II GSK 1673/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Korycińska Sędzia NSA Marcin Kamiński Sędzia del. WSA Wojciech Sawczuk (spr.) Protokolant asystent sędziego Barbara Leszczyńska po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2024 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej K. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 stycznia 2021 r. sygn. akt VI SA/Wa 1764/20 w sprawie ze skargi K. S. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 10 czerwca 2020 r. nr BP.501.2185.2019.0161.WA7.5231 w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: 1. umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, 2. zwrócić K. S. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uiszczony wpis od skargi kasacyjnej w wysokości 200 (dwieście) złotych.

Wyrokiem z 27 stycznia 2021 r. sygn. akt VI SA/Wa 1764/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę K. S. (dalej: skarżący) na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z 10 czerwca 2020 r. wydanej w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym. Skarżący od powyższego wyroku wniósł skargę kasacyjną, w której zaskarżył to orzeczenie w całości. Od skargi kasacyjnej został uiszczony wpis sądowy w wysokości 200 zł. W piśmie z 3 grudnia 2024 r. pełnomocnik skarżącego oświadczył, że cofa w całości skargę kasacyjną od wyżej powołanego wyroku Sądu pierwszej instancji oraz wniósł o umorzenie postępowania kasacyjnego i zwrot uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Strona, która wniosła skargę kasacyjną może ją cofnąć, co dopuszcza art. 60 w zw. z art. 193 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 - dalej jako p.p.s.a.). Naczelny Sąd Administracyjny, uznając, że w niniejszej sprawie cofnięcie skargi jest skuteczne i dopuszczalne, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 p.p.s.a. oraz na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.