II GSK 1356/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Rysz po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku K. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej K. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 20 marca 2024 r., sygn. akt III SA/Wr 170/23 w sprawie ze skargi K. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 4 kwietnia 2023 r., nr SKO.RD/41/21/23 w przedmiocie skierowanie na badania lekarskie postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z 20 marca 2024 r., sygn. akt III SA/Wr 170/23 oddalił skargę K. P. (dalej zwanego "skarżącym") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z 4 kwietnia 2023 r. w przedmiocie skierowania na badania lekarskie. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wniósł skarżący. W skardze kasacyjnej zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, który uzasadniono tym, że jej wykonanie wywołuje daleko idące negatywne skutki, zaś skorzystanie z ochrony tymczasowej jest konieczne, aby korzyści z ewentualnego uwzględnienia skargi nie zostały w dużej mierze zniweczone przez wcześniejsze wykonanie decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. W treści art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a."), ustawodawca określił, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części. W takim przypadku sąd powinien zbadać czy zaistniały przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenie skutków. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie wnioskującej o ochronę tymczasową w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Stwierdzić przy tym należy, że za wyrządzenie znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia ani nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Przez trudne do odwrócenia skutki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. rozumie się zaś takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Warszawa 2015, s. 379). Jak wynika ze stanowiska orzecznictwa i doktryny, to na skarżącym spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Oznacza to, że uzasadnienie wniosku musi w sposób przekonywający pokazać konkretne relacje między brakiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu a wystąpieniem zagrożenia zaistnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Argumentacja przedstawiona we wniosku powinna więc odnosić się do konkretnych okoliczności, pozwalających stwierdzić, czy są podstawy do jego uwzględnienia (por. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Warszawa 2015, s. 375 i powołane w nim orzecznictwo). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w złożonym wniosku skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności, które wskazują na wystąpienie przesłanek zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Zawierał on lakoniczne uzasadnienie, ograniczające się do wskazania, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować daleko idące negatywne skutki. Nie wskazano jednak jakie, jak i nawet nie uprawdopodobniono możliwości ich wystąpienia. Same twierdzenia strony są niewystarczające do oceny okoliczności uzasadniających uwzględnienie wniosku. Wskazanie w uzasadnieniu skargi kasacyjnej okoliczności, które mają przemawiać za uchyleniem zaskarżonego wyroku nie mogą być utożsamiane z przesłankami przemawiającymi za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Rozpoznając wniosek złożony na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd administracyjny nie dokonuje oceny zgodności z prawem tego aktu. Stanowisko skarżącego, że zaskarżona decyzja jest merytorycznie nietrafna i zachodzi prawdopodobieństwo jej uchylenia, nie stanowi przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA z 9 września 2004 r., sygn. akt FZ 358/2004; z 28 kwietnia 2005 r., sygn.. akt II OZ 184/05 publ. orzeczenia.nsa.gov.pl).) Reasumując złożony w skardze kasacyjnej wniosek cechuje duży stopień ogólności i lakoniczności. Brak wykazania należycie uprawdopodobnionych okoliczności przemawiających za spełnieniem ustawowych przesłanek do zastosowania ochrony tymczasowej stoi na przeszkodzie pozytywnemu rozpatrzeniu złożonego wniosku. Ze wskazanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.