Województwa Łódzkiego winno było rozstrzygnąć czy zostały spełnione przesłanki do wykreślenia z uwagi na nieprzedstawienie do dnia 7 stycznia 2023 r. zaświadczenia potwierdzającego uczestnictwo w roku poprzednim w warsztatach, o których mowa w art. 62 ust. 3 u.k.p., a ponadto do organu nie wpłynął wniosek o umorzenie postępowania. Pozytywnie należy również rozpatrzyć zarzut sformułowany w pkt II lit. a petitum skargi kasacyjnej, tj .art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 145 § 3 w związku z art. 152 p.p.s.a. poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 152 p.p.s.a. Sąd I instancji błędnie przyjął bowiem, że skarżący nie figurował w dniu 7 stycznia 2023 r. w ewidencji egzaminatorów prowadzonej przez Marszałka Województwa Łódzkiego z uwagi na treść pozostającej w obrocie prawnym ostatecznej decyzji Marszałka Województwa Łódzkiego z dnia 25 lutego 2021 r. o skreśleniu skarżącego z ewidencji egzaminatorów. Jakkolwiek poczyniona przez Sąd I instancji w uzasadnieniu kontrolowanego wyroku pozostała argumentacja przemawiająca za uchyleniem postanowień obu instancji o zawieszeniu postępowania (zbieżna zresztą z argumentacją przywołaną we wspomnianym wyroku WSA w Łodzi z 5 października 2022 r., sygn. akt III SA/Łd 496/22), w tym także argumentacja odwołująca się do tzw. zagadnienia wstępnego, jest w pełni zasadna, to argumentacja dotycząca ostateczności decyzji Marszałka o skreśleniu skarżącego z ewidencji egzaminatorów nie jest trafna, uwzględniając stan faktyczny sprawy istniejący na dzień orzekania przez Sąd I instancji. W niniejszej sprawie bowiem, Marszałek Województwa Łódzkiego decyzją z dnia 25 lutego 2021 r. skreślił J.K. z ewidencji egzaminatorów na podstawie art. 71 ust. 1 pkt 4 lit. a u.k.p. Decyzją z 30 marca 2021 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi utrzymało powyższą decyzję w mocy. Po wniesieniu skargi na decyzję SKO z 30 marca 2021 r., postanowieniem z 24 czerwca 2021 r., sygn. akt III SA/Łd 554/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. Następnie wyrokiem z 24 listopada 2021 r., sygn. akt III SA/Łd 554/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylił decyzję SKO w Łodzi z dnia 30 marca 2021 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Marszałka Województwa Łódzkiego z dnia 25 lutego 2021 r. Wyrok ten, na dzień orzekania przez Sąd I instancji był nieprawomocny. W odniesieniu do podniesionej przez Sąd I instancji (zdaniem NSA niesłusznie) kwestii ostateczności decyzji o skreśleniu skarżącego z ewidencji egzaminatorów, należy zgodzić się ze stanowiskiem skarżącego kasacyjnie, wskazującego, iż "samo przyjęcie możliwości niewystępowania skarżącego w ewidencji egzaminatorów, pomimo treści art. 152 § 1 p.p.s.a., oznaczałoby jednocześnie zaakceptowanie pozbawienia skarżącego prawa do wykonywania zawodu egzaminatora pomimo trwającego postępowania oraz pomimo nieposiadania przez decyzję o skreśleniu z ewidencji przymiotu prawomocności.". Prawomocny wyrok NSA w danej sprawie (również w sprawie skreślenia egzaminatora w ewidencji egzaminatorów), istotnie, ma skutek od daty jego wydania i nie działa wstecz. W niniejszej sprawie, przyjęcie innej interpretacji ostateczności decyzji, wobec której toczy się postępowanie sądowoadministracyjne, powodowałoby, że za przeprowadzone przez osobę nieuprawnioną, a więc nieważne należałoby uznać kilka tysięcy egzaminów przeprowadzonych przez skarżącego. Za charakterem ex nunc wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego przemawia także art. 152 § 1 p.p.s.a. W sprawie niniejszej należy wskazać, że wniesioną przez SKO skargę kasacyjną od powyższego wyroku WSA w Łodzi z 24 listopada 2021 r. NSA oddalił wyrokiem z 9 września 2025 r., sygn. akt II GSK 433/22, tym samym decyzja Marszałka w sprawie skreślenia skarżącego z ewidencji egzaminatorów została prawomocnie uchylona. Reasumując, należy także zauważyć, iż kontrolowanym wyrokiem Sąd I instancji zastosował instytucję umorzenia postępowania administracyjnego w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie skreślenia skarżącego z ewidencji egzaminatorów, będącego w istocie postępowaniem wpadkowym. Co do zasady automatyczne umarzanie zawieszonego postępowania nie powinno mieć miejsca. Znajduje to potwierdzenie w nowelizacji art. 97 k.p.a wprowadzonej z dniem 13 lipca 2025 r., w wyniku której do powyższego przepisu dodano m.in. § 5 stanowiący, że: "organ administracji publicznej, przed wydaniem decyzji o umorzeniu postępowania, wyznacza pozostałym stronom postępowania, innym niż wymienione w § 1 pkt 1-3a, siedmiodniowy termin na wniesienie sprzeciwu, licząc od dnia doręczenia pisma o możliwości wniesienia sprzeciwu w sprawie wydania decyzji o umorzeniu postępowania, o której mowa w § 4." Jakkolwiek kontrolowany wyrok Sądu I instancji zapadł przed powyższą nowelizacją art. 97 k.p.a. (25 maja 2023 r.), to jej istota potwierdza słuszność rozpatrywanej skargi kasacyjnej wnoszącej o uchylenie rozstrzygnięcia Sądu w zakresie umorzenia postępowania administracyjnego. Mając na względzie całość przedstawionej argumentacji oraz uznając, że skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie, Naczelny Sąd Administracyjny – działając na podstawie art. 188 p.p.s.a. – uchylił wyrok w zaskarżonej części. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 203 pkt 1 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b w zw. z § 14 ust. 1 pkt lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023 r., poz. 1935 ze zm.).