II GSK 1514/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Maria Jagielska po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku I. Spółki z o.o. w P. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej oraz skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. z dnia 2 kwietnia 2014 r. sygn. akt III SA/Po 305/14 w sprawie ze skargi I. Spółki z o.o. w P. na informację Zarządu Województwa W. z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z budżetu Unii Europejskiej postanawia: 1. oddalić wniosek; 2. pozostawić skargę kasacyjną bez rozpatrzenia; 3. zwrócić I. Spółce z o.o. w P. ze środków budżetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego uiszczony wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 100 (sto) złotych.

Rozpoznając sprawę ponownie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. wyrokiem z dnia 2 kwietnia 2014 r. o sygn. akt III SA/Po 305/14 oddalił skargę I. Spółki z o.o. w P. (dalej jako Spółka) na informację Zarządu Województwa W. z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z budżetu Unii Europejskiej. W dniu 7 czerwca 2014 r. (data nadania) Spółka wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej: NSA) skargę kasacyjną od tego wyroku, domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz zasądzenia kosztów postępowania według norm prawem przepisanych. Wraz ze skargą kasacyjną złożyła wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. We wniosku Spółka argumentowała, że nie ponosi winy w uchybieniu terminu z powodu znacznego stopnia skomplikowania sprawy, który uniemożliwił sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej w terminie 14 dni. Jej zdaniem termin do złożenia tego środka odwoławczego powinien wynosić 30 dni, bo tylko w terminie 30 dni było możliwe sporządzenie rzetelnej i prawidłowej skargi kasacyjnej. W odpowiedzi na wniosek Zarząd Województwa W. wniósł o jego oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek o przywrócenie terminu jest niezasadny, a jego oddalenie skutkuje pozostawieniem skargi kasacyjnej bez rozpatrzenia. Stosownie do treści art. 30d ust. 1 zdanie 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach polityki rozwoju (t.j.: Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.), dalej: u.z.p.p.r. wnioskodawca lub właściwa instytucja pośrednicząca lub zarządzająca może wnieść skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego w terminie 14 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia wojewódzkiego sądu administracyjnego. Wskazać należy, że zaskarżony wyrok WSA w W. doręczono Spółce prawidłowo w dniu 8 maja 2014 r. (vide karta 570 akt sądowych), a więc termin do wniesienia skargi kasacyjnej rozpoczął bieg 9 maja 2014 r. i bezskutecznie upłynął 22 maja 2014 r. Spółka wniosła skargę kasacyjną 7 czerwca 2014 r., zatem uchybiła ustawowemu terminowi do wniesienia tego środka odwoławczego, dlatego też wraz ze skargą złożyła wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Wniosek ten podlega rozpoznaniu zgodnie z przepisami rozdziału 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. w powiązaniu z art. 30e u.z.p.p.r., odsyłającym do odpowiedniego stosowania m.in. tych przepisów ustawy procesowej. Zgodnie z treścią art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.) należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W przepisie art. 86 § 1 p.p.s.a. nie określono kryteriów, według których należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu. Daje to sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, jakie uzna za istotne (por. postanowienie SN z dnia 22 lipca 1999 r. o sygn. akt I PKW 273/99, publik. OSNAP z 2000 r. nr 20, poz. 757). Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy jego uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy największym w danych warunkach wysiłku. Stwierdzić należy, że Spółka nie tylko nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w tej sprawie, ale zastąpiła konieczność wykazania braku winy przekonaniem, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej dla sprawy skomplikowanej, za jaką uznała własną sprawę, powinien wynosić 30 dni. To błędne przekonanie, że skargę kasacyjną w sprawie z zakresu polityki rozwoju powinno się wnosić w terminie 30 dni od dnia doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem, tak jak to uregulowano w art. 177 § 1 p.p.s.a., a nie w terminie 14 dni – jak tego wymaga art. 30d ust. 1 zdanie 1 u.z.p.p.r. – nie przemawia za brakiem winy w uchybieniu terminu. Analogicznie NSA ocenił twierdzenie Spółki o skomplikowanym charakterze tej sprawy, który wymagał co najmniej 30 dni na sporządzenie i wniesienie poprawnej skargi kasacyjnej. Twierdzenie to uprawdopodobnia jedynie brak profesjonalizmu po stronie pełnomocnika, któremu skarżąca powierzyła sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej, a także nie stanowi uzasadnienia okoliczności wskazującej na brak winy w uchybieniu terminu. Podkreślić jeszcze trzeba, że akcentowane we wniosku uchybienia w działaniu sądów nie podlegały weryfikacji przez NSA w zakresie wyznaczonym tym wnioskiem. Z tych powodów oraz na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. NSA orzekł jak w punkcie 1. sentencji postanowienia. Orzeczenie zawarte w pkt 2. sentencji uzasadnia art. 30c ust. 5 pkt 1 w zw. z art. 30d ust. 2 u.z.p.p.r., natomiast o zwrocie wpisu od skargi kasacyjnej (pkt 3. sentencji) NSA rozstrzygnął na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 30e u.z.p.p.r. O kosztach sporządzenia odpowiedzi na wniosek o przywrócenie terminu NSA nie orzekł w braku podstawy prawnej dla podjęcia takiego orzeczenia.