II GSK 1676/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku Skarbu Państwa – Minister Aktywów Państwowych zastępowanego przez Prokuratorię Generalną Rzeczpospolitej Polskiej o sprostowanie oczywistej omyłki w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 grudnia 2023 r., sygn. akt II GSK 1676/23 w sprawie ze skargi kasacyjnej Komisji Nadzoru Finansowego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 kwietnia 2023 r. sygn. akt VI SA/Wa 2217/22 w sprawie ze skargi Skarbu Państwa – Prezesa Rady Ministrów na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z dnia 29 sierpnia 2017 r., nr DLB/DLB_WL1/704/1/5/2017/MG w przedmiocie uznania Skarbu Państwa za podmiot dominujący wobec [...] S.A. postanawia: sprostować oczywistą omyłkę w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 grudnia 2023 r., sygn. akt II GSK 1676/23, poprzez wpisanie w punkcie 3 sentencji w miejsce słów: "Prokuratorii Generalnej Rzeczpospolitej Polskiej" słów: "Skarbu Państwa – Ministra Aktywów Państwowych".

Skarb Państwa – Minister Aktywów Państwowych zastępowany przez Prokuratorię Generalną Rzeczpospolitej Polskiej wystąpił z wnioskiem z dnia 14 lutego 2024 r. o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej w pkt 3 wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 grudnia 2023 r., sygn. akt II GSK 1676/23, poprzez sprostowanie, że przyznane na rzecz Komisji Nadzoru Finansowego koszty postępowania kasacyjnego zostały orzeczone od Skarbu Państwa – Ministra Aktywów Państwowych. Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2023 r., poz. 1634 ze zm.; dalej p.p.s.a.), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie oczywistej omyłki może nastąpić także na wniosek strony (por. B. Dauter [w:] A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, B. Dauter, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2021, art. 156, teza 2). Zgodnie zaś z art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W wyroku NSA z dnia 12 grudnia 2023 r., sygn. akt II GSK 1676/23, w pkt 3 zamiast Skarbu Państwa – Ministra Aktywów Państwowych, który był w tej sprawie stroną, nieprawidłowo wskazano Prokuratorię Generalną Rzeczpospolitej Polskiej, która w tej sprawie reprezentowała stronę tj. Skarb Państwa - Ministra Aktywów Państwowych. Status Skarbu Państwa – Ministra Aktywów Państwowych jako strony w niniejszym postępowaniu jest niesporny. Niesporne jest także, że Prokuratoria Generalna Rzeczypospolitej Polskiej jedynie zastępowała Skarb Państwa – Ministra Aktywów Państwowych w tym postępowaniu, realizując zadanie przewidziane w art. 4 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 15 grudnia 2016 r. o Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, nie była natomiast stroną tego postępowania. W uzasadnieniu punktu 3 wyroku Naczelny Sąd Administracyjny podał jako podstawę prawną tego rozstrzygnięcia art. 209 w zw. z art. 203 pkt 2 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. a w zw. z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1935), wskazując równocześnie, że zasądzona na rzecz skarżącego kasacyjnie organu tj. Komisji Nadzoru Finansowego kwota 460 zł stanowi zwrot kosztów postępowania z tytułu uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej (100 zł) oraz z tytułu sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika, który był obecny na rozprawie przed NSA i reprezentował go przed sądem pierwszej instancji (360 zł). Rozstrzygnięcie o kosztach obciążało zatem – wobec uwzględnienia skargi kasacyjnej czyli zgodnie z wynikiem postępowania - stronę przeciwną do strony skarżącej kasacyjnie, tą zaś w tej sprawie był Skarb Państwa – Minister Aktywów Państwowych (zastępowany w postępowaniu przez Prokuratorię Generalną). Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 w związku z art. 193 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny uwzględnił wniosek o sprostowanie oczywistej omyłki, postanawiając jak w sentencji.