II GSK 1379/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Maria Myślińska po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej [...] od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 9 marca 2015 r., sygn. akt I SA/GI 41/15 w sprawie ze skargi [...] na czynność Prezydenta Miasta [...] z dnia 16 września 2014 r. w przedmiocie odmowy udzielenia dotacji postanawia: oddalić skargę kasacyjną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 9 marca 2015 r., odrzucił skargę [...] na czynność Prezydenta Miasta [...] z dnia [...]września 2014 r. w przedmiocie odmowy udzielenia dotacji. Z uzasadnienia postanowienia wynika, że Sąd I instancji przyjął za podstawę rozstrzygnięcia następujące ustalenia. Pismami z dnia 11 września 2014 r. [...] (dalej: skarżąca, Spółka, strona), jako podmiot prowadzący Niepubliczne Przedszkole oraz Niepubliczną Szkołę Podstawową zwróciła się do Dyrektora Miejskiego Zarządu Oświaty w [...] o niezwłoczne przedstawienie stanowiska Miasta [...] w sprawie udzielenia dotacji na rok 2014 należnej na podstawie art. 90 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (t.j. Dz.U. z 2004 r., nr 256, poz. 2572 ze zm., dalej: ustawa o systemie oświaty). Wskazała, że wniosek o udzielenie dotacji złożony został w terminie przewidzianym w powołanym przepisie, a strona nie została wezwana do jego poprawienia bądź uzupełnienia. Stąd jej zdaniem wniosek jest prawidłowy i powinien być skuteczny. W odpowiedzi z dnia 16 września 2014 r. pełnomocnik będący radcą prawnym, działając w imieniu Dyrektora Miejskiego Zarządu Oświaty w [...], wskazał, że strona skarżąca nie złożyła przedmiotowego wniosku o udzielenie dotacji na rok 2014. W jego ocenie Spółka została zawiązana w dniu 26 lutego 2014 r., a co za tym idzie nie mogła skutecznie złożyć wniosku o dotację w dniu 30 września 2013 r., tj. w dniu upływu terminu do złożenia informacji o planowanej liczbie uczniów. Przesyłka zawierająca powyższą odpowiedź została doręczona stronie skarżącej w dniu 22 września 2014 r., co wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru i wyjaśnień pełnomocnika organu zawartych w piśmie z dnia 5 lutego 2015 r. Następnie pismem z dnia 14 października 2014 r. Spółka wniosła do Prezydenta Miasta [...], na podstawie art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), wezwanie do usunięcia naruszenia prawa poprzez udzielenie dotacji na rok 2014 należnej przedszkolu i szkole prowadzonym przez wnioskodawcę. W piśmie z dnia 10 listopada 2014 r. doręczonym stronie skarżącej w dniu 13 listopada 2014 r., organ odmówił usunięcia naruszenia prawa, podtrzymując stanowisko przedstawione w piśmie z dnia 16 września 2014 r. w zakresie braku przesłanek udzielenia dotacji. Sąd I instancji odrzucając skargę Spółki wskazał, że oprócz właściwości sądu administracyjnego, innym warunkiem dopuszczalności skargi jest wymóg wyczerpania przez skarżącego administracyjnych środków zaskarżenia. Stosownie bowiem do art. 52 § 3 p.p.s.a. jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa. Dopiero skuteczne wniesienie wezwania uprawnia stronę do złożenia skargi w terminie określonym w art. 53 § 2 p.p.s.a. Zatem wezwanie do usunięcia naruszenia prawa po upływie czternastodniowego terminu jest niedopuszczalne. Według Sądu I instancji skarżąca uchybiła wskazanemu wyżej czternastodniowemu terminowi do wezwania organu o usunięcie naruszenia prawa. Bezspornie Spółka pismami z dnia 11 września 2014 r. zwróciła się do organu o przedstawienie stanowiska w sprawie udzielenia dotacji na rok 2014. Odpowiedź została wystosowana przez pełnomocnika organu w piśmie z dnia 16 września 2014 r., doręczonym stronie skarżącej w dniu 22 września 2014 r. Uznać zatem należy, że w tym dniu Spółka dowiedziała się o odmowie udzielenia dotacji, a w szczególności o przyjętej ocenie, iż jej wniosek nie został skutecznie złożony. Wobec powyższego czternastodniowy termin przewidziany na wezwanie organu o usunięcie naruszenia prawa upłynął z dniem 6 października 2014 r. Tymczasem strona skarżąca wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa pismem wniesionym bezpośrednio w sekretariacie Prezydenta Miasta [...], dopiero w dniu 14 października 2014 r. Skargę kasacyjną od powyższego rozstrzygnięcia złożyła [...] wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Gliwicach oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 53 § 2 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, że skarżąca uchybiła wskazanemu w wyżej wymienionym przepisie czternastodniowemu terminowi do wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, a tym samym skarżąca nie wyczerpała skutecznie środków zaskarżenia. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że pismo z dnia 16 września 2014 r. doręczone skarżącej w dniu 22 września 2014 r. nie stanowiło odpowiedzi organu Miasta [...] zawierającego stanowisko organu w sprawie udzielenia dotacji na rok 2014. Do pisma tego bowiem nie zostało załączone żadne pełnomocnictwo, w tym w szczególności pełnomocnictwo do działania w imieniu Prezydenta Miasta [...]. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługiwała na uwzględnienie. Zgodnie z art. 52 § 3 p.p.s.a., gdy ustawodawca nie przewidział środków zaskarżenia w sprawie, która jest przedmiotem skargi, skargę na akt lub czynność, które wymienione są w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a p.p.s.a., można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu, w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu czynności do usunięcia naruszenia prawa. W orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się, że niedopuszczalną – w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. – jest skarga wniesiona bez uprzedniego wezwania na piśmie do usunięcia naruszenia prawa, gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi (por. A. Kabat [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX 2013 – komentarz do art. 58, teza 8 oraz postanowienie NSA z dnia 9 maja 2012 r., sygn. akt II GSK 729/12). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego za niedopuszczalną "z innych przyczyn" uznać należy także skargę wniesioną z naruszeniem czternastodniowego terminu przewidzianego w art. 52 § 3 p.p.s.a. na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa (por. postanowienie NSA z dnia 19 sierpnia 2014 r., sygn. akt II GSK 1805/14). Z akt sprawy - jak zasadnie wskazał Sąd I instancji - wynika, że pismami z dnia 11 września 2014 r. skarżąca zwróciła się do organu o przedstawienie stanowiska w sprawie udzielenia dotacji na rok 2014. Odpowiedź została wystosowana przez pełnomocnika organu w piśmie z dnia 16 września 2014 r., doręczonym stronie skarżącej w dniu 22 września 2014 r. Uznać zatem należy, że w tym dniu Spółka dowiedziała się o odmowie udzielenia dotacji, a w szczególności o przyjętej ocenie, iż jej wniosek nie został skutecznie złożony. Przy czym NSA dostrzega, że przy piśmie z dnia 16 września 2014 r. nie zostało rzeczywiście załączone pełnomocnictwo do działania w imieniu Prezydenta Miasta [...], jednakże to uchybienie nie mogło mieć wpływu na okoliczność powzięcia właśnie z tego pisma wiadomości o odmowie udzielenia dotacji. Wynika to wprost z jego treści. Wobec powyższego czternastodniowy termin przewidziany na wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa upłynął z dniem 6 października 2014 r. Tymczasem strona skarżąca wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa pismem wniesionym bezpośrednio w sekretariacie Prezydenta Miasta [...], dopiero w dniu 14 października 2014 r. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a Sąd odrzuca skargę, jeżeli z przyczyn innych niż wymienione w pkt od 1 do 5 wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W tym stanie rzeczy postawiony Sądowi I instancji zarzut naruszania art. 52 § 3 p.p.s.a. - nie jest usprawiedliwiony. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.