II GSK 176/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Wojciech Maciejko (spr.) po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku T. B.V. w R., K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonych postanowień w sprawie ze skargi kasacyjnej T. B.V. w R., K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 czerwca 2025 r. sygn. akt VI SA/Wa 334/25 w sprawie ze skargi T. B.V. w R., K. na postanowienie Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia 14 listopada 2024 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania oraz wstrzymania wykonania decyzji w sprawie kary pieniężnej za niedopełnienie obowiązku o przetwarzaniu danych dotyczących przelotu pasażera postanawia: oddalić wniosek.

Wyrokiem z dnia 11 czerwca 2025 r. sygn. akt VI SA/Wa 334/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę T. B.V. w R., K. na postanowienie Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia 14 listopada 2024 r. sygn. akt [...] w przedmiocie wznowienia postępowania oraz wstrzymania wykonania decyzji w sprawie kary pieniężnej za niedopełnienie obowiązku o przetwarzaniu danych dotyczących przelotu pasażera. W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku skarżąca spółka wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji organu I oraz II instancji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej: p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W pierwszej kolejności należy przypomnieć, że przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego są postanowienia Komendanta Głównego Straży Granicznej, a nie jak wskazano w treści wniosku decyzje administracyjne. Naczelny Sąd Administracyjny uznał zatem, że wniosek dotyczy wstrzymania wykonania postanowień wydanych na podstawie przepisów art. 149 § 3 k.p.a. - zgodnie z którym odmowa wznowienia postępowania następuje w drodze postanowienia - oraz na podstawie art. 152 § 1 k.p.a. - zgodnie z którym organ administracji publicznej właściwy w sprawie wznowienia postępowania wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. W przedmiotowej sprawie nie doszło zatem do wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną, ani wstrzymania wykonania tej decyzji. Postanowienia, o wstrzymanie których wystąpiła skarżąca spółka nie posiadają waloru wykonalności. Nie nakładają bowiem na spółkę żadnego obowiązku, ani nie też nie przyznają jej żadnych praw. Skoro zaskarżone postanowienia nie posiadają waloru wykonalności, to nie jest zasadne nawet przystępowanie do oceny zaktualizowania się przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., albowiem regulacja tego przepisu dotyczy wyłącznie aktów administracyjnych wykonalnych (zob. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 10 stycznia 2018 r., sygn. II GSK 4162/17, 19 lutego 2009 r., sygn. II FSK 136/09). Niezależnie od powyższego wskazać należy, że złożony wniosek nie zawiera argumentów, które przemawiałyby za koniecznością wstrzymania wykonania zaskarżonych postanowień. Wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Wnioskodawca jest zatem zobowiązany uprawdopodobnić, że brak wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu będzie skutkował niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W przedmiotowej sprawie skarżąca spółka tego wymogu nie spełniła, gdyż w ogóle nie uzasadniła wniosku. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.